Τον προηγούμενο μήνα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε τη στρατηγική στήριξης των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα. Τότε ο ευρωβουλευτής κ. Νικόλας Φαραντούρης, κατέθεσε την εξής ερώτηση:
Στρατηγική στήριξης των ανατολικών συνοριακών περιοχών της ΕΕ
24.2.2026
Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-000767/2026
προς την Επιτροπή
Άρθρο 144 του Κανονισμού
Νικόλας Φαραντούρης (The Left)
Η ανακοίνωση της Επιτροπής της 18ης Φεβρουαρίου 2026 για τη στρατηγική στήριξης των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα, επισημαίνει ότι κράτη μέλη έχουν πληγεί ιδιαίτερα από υβριδικό πόλεμο, εργαλειοποίηση μεταναστευτικών ροών, οικονομικές διαταραχές και δημογραφική πίεση. Η ενίσχυση των περιοχών αυτών χαρακτηρίζεται ως στρατηγική επένδυση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Στο ίδιο πλαίσιο, ο Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος κ. Raffaele Fitto δήλωσε ότι «οι ανατολικές συνοριακές περιοχές δεν είναι μόνο εθνικά σύνορα – είναι ευρωπαϊκά σύνορα».
Ωστόσο, τα ανατολικά σύνορα της ΕΕ εκτείνονται μέχρι το Νότο και την Ελλάδα και την Κύπρο, για τις οποίες υφίσταται, ως προς την πρώτη, απειλή πολέμου και, ως προς τη δεύτερη, στρατιωτική κατοχή από την Τουρκία. Ταυτόχρονα, με τη συνεχιζόμενη κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους και το casus belli, σημειώνεται επαναλαμβανόμενη αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, αναθεωρητική ρητορική, παρεμπόδιση υλοποίησης έργων ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και εργαλειοποίηση μεταναστευτικών ροών.
Η απουσία ρητής αναφοράς σε αυτές τις περιπτώσεις εγείρει ζήτημα συνεπούς εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης και της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών.
Ερωτάται η Επιτροπή:
1. Θα περιλάβει ρητά την Ελλάδα και την Κύπρο στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω στρατηγικής ανατολικών συνόρων;
2. Αναγνωρίζει την τουρκική απειλή ως αποσταθεροποιητικό παράγοντα της ευρωπαϊκής ασφάλειας στα ανατολικά σύνορα;
3. Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεται να λάβει για την ουσιαστική ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της προστασίας όλων των ανατολικών ευρωπαϊκών συνόρων;
Τέσσερις ημέρες μετά την κατάθεση της ερώτησης, στις 28 Φεβρουαρίου, ο Έλληνας ευρωβουλευτής δικαιώθηκε για την ανάγκη στρατηγικής της ΕΕ για την ασφάλεια των συνόρων της Ελλάδος και της Κύπρου, αφού οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτέθηκαν στο Ιράν. Και δυο μέρες μετά, η αεροπορική βάση της Βρετανίας στο Ακρωτήρι της Λεμεσού δέχτηκε επίθεση από μη επανδρωμένο αεροσκάφος, το οποίο πιθανώς εκτοξεύθηκε από τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου.
Ακόμα και να δεχτούμε ότι οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο είναι «κυρίαρχες», το μη επανδρωμένο αεροσκάφος διάνυσε τον εναέριο χώρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία –αν είχε τις δυνατότητες– θα το αναχαίτιζε στον αέρα πριν φθάσει στο στόχο.
Ακριβώς αυτή η πραγματικότητα και ανάγκη ώθησε τον πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη να ζητήσει βοήθεια από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, από τις οποίες ανταποκρίθηκαν η Ελλάδα, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Ολλανδία και η Γερμανία.
Όσον αφορά την Ελλάδα, στείλαμε τέσσερα F-16 Viper, και τις φρεγάτες «Κίμων» και «Ψαρά». Η δύναμη αυτή μαζί με τις αντιπυραυλικές δυνατότητες που έχει η Εθνική Φρουρά και τις δυνατότητες που προσφέρουν τα μέσα που έχουν παραχωρήσει η προαναφερθείσες χώρες, καθιστούν την Κύπρο και τον εναέριο χώρο της σχεδόν απρόσβλητο.
Η Άγκυρα, βλέποντας ότι αυτό το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών επεκτείνεται και στους κατοίκους των Κατεχομένων, αποφάσισε να στείλει έξι F-16, καθώς και τουρκικής κατασκευής αντιαεροπορικά και αντι-drones συστήματα, δηλώνοντας ότι η Τουρκία είναι σε υπεύθυνη και είναι σε θέση να προστατεύσει όχι μόνο τους Τουρκοκύπριους αλλά και ολόκληρο το νησί, αντλώντας αυτό το «δικαίωμα» από το καθεστώς εγγυήτριας δύναμης που επικαλείται.
Φυσικά, η Τουρκία με την παρουσία των δικών της F-16 θέλει να αποκαταστήσει και να υπερκαλύψει την ισορροπία αεροπορικών δυνάμεων στην περιοχή.
Όσον αφορά το επιχείρημα της «προστασίας» της Κύπρου από τους πυραύλους του Ιράν, η Τουρκία δεν καταφέρνει τίποτε άλλο από το να γελοιοποιείται διεθνώς, αφού είναι σε όλους γνωστό –και κυρίως στο ΝΑΤΟ–, ότι δεν έχει δυνατότητα να προστατεύσει τον δικό της εθνικό εναέριο χώρο, αφού τις τρεις πυραυλικές επιθέσεις που δέχτηκε τις εντόπισαν και τις αναχαίτισαν ΝΑΤΟϊκά μέσα.
Αν ρωτάτε για τους S-400, αυτοί παραμένουν ερμητικά κλειδωμένοι στα κουτιά τους, γιατί απαγορεύεται διά… ροπάλου οι ενσωμάτωσή τους στα ΝΑΤΟϊκά συστήματα.
Όσον αφορά τα F-16 που έχουν μετασταθμεύσει στα Κατεχόμενα, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι αν εμείς αποσύρουμε τα δικά μας αεροσκάφη και η Τουρκία αποφασίσει να τα κρατήσει μόνιμα στο νησί, τότε θα είναι κερδισμένη από αυτήν την υπόθεση.
Για το λόγο αυτό, οι κυβερνήσεις της Αθήνας και της Λευκωσίας θα πρέπει να καταγγείλουν την παρουσία των τουρκικών F-16 στα Κατεχόμενα, σε Βρυξέλλες και Ουάσινγκτον, και να απαιτήσουν την επιβολή κυρώσεων στην Άγκυρα. Στην ουσία πρόκειται για έναν τρίτο Αττίλα και το θέμα δεν πρέπει να μείνει έτσι.
Όσον αφορά τις ΗΠΑ, υπάρχει και ένας επιπλέον λόγος, αφού παραβιάζεται η αμερικανική νομοθεσία με την μεταστάθμευση των αμερικανικής κατασκευής F-16 σε κατεχόμενο έδαφος.
Καιρός για κινητοποίηση.
