Με αφορμή την επίσκεψη της επιτροπής «Ταλάτ πασά» του τουρκικού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα.
1. Η ύβρις
Για το ζήτημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας, για την κατάρτιση και την ψήφιση του αποκαλούμενου αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, σε ό,τι αφορά το ζήτημα της Γενοκτονίας των Ελλήνων είχαμε γράψει και μιλήσει, θεωρώντας ότι η Ελληνική Δημοκρατία ήταν απούσα από το ζήτημα, προκαλώντας μάλιστα τόσο τους νεκρούς προγόνους μας όσο και τους ζώντες απογόνους τους.
Αφού η Ελλάδα καθυστέρησε για εβδομήντα ολόκληρα χρόνια για την αναγνώριση, και αφού πέρασαν είκοσι χρόνια από τα σχετικά νομοσχέδια, δεν πράττει απολύτως τίποτα. Το αντίθετο μάλιστα, αφού υπονομεύει κάθε προσπάθεια, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
Την ίδια στιγμή ο βασικός υπεύθυνος του εγκλήματος, το τουρκικό κράτος, προσπαθεί να εξαφανίσει το έγκλημα που στοίχισε τη ζωή σε 1.000.000 Έλληνες, 1.500.000 Αρμένιους και 350.000 Ασσυρίους, προσφυγοποίησε εκατομμύρια και εκδίωξε αυτόχθονες κατοίκους από το χώρο της σημερινής Τουρκίας. Παράλληλα απαιτεί από την Ελλάδα να μην πραγματοποιεί εκδηλώσεις μνήμης, αλλά και να καταργήσει τα σχετικά νομοσχέδια!
2. Η πρόκληση από το φασισμό
Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η επίσκεψη στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου της επιτροπής της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης που φέρει την ονομασία του μέλους των Νεότουρκων, της φασιστικής «Ένωσις και Πρόοδος» που υλοποίησε τη Γενοκτονία, «Ταλάτ Πασά», προκειμένου να προβάλει τους ισχυρισμούς ότι δεν έχει γίνει καμία Γενοκτονία, δηλαδή για να παραβιάσει το νόμο περί άρνησης της Γενοκτονίας!
Η επιτροπή «Ταλάτ Πασά», που είναι υπό την εποπτεία της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της τουρκικής Βουλής, στην οποία προεδρεύει ο βουλευτής του κόμματος του Ερντογάν Γιουνούς Σονέρ, θα έχει επαφές, όπως αναφέρεται στα σχετικά δημοσιεύματα των τουρκικών εφημερίδων, με εκπροσώπους της ΝΔ, του Σύριζα και του ΚΚΕ. Όπως επισημαίνουν τα δημοσιεύματα, μέχρι τώρα η επιτροπή είχε πολύ θετική ανταπόκριση στις θέσεις ότι δεν διαπράχτηκε Γενοκτονία. Μάλιστα επικαλείται κείμενο που υπέγραψαν 152 Έλληνες ιστορικοί και άλλοι ερευνητές, «που συντάσσονται με τις απόψεις εναντίον των ψεύδους αυτών που υποστηρίζουν ότι διαπράχθηκε γενοκτονία εναντίων των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων». Η επιτροπή, όπως αναφέρεται στα δημοσιεύματα, είχε έρθει και άλλη φορά στην Αθήνα, και συγκεκριμένα από 30 Σεπτεμβρίου έως 2 Οκτωβρίου του περασμένου έτους, και είχε επαφές με τους εκπροσώπους των τριών κόμματων εκφράζοντάς τους την αντίδρασή τους για το νόμο.
3. Οι εθνικιστές Νεότουρκοι και Κεμάλ ως πρόδρομοι των Ναζί
Οι Νεότουρκοι και οι κεμαλικοί αποτέλεσαν τους «δασκάλους» των Ναζί. Ο Χίτλερ ήταν θαυμαστής των Νεότουρκων, και ειδικότερα του Ταλάτ Πασά, ακολουθώντας τις πράξεις Γενοκτονίας τους, λέγοντας το χαρακτηριστικό «ποιος θυμάται τους Αρμένιους» όταν ξεκινούσε τις δικές του εγκληματικές πράξεις. Η ναζιστική εφημερίδα Völkischer Beobachter έγραφε σχετικά το 1921: «Σήμερα οι Τούρκοι είναι το πιο ζωντανό έθνος. Το γερμανικό έθνος δεν έχει άλλη επιλογή από το να αντιγράψει τις τουρκικές μεθόδους μια μέρα». Ο ιστορικός Νίκος Ψυρρούκης στο έργο του Μικρασιατική Καταστροφή έγραφε ότι «η προσεκτικότερη μελέτη του κεμαλισμού μας πείθει ότι πρόκειται για βαθιά αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική θεωρία. Ο φιλοναζισμός και άλλες αντιδραστικές δοξασίες είναι νομοτελειακή εξέλιξη του κεμαλισμού». Επίσης ο Στέφαν Ίχριγκ στο βιβλίο του Ο Ατατούρκ στη φαντασία των Ναζί υποστηρίζει πως «ο Κεμάλ υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον Χίτλερ, τονίζοντας ότι ο Χίτλερ είχε μελετήσει τη δράση του Κεμάλ και είχε επηρεαστεί από τον τρόπο με τον οποίο είχε εξολοθρεύσει τους Έλληνες, τους Αρμένιους και τους Ασσύριους».
Η επιτροπή του τουρκικού Κοινοβουλίου που φέρει το όνομα του εγκληματία Ταλάτ, του φασίστα ο οποίος αφού δολοφόνησε εκατομμύρια ανθρώπους ζήτησε να εισπράξει (!) τις αποζημιώσεις των ασφαλιστηρίων ζωής τους, προκαλεί νεκρούς και ζωντανούς Έλληνες, Αρμένιους, Ασσύριους, όλους τους λαούς και τους ανθρώπους. Δυστυχώς με την ανοχή της Ελληνικής Δημοκρατίας, καθώς και με τη «συνηγορία» ψευτοπολιτικών και ψευτοκαθηγητών που ταυτίζονται συχνά-πυκνά με τον ακραίο εθνικισμό και φασισμό.
Παρ’ όλα αυτά ο αγώνας για την αναγνώριση της Γενοκτονίας δεν σταματά. Παρά τα εμπόδια, τον εθνικισμό, το φασισμό και τις δυσκολίες, θα νικήσουμε!
