Τρία πιτσιρίκια, μαθητές της Α’ τάξης του Δημοτικού, χωρίς να το γνωρίζουν έγιναν μέρος της ιστορίας ενός ιστορικού σχολείου, της Αστικής Σχολής Πριγκήπου, που βρίσκεται στο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των Πριγκηποννήσων, το πιο απομακρυσμένο από την Κωνσταντινούπολη.
Μετά από κάποια αδράνεια, όπως αναφέρεται σε ανάρτηση του Συλλόγου Πριγκηπιανών – Αγ. Γεώργιος Κουδουνάς στο facebook, «Τρία μικρά παιδάκια ξεκίνησαν στην πρώτη τάξη του Δημοτικού και παιδικά γέλια ακούστηκαν και πάλι στις τάξεις του σχολείου».
Διευθύντρια της Αστικής Σχολής Πριγκήπου είναι η Αγνή Νικολαΐδη.
Η εκπαίδευση στην Πρίγκηπο
Στο νησί κατασκευάστηκε σχολείο το 1850. Το πρώτο κτίσμα ήταν ξύλινο. Στις αρχές του 20ού αιώνα στην ορθόδοξη κοινότητα της Πριγκήπου λειτουργούσε μικτή αστική σχολή που αριθμούσε 250 μαθητές και παρθεναγωγείο με 260 μαθήτριες.[1]
Όταν το κτήριο αυτό καταστράφηκε έπειτα από πυρκαγιά το 1914, χτίστηκε το νέο τριώροφο πέτρινο κτήριο του σχολείου στον αυλόγυρο του ναού του Αγίου Δημητρίου. Από το 1933 και μετά, το σχολείο έγινε μεικτό. Το 1955 και σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο Χριστόφορος Χρηστίδης από το προσωπικό του αρχείο, η εν λόγω κοινότητα διέθετε δύο εξατάξια δημοτικά σχολεία, ένα μορφωτικό σύνδεσμο και μία φιλόπτωχο αδελφότητα. [2]
Από το 1964 μέχρι το 1974, στο κτήριο αυτό λειτουργούσαν το δημοτικό σχολείο του ορφανοτροφείου τις πρωινές ώρες και το δημοτικό της κοινότητας το απόγευμα. Το 1977 έκλεισε το δημοτικό σχολείο του ορφανοτροφείου έπειτα από διαταγή του υπουργείου Παιδείας. [3]
Ο αριθμός των μαθητών στα κοινοτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα της Πριγκήπου είναι ενδεικτικός και αντιπροσωπευτικός της εξέλιξης της παιδείας αλλά και της δημογραφικής πορείας της κοινότητας. Το σχολικό έτος 1925-1926 φοιτούσαν 130 μαθητές και 135 μαθήτριες. Το 1933 ο συνολικός αριθμός των μαθητών ήταν 214. Το σχολικό έτος 1951-1952 φοιτούσαν συνολικά 106 μαθητές και το έτος 1961-1962 οι μαθητές ήταν 117. Μία δεκαετία μετά, το σχολικό έτος 1971-1972, ο αριθμός αυτός είχε μειωθεί στους 50 μαθητές. Το 1981-1982 υπήρχαν πια μόνο 8 και το 1988-1989 2 μαθητές. [4]
