Πενήντα δύο χρόνια έχουν περάσει από την τουρκική εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974, όμως στην Κύπρο η Ιστορία δεν αποτελεί παρελθόν. Η κατοχή συνεχίζεται, οικογένειες αγνοουμένων περιμένουν ακόμη απαντήσεις και χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν μακριά από τις πατρογονικές τους εστίες.
Η επέτειος επαναφέρει στη μνήμη τον εδαφικό ακρωτηριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας, το δράμα των εκτοπισμένων και των εγκλωβισμένων, αλλά και όσους έχασαν τη ζωή τους ή πολέμησαν για την υπεράσπιση της Μεγαλονήσου.
Σε μήνυμά του, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αποτίει φόρο τιμής στους πεσόντες και εκφράζει τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη της Ελλάδας προς εκείνους που, «με γενναιότητα και αυταπάρνηση», υπερασπίστηκαν την Κύπρο.
Ένα διεθνές ζήτημα εισβολής και κατοχής
Περισσότερο από μισό αιώνα μετά, το Κυπριακό παραμένει πρωτίστως ζήτημα παράνομης εισβολής και κατοχής εδάφους κράτους-μέλους του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Αθήνα επαναλαμβάνει ότι η λύση πρέπει να κινηθεί στο συμφωνημένο πλαίσιο της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, μία κυριαρχία, μία διεθνή προσωπικότητα και μία ιθαγένεια.
Το πλαίσιο αυτό καθορίζεται από τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και πρέπει να είναι συμβατό με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις αρχές και τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η προσπάθεια για επιστροφή στις συνομιλίες
Η Ελλάδα δηλώνει έτοιμη να συμβάλει στα επόμενα βήματα της προσπάθειας του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για την επανεκκίνηση των συνομιλιών, σε πλήρη συντονισμό με την Κυπριακή Δημοκρατία.
Το ζητούμενο παραμένει η επίτευξη μιας συνολικής και αμοιβαία αποδεκτής λύσης, η επανένωση της Κύπρου και ο τερματισμός της κατοχής.
Πενήντα δύο χρόνια μετά, η επέτειος δεν είναι μόνο ημέρα μνήμης. Είναι υπενθύμιση ότι στην ευρωπαϊκή Κύπρο εξακολουθούν να υπάρχουν συρματοπλέγματα, στρατεύματα κατοχής και άνθρωποι που περιμένουν να επιστρέψουν.
