Μουχαπέτια αργοτραγουδισμένα, οργανοπαίχτες, λυράρηδες που με την τέχνη τους ταξιδεύουν την ποντιακή παράδοση στις επόμενες γενιές. Το καφενείο-ουζερί «Τσάρτιλος» στους Γεωργιανούς Ημαθίας αποτελεί μια ζεστή, αυθεντική γωνιά που κρατάει ζωντανή την ποντιακή παράδοση εδώ και δεκαετίες.
Μπορεί ο εμπνευστής και ιδιοκτήτης, θρύλος στο χώρο της ποντιακής μουσικής, ο λυράρης Γιώργος Τσαρτιλίδης, να έφυγε από τη ζωή πριν από δύο χρόνια, ωστόσο δύο νέοι, κάτοικοι του μικρού χωριού, ο Χαράλαμπος (Χάμπος) Αθανασιάδης και ο Παναγιώτης Χαραλαμπίδης, συνεχίζουν με το ίδιο πάθος να υπηρετούν την παράδοση, διατηρώντας ενεργό τον ξεχωριστό αυτό χώρο για μουχαμπέτια και αξέχαστες ποντιακές βραδιές με γνωστούς καλλιτέχνες και λυράρηδες.
«Η απόφαση να κρατήσουμε ανοιχτό το καφενείο-ουζερί “Τσάρτιλος” πάρθηκε στο λεπτό, χωρίς δεύτερη σκέψη. Όταν έμαθα από τον Τσάρτιλο ότι δεν μπορεί άλλο να το συνεχίσει, τον ρώτησα αν μπορούμε να το κάνουμε εμείς διατηρώντας το όνομά του, και η απάντηση του ήταν “Τιμή μου”. Έτσι ξεκινήσαμε την αλλαγή», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χαράλαμπος Αθανασιάδης.
Οι νέοι ιδιοκτήτες μπορεί να μην είναι λυράρηδες, ωστόσο είναι συνεχιστές της παράδοσης που έχει το μαγαζί στα μουχαπέτια. «Το ποντιακό στοιχείο για εμάς είναι τα πάντα. Μεγαλώσαμε μέσα σε οικογένειες ποντιακές, είμαστε και οι δύο χορευτές από πολύ μικρή ηλικία και επίσης ήμασταν και μέλη του ΔΣ στη νεολαία της Ευξείνου Λέσχης Βέροιας», σημειώνει ο Χαράλαμπος Αθανασιάδης.
Ο Τσάρτιλος άφησε ιστορία στο μαγαζί· απ’ όλη την Ελλάδα έφταναν στους Γεωργιανούς Ημαθίας, για να τον ακούσουν και να γλεντήσουν μαζί του.
Όπως λένε οι τωρινοί ιδιοκτήτες, ήταν μερακλής και άνθρωπος της παρέας. «Το χώρο τον κάνει ξεχωριστό η αύρα του Τσάρτιλου. Δεν είναι τυχαίο που όσοι έχουν περάσει από αυτόν το χώρο έχουν μια ωραία ιστορία να διηγηθούν. Στο καφενείο-ουζερί “Τσάρτιλος” έχει βρεθεί όλη η ποντιακή σκηνή: ο Φάνης Κουρουκλίδης, ο Αλέξης Παρχαρίδης, ο Γιάννης Τσανασίδης, ο Βαγγέλης Ιντζεβίδης και πολλοί άλλοι» αναφέρουν.
Αναφερόμενος στα μουχαπέτια ο Χαράλαμπος Αθανασιάδης επισημαίνει πως είναι απρογραμμάτιστα. Και προσθέτει: «Συνήθως ξεκινάνε με τρία-τέσσερα άτομα και καταλήγουν με είκοσι ανθρώπους, μια δεμένη παρέα, να τραγουδούν και να γιορτάζουν την ποντιακή παράδοση για ατελείωτες ώρες. Ακόμα και το μαγαζί να πρέπει να κλείσει, συνεχίζουν αλλού. Όσο ήταν στη ζωή ο Τσάρτιλος το γλέντι συνεχιζόταν στο σπίτι του».
Ο Τσάρτιλος, λέει, «ήταν ο καλύτερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει. Με τον 10χρονο γινόταν 10ρονος, με τον 80ρονο γινόταν 80χρονος. Είχα την τύχη να είμαι η συμπάθεια του από μικρός, με φώναζε Χάμπο και ό,τι παιχνίδι παίζαμε ήμουν ο συμπαίκτης του. Το χωριό μας έγινε γνωστό στην ευρύτερη περιοχή για τα μουχαπέτια και τις ποντιακές γιορτές που στήνονται αυθόρμητα, όχι μόνο στο καφενείο-ουζερί “Τσάρτιλος” αλλά και σε άλλα δυο μαγαζιά που υπάρχουν εδώ».
Όπως υπογραμμίζει, και σε αυτό συμφωνεί και ο Παναγιώτης Χαραλαμπίδης, είναι πολύ σημαντικό να παραμείνει ζωντανό το χωριό τους, οι Γεωργιανοί, γιατί έχει μεγάλη ιστορία και οι ίδιοι θα ήθελαν πολύ να είναι οι συνεχιστές της. «Οι νέοι στην περιοχή ακολουθούν την παράδοση. Είναι ευχάριστο το ότι έρχονται όλο και πιο πολλοί για να γλεντήσουν μαζί και να κάνουν το μουχαπέτι τους, πάντα πάνω στα βήματα του Γιώργου Τσαρτιλίδη», καταλήγουν.
