Γεννήθηκε το 1896 στα Βουρλά της Μικράς Ασίας, και μέχρι το θάνατό του, στις 3 Αυγούστου 1983, ο Νίκος Μηλιώρης δεν τα έβγαλε ποτέ από το μυαλό ή την καρδιά του. Είχε γράψει άλλωστε ο ίδιος για το έργο του:
Το αφιερώνω στη μητέρα μου και σε όλους τους «γέροντές» μας, αυτούς που έζησαν και πέθαναν με τον ανεπούλωτο πόνο της «χαμένης πατρίδας» και της χαμένης ζωής.
Και το παραδίδω στους νέους Βουρλιώτες, στους απόγονούς μας, σε αυτούς που κάποτε ήταν μικροί, μωρά στην αγκαλιά των μανάδων τους, που παρασύρθηκαν από τον σίφουνα (τυφώνα) της Μικρασιατικής Καταστροφής μέχρι τις ακτές του ελεύθερου έθνους· και σε αυτούς που γεννήθηκαν εδώ.
Γι’ αυτούς μοχθώ!
Και αν έχει κάποια, οποιαδήποτε αξία η προσπάθεια μου αυτή, αν θελήσουν να εκτιμήσουν την έρευνά μου και να τις δώσουν αξία, αυτοί κυρίως, αυτό θα με ικανοποιήσει απόλυτα!
Ο Νίκος Μηλιώρης αποφοίτησε από την περίφημη Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης και εργάστηκε ως γραμματέας στην Αναξαγόρειο Σχολή των Βουρλών και στη συνέχεια ως λογιστής σε εμπορικά καταστήματα. Λίγα χρόνια πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου γράφτηκε στη στρατιωτική Σχολή Επιμελητείας και Διαχειρήσεως (αποφοίτησε το 1922). Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα και αποστρατεύτηκε με το βαθμό του συνταγματάρχη το 1952.
Το 1924 εγκαταστάθηκε στη Νέα Ιωνία, όπου –ως το 1962 που μετακόμισε στου Παπάγου– στέγασε πρώτα την προσφυγική οικογένειά του (μητέρα και αδελφό, αφού ο πατέρας του σκοτώθηκε στα Βουρλά) και από το 1940 τη γυναίκα του Ρίτα Μαυρογιαννάκη και τον γιο του Άγγελο.
Εκεί έγραψε το μεγαλύτερο μέρος των 30 βιβλίων του, που τον καθιέρωσαν ως εξέχοντα λαογράφο και λογοτέχνη της πρώτης γενιάς των Μικρασιατών προσφύγων. Στη Νέα Ιωνία, όπου σήμερα υπάρχει μακρά οδός με το όνομά του, ο Μηλιώρης πλούτισε την προσωπική του βιβλιοθήκη και την άνοιξε σε όλους, νέες και νέους της δεύτερης γενιάς, που διακρίνονται ακόμα στα γράμματα και τις τέχνες.
Έστρεψε όλη την προσοχή του στη διάσωση και διάδοση του μικρασιατικού πολιτισμού, ιδρύοντας συλλόγους (Ιωνικός Σύνδεσμος, Σύνδεσμος Φίλων της Βυζαντινής Μουσικής, κ.ά.), γράφοντας άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά, συμμετέχοντας στο Συμβούλιο Στεγάσεως Προσφύγων του υπουργείου Προνοίας, στη Βιβλιογραφική Εταιρία της Ελλάδος, στην Ένωση Σμυρναίων.
Ασχολήθηκε καθοριστικά με τις εκδόσεις της Ενώσεως Σμυρναίων, αφού συμμετείχε στη σύνταξη του περιοδικού Μικρασιατικά Χρονικά και υπήρξε ο πρώτος, επί πολλά χρόνια, διευθυντής της εφημερίδας Μικρασιατική Ηχώ.
Για το δίτομο έργο του Τα Βουρλά της Μικράς Ασίας ο Μηλιώρης τιμήθηκε τον Δεκέμβριο του 1966 από την Ακαδημία Αθηνών.
