Με συμβολική και φορτισμένη συναισθηματικά τελετή το βράδυ της Παρασκευής, παραμονή της ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, οι Μικρασιάτες της Καλαμάτας τίμησαν τους προγόνους τους.
Μέλη του Συλλόγου Μικρασιατών Καλαμάτας βρέθηκαν στο «Χιλιόμετρο» κρατώντας κεριά και χάρτινα καραβάκια. Πάνω ήταν γραμμένα τα ονόματα των δικών τους ανθρώπων.
Η πομπή στο λιμενοβραχίονα, μια ιδιότυπη λιτανεία, έγινε πρώτη φορά το 2018, ένας φόρος τιμής σε αυτούς που ξεριζώθηκαν βίαια από την πατρίδα τους, που έχασαν τους δικούς τους, τις περιουσίες τους, που βασανίστηκαν και σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους. Tα καραβάκια συμβολίζουν το πώς διέσχισαν αυτοί οι άνθρωποι το Αιγαίο και τα φαναράκια είναι για τις ψυχές τους.
Τρισάγιο τέλεσε ο αρχιμανδρίτης Αλέξιος Σαραντόπουλος, ενώ μέλη της χορωδίας των Συλλόγου Μικρασιατών απέδωσαν εμβληματικά τραγούδια.
Το πρωί της Κυριακής στο ναό Αναλήψεως του Χριστού τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση. Στο πλαίσιο της λιτής εκδήλωσης που διοργάνωσε η Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, η πρόεδρος της Εστίας Πολιτισμού Μικρασιατών και Ποντίων Φωτεινή Κοτσογλανίδη εκφώνησε ομιλία, ενώ ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο που βρίσκεται στον εξωτερικό χώρο του ναού.
«Σήμερα, 102 χρόνια μετά, αποτελεί ελάχιστο χρέος μας να διατηρήσουμε άσβεστη την ιστορική μνήμη, γνωρίζοντας στις νέες γενιές των Ελλήνων την αλήθεια των τραγικών εκείνων γεγονότων» τόνισε ο δήμαρχος της πόλης Θανάσης Βασιλόπουλος.
Στην Καλαμάτα το 1922, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, έφτασαν 4.216 πρόσφυγες. Την επόμενη χρονιά, πριν από την Ανταλλαγή με τη Συνθήκη της Λοζάνης, στην καταγραφή πληθυσμού που έγινε στη Μεσσηνία οι Μικρασιάτες ήταν 9.323 άτομα.
Οι μισοί παρέμειναν στο Δήμο Καλαμάτας, αρκετοί πήγαν στο Δήμο Μεσσήνης, ενώ οι υπόλοιποι διασκορπίστηκαν στη Μεσσηνία, με σαφή προτίμηση στις παραθαλάσσιες περιοχές, διαμένοντας τα πρώτα χρόνια σε άθλια παραπήγματα.
