Η Αγγλία ήταν παραδοσιακά ο «φύλακας άγγελος» της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας απέναντι στην τσαρική Ρωσία, που σε δώδεκα πολέμους, από τον 16ο μέχρι τον 20ό αιώνα, αφαίρεσε εδάφη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και έφθασε στο σημείο όχι μόνο να εξέλθει στα ύδατα του Αιγαίου (Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, 1878) αλλά και να απειλήσει την ίδια την Κωνσταντινούπολη και την ύπαρξη της Αυτοκρατορίας.
Για την Ιστορία, στους οκτώ από τους δώδεκα ρωσοτουρκικούς πολέμους νικητής αναδείχθηκε ο Τσάρος, στους τρεις ο Σουλτάνος και στον έναν, στον Πόλεμο της Κριμαίας (1853-1856), ο Σουλτάνος με τους αγγλογάλλους συμμάχους του. Σημειωτέον ο εν εξελίξει πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί να θεωρηθεί σε έναν βαθμό ως επανάληψη του πολέμου που έληξε με νίκη των Αγγλογάλλων συμμάχων του Σουλτάνου, το 1856.
Η Αγγλία, που έσωσε την Κωνσταντινούπολη το 1878, ήταν ο κυριότερος παράγοντας που καθόρισε την πορεία και το τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας και τις διαπραγματεύσεις της Συνθήκης της Λοζάνης, με την οποία ιδρύθηκε το τουρκικό κράτος.
Τώρα η Αγγλία έρχεται για άλλη μια φορά να σώσει όχι μόνο την Τουρκία αλλά και τον ίδιο τον Ερντογάν, με την πώληση των μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter, με τα οποία η Άγκυρα θα προσπαθήσει να εκσυγχρονίσει την πολεμική της αεροπορία που υστερεί έναντι της πολεμικής αεροπορίας της Ελλάδος και του Ισραήλ, μετά τον αποκλεισμό της από την συμπαραγωγή των F-35.
Το παράξενο είναι ότι την ίδια χρονική περίοδο που η Αγγλία προσφέρει σωσίβιο στην Τουρκία και στον Ερντογάν, ο πρόεδρος της Τουρκίας, με μεθοδεύσεις που έχουν στόχο την εξουδετέρωση των πολιτικών του αντιπάλων, που μπορεί να του στερήσουν την επανεκλογή του, το 2028, κατηγορούν τις αγγλικές μυσιτκές υπηρεσίες ότι συνεργάστηκαν με τον Ιμάμογλου για την εκλογή του στη θέση του δημάρχου του μητροπολιτκού δήμου Κωνσταντινουπόλεως, το 2019.
Μάλιστα, ο εισαγγελέας δεν αρκέστηκε στην απαγγελία κατηγορίας εναντίον του Ιμάμογλου, αλλά εξέδωσε και σχετικό ένταλμα σύλληψης, τη στιγμή που ο Ιμάμογλου είναι ήδη προφυλακισμένος για το αδίκημα της διασπάθισης κονδυλίων του δήμου.
Να σημειωθεί ότι στην Τουρκία υπάρχει μια υποβόσκουσα αντιπαράθεση μεταξύ των κεμαλικών και των αντιπάλων τους του πολιτικού Ισλάμ. Οι ισλαμιστές στην Τουρκία κατηγορούν τον Μουσταφά Κεμάλ ως «πράκτορα» των Άγγλων, ο οποίος με τη Συνθήκη της Λοζάνης εγκατέλειψε το Κιρκούκ και τη Μοσούλη στους Άγγλους, ενώ τον κατηγορούν για μυστσική συμφωνία μαζί τους για απο-ισλαμοποίηση της Τουρκίας. Εξ ου και η κατάργηση του Χαλιφάτου, η κατάργηση της οθωμανικής γραφής, η απαγόρευση των ισλαμικών ταγμάτων, της παραδοσιακής φορεσιάς κ.τλ.
Στο θέμα αυτό ρίχνει «λάδι στη φωτιά» ο αρθρογράφος της Cumhuriyet Μεχμέτ Αλί Γκιουλέρ, που γράφει σε σχετικό του άρθρο:
«Δεν είναι πραγματικά παράξενοι αυτοί οι καιροί, όταν η κυβέρνηση κατηγορεί τους αντιπάλους της για βρετανική κατασκοπία, όταν ο επικεφαλής των Βρετανών κατασκόπων παρουσιάζει μια πλατφόρμα κατασκοπείας στην Κωνσταντινούπολη και καλεί από το τουρκικό έδαφος επίδοξους πληροφοριοδότες να προσέλθουν για στρατολόγηση στην ΜΙ6, όταν η κυβέρνηση υπογράφει συμφωνία για μαχητικά αεροσκάφη με το Ηνωμένο Βασίλειο, και όταν η αντιπολίτευση περιμένει αλληλεγγύη από το βρετανικό κυβερνών κόμμα;»
Και συνεχίζει ο Τούρκος αρθρογράφος:
«Και όλα αυτά συμβαίνουν ακριβώς την 102η επέτειο της Δημοκρατίας μας, μια περίοδο που οι Βρετανοί της είχαν δώσει μόνο δύο χρόνια ζωής. Επιπλέον, για 102 χρόνια, ο Μουσταφά Κεμάλ κατηγορείται ως “αγγλόφιλος” από εκείνους που αντιτίθενται στη Δημοκρατία και την επανάσταση. Σημειωτέον ότι για 102 χρόνια οι πραγματικοί αγγλόφιλοι και οι αντι-αγγλόφιλοι συγκρούονται σε αυτή τη χώρα, για 102 χρόνια οι πραγματικοί αγγλόφιλοι ασκούν πολιτική κατά παραγγελία των Άγγλων, κατηγορώντας τους αντι-αγγλόφιλους ως αγγλόφιλους».
Ο Γκιουλέρ στη συνέχεια του άρθρου του αναφέρεται στην προσδοκία του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP) να το στηρίξει το «αδελφό» Εργατικό Κόμμα της Αγγλίας στις επιθέσεις που δέχεται από τον Ερντογάν, καταλήγοντας ότι γίνεται κάτι παράδοξο, αφού το κόμμα αυτό στην ουσία στηρίζει τον Ερντογάν και τις πράξεις του.
Λέει ο Τούρκος αρθρογράφος:
«Όσο για την προσδοκία του CHP για αλληλεγγύη από τα “σοσιαλδημοκρατικά” κόμματα απέναντι στην ανομία και την καταπίεση που δέχεται από τον Ερντογάν… Αυτή είναι μια μάταιη προσδοκία. Τα “σοσιαλδημοκρατικά” κόμματα ενεργούν προς το συμφέρον των αρχουσών τάξεων των χωρών τους. Έκαναν το ίδιο και στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υποστηρίζοντας τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο διχοτόμησης της Τουρκίας προς όφελος της δικής τους άρχουσας τάξης. Στους επόμενους πολέμους, τάχθηκαν σε μεγάλο βαθμό με τις άρχουσες τάξεις, όχι με τον λαό.
»Τα ευρωπαϊκά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα παραμένουν παρόμοια σήμερα. Διεξάγουν πολιτική με βάση τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης και η αλληλεγγύη με τους σοσιαλδημοκράτες από άλλες χώρες είναι δυνατή μόνο εάν εμπίπτει στα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Στην πραγματικότητα, η πλειοψηφία των Ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών σήμερα υποστηρίζει τον Ερντογάν από ανησυχία για τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών αρχουσών τάξεων.»
Οι διαπιστώσεις του Τούρκου αρθρογράφου, παρότι γίνονται από άλλη σκοπιά και για άλλους λόγους, είναι ένα χρήσιμο συμπέρασμα για την Ελλάδα, για την εμπιστοσύνη και τη στήριξη που απολαμβάνει ο Ερντογάν από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, παρά την αναθεωρητική πολιτική που ασκεί κατά της Ελλάδος, τη συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου και τη σωρεία των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του Κράτους Δικαίου.
