Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε στο Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά εκδήλωση μνήμης αφιερωμένη στους κρατούμενους που εκτελέστηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η τελετή συνέπεσε με την έναρξη λειτουργίας του νέου πάρκου, ενός χώρου που μετατρέπεται πλέον από τόπο μαρτυρίου σε σημείο αναφοράς για τη μνήμη, τον πολιτισμό και τη δημοκρατία.
Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στους 101 πατριώτες που κρατούνταν στις φυλακές του πρώην στρατοπέδου και εκτελέστηκαν στις 6 Ιουνίου 1944. Παράλληλα, τα ιστορικά στοιχεία που έχουν προκύψει από την έρευνα ανέδειξαν ότι συνολικά 140 κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους στον ίδιο χώρο. Για τον λόγο αυτό, στο πάρκο τοποθετήθηκαν 140 λευκές κυψέλες ως συμβολικό μνημείο για όλους τους εκτελεσμένους.
Χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος υπογράμμισε πως «αυτές εδώ οι κυψέλες είναι τα ζωντανά κύτταρα της συλλογικής μας μνήμης και κρατούν άσβεστη τη θυσία τους». Όπως ανέφερε, «Είναι διαχρονικός φάρος που μας θυμίζει ένα διαρκές χρέος αγώνα απέναντι στον φασισμό, στο ναζισμό και στο ρατσισμό, που και σήμερα συναντάμε σε ευρωπαϊκές κοινωνίες, απέναντι σε κάθε μορφής ολοκληρωτισμό, είναι η ζωντανή υπενθύμιση και πυξίδα για τη θωράκιση της δημοκρατίας και την επικράτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Σήμερα δεσμευόμαστε ότι αυτός ο τόπος θα παραμείνει ένα αιώνιο σύμβολο συλλογικής μνήμης και δημοκρατίας για όλες τις επόμενες γενιές».
Από την πλευρά του, ο δήμαρχος Παύλου Μελά Δημήτρης Ασλανίδης αναφέρθηκε στον βαρύ ιστορικό συμβολισμό του χώρου, επισημαίνοντας ότι «το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά τα χρόνια της Κατοχής ήταν ένας προθάλαμος θανάτου, μία φυλακή ψυχών ένας τόπος που όποιος έμπαινε δεν ήξερε αν θα ξαναδεί το φως της λευτεριάς».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη νέα εποχή που ανοίγεται για την περιοχή, τονίζοντας πως «Αυτός ο χώρος ανήκει, πλέον, στους πολίτες. Ένας τόπος που συνδέθηκε με τον εκλεισμό και τον θάνατο μετατρέπεται σε τόπο ζωής, συνάντησης, πολιτισμού, περιπάτου και δημιουργίας».
Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης αποτέλεσε η παρουσία του Θεόδωρου Βαλαχά, ο οποίος ήταν μόλις 12 ετών όταν βρέθηκε κρατούμενος στις φυλακές του στρατοπέδου τον Ιούνιο του 1944. Σήμερα, σε ηλικία 94 ετών, μοιράστηκε με τους παρευρισκόμενους τις συγκλονιστικές του μνήμες από εκείνες τις ημέρες. Περιέγραψε πώς οι μεγαλύτεροι κρατούμενοι τον βοήθησαν να ανέβει στη σοφίτα των κρατητηρίων, από όπου είδε να ανοίγονται τάφοι στην απέναντι περιοχή, προμηνύοντας τις εκτελέσεις που ακολούθησαν την επόμενη ημέρα.
Στην τελετή έδωσαν το «παρών» συγγενείς εκτελεσμένων, εκπρόσωποι της πολιτικής ζωής, της αυτοδιοίκησης και φορέων ιστορικής μνήμης. Το πρόγραμμα περιλάμβανε επιμνημόσυνη δέηση, προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφάνων, σε μια συμβολική υπενθύμιση ότι οι θυσίες εκείνων που αγωνίστηκαν για την ελευθερία παραμένουν ζωντανές στη συλλογική συνείδηση.
