Νάκυ εκ του Αικατερίνη. Κατερίνα, Κατερινάκι, Νάκυ. Το στιλ της: μοναδικό και απαράμιλλο. Η Νάκυ Αγάθου συνδέθηκε με την «αγνή» περίοδο της εγχώριας τηλεοπτικής ιστορίας. Η μορφή της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ΕΡΤ, την περίοδο που υπήρχαν μόνο τα κρατικά κανάλια. Και όταν πήρε την απόφαση να φύγει από εκεί, έδωσε ελάχιστες συνεντεύξεις. Γιατί ίσως δεν ήθελε να χαλάσει την εικόνα που είχαν γι’ αυτήν οι τηλεθεατές που την αγάπησαν και δεν την ξέχασαν.
Aπό την άλλη, ως σωστή –και προσγειωμένη– επαγγελματίας, όταν η έκθεση στο γυαλί τελείωσε, η ίδια δεν είχε κάποιο λόγο να παραμείνει ή να φέρεται ως vintage εικόνα.
Και μπορεί η ίδια τηλεόραση, ως μέσο, να γίνεται η ίδια vintage, όμως κάποια πρόσωπα ξεχωριστά και μοναδικά, δεν γνωρίζουν από μόδες ή τάσεις. Η (όπως την έχουν χαρακτηρίσει κάποιοι) Bonnie Tyler της ελληνικής τηλεόρασης, έφερε στις μικρές οθόνες τον αέρα της Επτανήσιας –Κερκυραία γαρ– και μια χαμογελαστή, αλλά και ερωτική διάθεση στην παρουσίαση του προγράμματος. Και αποδείχτηκε ότι ήταν μια γυναίκα με πολλά ταλέντα, χιούμορ και αυτογνωσία.
Κέρκυρα για πάντα
Τα περισσότερα site δίνουν ως χρονολογία γεννήσεως το 1940. Δηλαδή 25 Οκτωβρίου 1940, τρεις μέρες πριν μπει η χώρα μας στον πόλεμο. Το πλήρες όνομα της είναι Αικατερίνη Αγάθου-Μιχαλοπούλου και ήταν εγγονή του Κερκυραίου βουλευτή Αχιλλέα Αγάθου. Ναι, η Κέρκυρα ήταν το νησί της και το λάτρευε, και μάλιστα σε συνέντευξη που είχε δώσει το 1997 στη Δάφνη Μπόκοτα, το έφερε βαρέως που το μεγαλύτερο μέρος της ζωής το πέρασε στην πρωτεύουσα.
«Τα πάντα τα έκανα στην Αθήνα αν και η Κέρκυρα ήταν η μεγάλη αγάπη μου. Γυρίζω και θα γυρίζω, αλλά όχι για να μείνω πάντα στο νησί», είχε πει στην παραπάνω συνέντευξη. Για την ιστορία, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην κωμόπολη Λιαπάδες.
Στη γενέτειρα ξεκίνησε και τη σταδιοδρομία της στην εκφώνηση, όταν το 1964 δούλεψε ως παρουσιάστρια εκπομπών και εκφωνήτρια στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Κέρκυρας, παράρτημα του τότε ΕΙΡ. Ήταν δηλαδή κάτι σαν ανταποκρίτρια, αν και εκείνα τα χρόνια υπήρχαν και εκπομπές τοπικού ενδιαφέροντος. Δύο χρόνια αργότερα, το 1966, μετακόμισε στην Αθήνα, προκειμένου να εργαστεί πλέον στο κεντρικό ραδιόφωνο. Και λίγο αργότερα προέκυψε η τηλεόραση.
Η σταρ της διπλανής πόρτας
Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε το εξής: Η Κέρκυρα, λόγω γειτνίασης με την Ιταλία, έβλεπε τηλεοπτικά προγράματα πολύ πριν από την Αθήνα και την έναρξη της εγχώριας τηλεόρασης. Φυσικά ήταν ιταλικά, και φυσικά ήταν απειροελάχιστοι οι άνθρωποι που είχαν συσκευή τότε.
Η ίδια η Αγάθου είχε πει πως τις πρώτες μέρες που βγήκε στον «αέρα», η οικογένειά της την είδε από τις ανοικτές οθόνες στις βιτρίνες των καταστημάτων που πουλούσαν τότε συσκευές.
Και ήταν και πολύ ακριβές για την εποχή. Φυσικά όσο περνούσε ο καιρός τόσο περισσότερες τηλεοράσεις άρχισαν να πωλούνται. Η ίδια πάντως είχε αποκαλύψει ότι άργησε να αποκτήσει συσκευή, και μάλιστα την πρώτη που απέκτησε, της την είχαν κάνει δώρο.
Όσο για την πρώτη φορά που βγήκε στον …αέρα; «Θυμάμαι ακόμη –πώς να ξεχάσω;– την πρώτη φορά απέναντι από κάμερα. Ήταν μια Τρίτη του Σεπτέμβρη το 1966. Το πρώτο στούντιο ήταν ένα κτήριο του ΟΤΕ στην 3ης Σεπτεμβρίου, πολύ πριν έρθει το Ραδιομέγαρο στην Αγία Παρασκευή. Είχα κάνει πρόβες το καλοκαίρι, αλλά όταν έφτασε η ώρα, είχα απίστευτο τρακ. Βέβαια, δεν άφησα να φανεί τίποτε. Μιλάμε για μια περίοδο όπου όλοι μας ήμασταν αυτοδίδακτοι στο επάγγελμά μας, δεν υπήρχε κάποιος να μας δασκαλέψει», είχε εκμυστηρευτεί σε συνέντευξή της.
Βέβαια όσο αυξάνονταν οι τηλεοράσεις στα σπίτια, η νεαρή παρουσιάστρια όχι μόνο γινόταν γνωστή, αλλά και δημοφιλέστατη. Το 1969, σύμφωνα με έντυπα της εποχής, η Νάκυ είχε γίνει ήδη η αγαπημένη του τηλεοπτικού κοινού, όπως αποδείχθηκε και από το διαγωνισμό που οργάνωσε η «Ελληνική Εταιρεία Προγραμμάτων Τηλεόρασης», στον οποίο κατέκτησε την πρώτη θέση στην ψηφοφορία για την καλύτερη τηλεπαρουσιάστρια.
Ήταν δε η ηρωική πρώτη φουρνιά μαζί με την Κέλλυ Σακάκου και την Σάσα Μανέττα – οι τρεις αγαπημένες του κοινού.
Και οι τρεις με ξεχωριστή γοητεία και προσωπικότητα, χωρίς να κοπιάρει η μια την άλλη. Και λέμε «ηρωική φουρνιά», γιατί από τεχνικής (και όχι μόνο) άποψης, η κατάσταση στην τότε νεοσύστατη τηλεόραση μοιάζει σήμερα, στην digital εποχή μας, πρωτόγονη. «Πειραματικότατο το στάδιο στο οποίο μπήκα. Δύσκολα τα πράγματα τότε, πολύ. Δεν υπήρχε συγχρονισμός και δεν ισχύει το κάθε πέρσι και καλύτερα», είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή της. Στην ίδια συνέντευξη είχε διηγηθεί πως μια φορά που έλεγε το πρόγραμμα…έτριζε η καρέκλα της. Κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά. Και όλα αυτά ζωντανά. Για να μην καταλάβουν τίποτα οι θεατές, στην ουσία, γραπώθηκε από το γραφείο για να μην έχουμε ένα vintage viral σκηνικό.
Μια κατηγορία από μόνη της
Η ίδια δεν επαναπαύθηκε στην δημοφιλία της, αλλά εξέλιξε ακόμα και την φωνή της. Μάλιστα, για να αποβάλει την κερκυραϊκή προφορά που είχε, γράφτηκε παράλληλα σε δραματική σχολή. Όχι για να γίνει ηθοποιός, αλλά για να βελτιώσει την άρθρωσή της. Αλλά και για να κάνει και πιο …θεατράλε, πιο διαφορετικό τον τρόπο που παρουσίαζε το πρόγραμμα.
Πάντως τη διετία 1970-71 συμμετείχε και ως ηθοποιός σε τρεις επιθεωρήσεις.
Ήταν οι Ξαναγαργάλατα, Αλάτι και πιπέρι, και Κάτω στον Πειραιά. Πολλά χρόνια αργότερα είχε εξομολογηθεί σε συνέντευξη της, ότι δεν προλάβαινε να συνδυάσει και τηλεόραση και θέατρο, γι’ αυτό άφησε το δεύτερο.
Kαι ναι, η Νάκυ Αγάθου ήταν σταρ. Στον αέρα που έβγαζε, στο κοίταγμα του φακού, ακόμα και στον υπόγειο ερωτισμό που εξέπεμπε. Το παρακάτω περιστατικό το είχε ποστάρει ο Γιώργος Παπαστεφάνου και δείχνει πόσο σταρ ήταν: «Κάποια μέρα στο γραφείο μου, ο Μιχάλης Κακογιάννης που τον είχαν φέρει στην ΕΡΤ για να εκπαιδεύσει τους τηλεπαρουσιαστές, φώναξε τη Νάκυ και την συμβούλεψε να μην καρφώνει τόσο έντονα τα μάτια της στην κάμερα. Να είναι πιο απλή. Η Νάκυ τον κοίταξε, τον άκουσε προσεκτικά και απάντησε με μια μόνο λέξη: “Αρέσω!”, και έφυγε γυρίζοντας την πλάτη της».
Φυσικά η δημοσιότητα φέρνει και άλλες καταστάσεις. Ένα λαοφιλές πρόσωπο, όπως η Νάκυ Αγάθου, είχε γίνει αρκετές φορές στόχος σε επιθεωρήσεις ή σε σατιρικές εκπομπές.
Ένας από αυτούς που την είχαν «μιμηθεί» σατιρικά, ήταν και ο Χάρρυ Κλυνν. Η Αγάθου όχι μόνο δεν ενοχλήθηκε, αλλά εμφανίστηκε και σε δύο ταινίες του αξέχαστου δημιουργού.
Παρ’ όλα αυτά η ίδια σε μια από τις λίγες συνεντεύξεις που είχε δώσει είχε πει ευθαρσώς: «Ποτέ δεν καβάλησα το καλάμι».
Οι μικρές συνήθειες και τα μυστικά
«Με ρωτούν συχνά τι πρέπει να έχει κάποιος για να είναι καλός τηλεπαρουσιαστής, να “γράφει”. Αυτό δεν αποκτιέται, ούτε μαθαίνεται. Ή το έχεις και κάνεις γκελ από την αρχή, ή ό,τι και να κάνεις δεν θα έρθει με τον καιρό, σταρ δεν γίνεσαι. Το ίδιο ισχύει και με αυτούς που βγαίνουν στο σανίδι. Ο κόσμος το μυρίζεται με την πρώτη αν θα κάνουν καριέρα ή όχι», είχε πει. Όταν έφυγε από την τηλεόραση –τέλη της δεκαετίας του ’80–, εμφανίστηκε πολύ λίγες φορές σε δημόσιες εκδηλώσεις και συνεντεύξεις. Και ποτέ δεν έβγαλε το σύνδρομο «τι καλά που ήμασταν εμείς, οι σημερινοί δεν αξίζουν».
«Όσοι έχουν αυτήν τη διάθεση να εμφανιστούν στην τηλεόραση, γιατί να μην το κάνουν, γιατί να μην δοκιμάσουν; Είναι η ευκαιρία της ζωής τους», είχε πει σε συνέντευξή της.
Η ίδια δεν είχε κρύψει τη χαρά της για την αγάπη του κόσμου, που βίωνε. Κυρίως την περίοδο που εμφανιζόταν στην τηλεόραση. «Με σταματούσαν στο δρόμο για να μου μιλήσουν, μου έλεγαν ότι τους άρεσα. Αυτό δεν με ενοχλούσε ποτέ. Ίσα-ίσα που με ενθουσίαζε, γιατί πάνω από όλα είχα τη δουλειά στη ζωή μου. Συνεπώς και η δημοσιότητα έγινε καθημερινότητα, δίχως όμως να υπάρχει έπαρση. Απλώς το δεχόμουν ως μέρος αυτού που έκανα». Και βέβαια ως πρόσωπο αγαπητό, αλλά και μια όμορφη και φινετσάτη γυναίκα, είχε δεχτεί από…θεατές ακόμα και προτάσεις γάμου. «Αν νομίζει κάποιος ότι θα παντρευτεί μέσω της τηλεόρασης, γελιέται», είχε πει. Όμως εκείνη παντρεύτηκε, μακριά από τα φώτα.
Αφότου έφυγε από την τηλεόραση, ήταν ελάχιστες οι στιγμές που μίλησε ή βγήκε στο φακό. Θα λέγαμε ότι η πιο «κοινωνικοποιημένη» περίοδος της ήταν στα μέσα του ’90 και συγκεκριμένα το 1996 όταν στις δημοτικές εκλογές κατέβηκε υποψήφια δημοτική σύμβουλος με την Πολιτική Άνοιξη (το κόμμα που είχε ιδρύσει τότε ο Αντώνης Σαμαράς) στην Αθήνα, όπου έλαβε 1.137 ψήφους.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν κάπου κλεισμένη. Όπως είχε πει: «Η μοναξιά μου αρέσει για λίγες ώρες την ημέρα». Της άρεσε πολύ η νύχτα, να βγαίνει. Από μικρή, όπως είχε πει, λειτουργούσε πάντα μετά το μεσημέρι.
Πάντα με αυτό το φοβερό στιλ και πάντα στα κιλά της. Μάλιστα είχε πει ότι προτιμούσε να γευματίζει σε εστιατόρια και όχι σε ταβέρνες «γιατί όταν πας σε ένα ωραίο περιβάλλον με καλό κόσμο, τρως πάντα λιγότερο. Στην ταβέρνα ξεφεύγεις, αρχίζει η παρέα να παραγγέλνει, “φέρε” και “φέρε”, και έτσι γίνεται το κακό και παχαίνει κανείς», είχε πει.
Κάνοντας δε την αυτοκριτική της, είχε τονίσει πως: «Απέκτησα πράγματα χωρίς μεγάλες προσπάθειες. Τα κράτησα με μεγάλες προσπάθειες.
Ξαφνικά το καλοκαίρι
Την τελευταία της συνέντευξη την έδωσε το 2022 στην εφημερίδα Καθημερινή. Έκτοτε τίποτα. Όταν την άνοιξη του 2026 η ΕΡΤ γιόρταζε με αρκετές αφιερωματικές εκπομπές τα 60 χρόνια λειτουργίας, πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί δεν υπήρχε πουθενά έστω και να μιλάει σε βίντεο, η Νάκυ Αγάθου.
Ώσπου μια δυσάρεστη είδηση έγινε γνωστή μέσω από τα social του μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου Βαρθολομαίου: « Προ ημερών αιφνιδίως, εξεδήμησε προς Κύριον μία αγαπημένη φίλη, η Νάκυ Αγάθου. Η Νάκυ υπήρξε για περισσότερο από δύο δεκαετίες εκφωνήτρια και παρουσιάστρια του τηλεοπτικού προγράμματος της τηλεοράσεως, πράγμα το οποίο την κατέστησε δημοφιλή και αγαπημένη του τηλεοπτικού κοινού. Για περισσότερο από δύο δεκαετίες, υπήρξε μία γνήσια φίλη μου και μπόρεσα να διακριβώσω το εκλεπτυσμένο ήθος της, την πνευματική της καλλιέργεια, τις κοινωνικές της ευαισθησίες και την πηγαία ευλάβειά της προς τον Χριστό και την Ορθόδοξη Εκκλησία μας». To post έγινε στις 16 Ιουλίου 2026, περίπου δυο εβδομάδες αφότου η Αγάθου είχε φύγει από την ζωή.
Όταν έγινε γνωστός ο χαμός της, οι υπεύθυνοι της ΕΡΤ ενημέρωσαν πως μετά το θάνατο του συζύγου της, η Νάκυ Αγάθου απομονώθηκε και δεν μπορούσε εύκολα να την εντοπίσει κάποιος. Έγιναν κάποιες προσπάθειες από τα στελέχη της ΕΡΤ την περίοδο του εορτασμού των 60 χρόνων, αλλά δεν κατάφερε κάποιος να μιλήσει μαζί της.
Η φυσική αυλαία, για αυτή την ξεχωριστή γυναίκα έπεσε. Μακριά από τα φώτα και την δημοσιότητα, αν και όπως έγραψαν στα social «Έφυγε πλήρης αγάπης. Κι ας επέλεξε πιο μοναχικές διαδρομές τα τελευταία χρόνια»
Η πρώτη σταρ της εγχώριας TV έφυγε, χωρίς να δείξει τη φθορά αλλά και τον ψυχικό της πόνο. Μια γυναίκα-μύθος που έλαμπε και στην οθόνη και εκτός. Γιατί εκτός από το «χάρισμα» της επικοινωνίας, αγαπούσε πολύ αυτό που έκανε. Και όπως είχε πει: «Και χάλια ψυχολογικά να είναι κάποιος, με το που βγαίνει στο γυαλί το ξεχνάει. Ανασυντάσσεται. Μοιάζει πολύ με το θέατρο και τους ηθοποιούς. Στην τηλεόραση δεν έχεις κοινό, όμως το φτιάχνεις με τη φαντασία σου. Εγώ ένιωθα ότι με χειροκροτούσαν».
Σπύρος Δευτεραίος
