Ένα προσκύνημα που έκανε για πρώτη φορά, αλλά ένιωθε ότι κουβαλούσε μέσα της από πάντα, περιέγραψε η Βούλα Πατουλίδου μετά την επίσκεψή της στην ιστορική Παναγία Σουμελά του Πόντου.
Η χρυσή Ολυμπιονίκης μοιράστηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εικόνες και σκέψεις από τη διαδρομή προς τη μονή, συνδέοντας όσα αντίκρισε με τις αφηγήσεις των παππούδων της, τα ποντιακά τραγούδια και τη μνήμη των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους.
Με τον κεμεντζέ στο δρόμο προς τη μονή
Η ανάβαση προς την Παναγία Σουμελά έγινε με τον ήχο του κεμεντζέ να συνοδεύει τη διαδρομή. Για τη Βούλα Πατουλίδου, η μουσική έμοιαζε περισσότερο με θρήνο, σαν να εξέφραζε όλα όσα οι προηγούμενες γενιές δεν μπόρεσαν να πουν.
Όσο πλησίαζε στη μονή, ένιωθε ότι μαζί της βρίσκονταν νοερά και οι άνθρωποι που έφυγαν από τον Πόντο, χωρίς όμως να πάψουν ποτέ να τον κουβαλούν μέσα τους.
Σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της διαδρομής, όπως έγραψε, της φάνηκε πως άκουσε τη φωνή του παππού της να την ενθαρρύνει να συνεχίσει, δείχνοντάς της τον δρόμο προς την Παναγία.
«Αυτό που έβλεπα, το γνώριζα από πάντα»
Όταν αντίκρισε τη μονή, η Βούλα Πατουλίδου δεν κατάφερε να συγκρατήσει τη συγκίνησή της. Γονάτισε μπροστά στην εικόνα, σκεπτόμενη τους ανθρώπους που έζησαν, πόνεσαν και προσευχήθηκαν στον ίδιο τόπο, προτού φύγουν χωρίς να γνωρίζουν εάν θα επέστρεφαν ποτέ.
Παρότι βρισκόταν εκεί για πρώτη φορά, ο τόπος δεν της ήταν άγνωστος. Τον είχε ήδη γνωρίσει μέσα από τις οικογενειακές διηγήσεις, τη μουσική και το βλέμμα των μεγαλύτερων όταν μιλούσαν για τη χαμένη πατρίδα.
«Αυτό που έβλεπα, το γνώριζα από πάντα», ανέφερε, συνοψίζοντας τη βαθιά σχέση που μπορεί να συνδέει τις επόμενες γενιές με έναν τόπο που δεν έζησαν, αλλά κληρονόμησαν μέσα από τη μνήμη.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
