Ήταν στις 19 Ιουλίου 2021 που η Γκέλυ Μαυροπούλου έφυγε από τη ζωή, στα 88 της χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, κηδεύτηκε ύστερα από τρεις μήνες, τον Νοέμβριο του 2021. Συγκεκριμένα, με εντολή εισαγγελέα η σορός της πρωταγωνίστριας αποτεφρώθηκε στη Ριτσώνα. Αν και ο νόμος δεν επέτρεπε την αποτέφρωσή της λόγω μη εύρεσης συγγενούς, εντέλει με την υπογραφή του Σπύρου Μπιμπίλα, ο εισαγγελέας αποδέχτηκε την τελευταία επιθυμία της ηθοποιού.
Πολύ άδοξο και μοναχικό φινάλε –και αρκούντως επεισοδιακό– για μια γυναίκα που έζησε από παιδί τον όλο φώτα κόσμο του θεάτρου.
Ίσως όμως από ένα σημείο και μετά να ήταν επιλογή της.
«Εγώ για ένα πέρασμα ήρθα»
Προγιαγιά, γιαγιά, μητέρα (Μαρίκα Κρεβατά), πατέρας (Άγγελος Μαυρόπουλος), όλοι ηθοποιοί. Και λίγο αργότερα που χώρισαν οι γονείς και η Κρεβατά έγινε ζευγάρι με έτερο ηθοποιό, τον Γιώργο Γαβριηλίδη. Φυσικό ήταν η Γκέλυ να γοητευτεί από το χώρο του θεάτρου.
Όμως οι γονείς της ήταν αρνητικοί στην ιδέα να γίνει η κόρη τους ηθοποιός. Την ονειρεύονταν για διπλωματική ακόλουθο.
Η ίδια σπούδαζε φανερά στη Γαλλική Ακαδημία και κρυφά στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν. Χρειάστηκε η μεσολάβηση του Νίκου Τσιφόρου στη μητέρα της, για να κάνει η Γκέλυ ένα πέρασμα από μια ταινία. Μάλιστα, όπως είχε διηγηθεί η ίδια όταν πήγε στο γραφείο παραγωγής, γύρισε και τους είπε «Εγώ για ένα πέρασμα ήρθα».
Μόνο που το πέρασμα έκανε τους ανθρώπους του χώρου να την δουν σοβαρά, και έτσι σχεδόν αμέσως –και συγκεκριμένα το 1953– πρωτοεμφανίστηκε επίσημα στον κινηματογράφο με την κωμωδία του Γιώργου Λαζαρίδη Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται. Και μετά ο άνθρωπος που μεσολάβησε στη μητέρα της για εκείνο το «πέρασμα», ο Νίκος Τσιφόρος, της δίνει το ρόλο που την εκτοξεύει στην Ωραία των Αθηνών. Το 1955 έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο, στο θέατρο Κοτοπούλη, με το θίασο Δημήτρη Μυράτ – Μελίνας Μερκούρη στο Επτά χρόνια φαγούρα.
Στο θέατρο έγινε γρήγορα πρωταγωνίστρια, είτε ως θιασάρχης είτε συμπράττοντας με άλλους θιάσους, παίζοντας από νεοελληνική κωμωδία έως κλασικό ρεπερτόριο, αλλά και αρχαίο δράμα.
Μάλιστα στον Δον Ζουάν πρωταγωνίστησε δίπλα στον Δημήτρη Χορν. Με τον τελευταίο όχι μόνο συνεργάστηκε άψογα, αλλά είχαν και την ίδια επιθυμία: Κάθε βράδυ θέλανε να ακυρωθεί η παράσταση για να μην αγχώνονται.
Ο άντρας της ζωής της
Με τον Στέφανο Στρατηγό γνωρίστηκαν στα γυρίσματα μιας ταινίας. Τον αντιπάθησε αμέσως, σε σημείο να το πει στη μητέρα της.
Έλα όμως που στην πορεία προέκυψε όχι μόνο έρωτας, αλλά και γάμος το 1955.
Η Γκέλυ Μαυροπούλου και ο Στέφανος Στρατηγός στην αρχή ήταν ένα πολύ αγαπημένο ζευγάρι. Περνώντας ο καιρός όμως, η σχέση τους άρχισε να φθείρεται και να αποκτά προβλήματα. Το αποκορύφωμα, όπως ανέφερε η ίδια η ηθοποιός σε συνέντευξή της, ήταν όταν εκείνη συμμετείχε σε μια καναδέζικη ταινία για τις ανάγκες της οποίας έπρεπε να μείνει για αρκετές μέρες εκτός Αθηνών. Η Μαυροπούλου δεν ήθελε να περάσει έναν ολόκληρο μήνα στο Πικέρμι μόνη της, αλλά ο σύζυγός της την επισκέφθηκε μόνο ένα Σάββατο. Όταν επέστρεψε, του τηλεφώνησε και του ζήτησε να χωρίσουν. Εκείνος απάντησε ένα απλό «εντάξει» και ο γάμος τους τερματίστηκε. Αργότερα αποκαλύφθηκε πως ο Στρατηγός είχε σχέση με μια άλλη γυναίκα. Αλλά και η Μαυροπούλου, σε μια από τις τελευταίες της συνεντεύξεις, είχε εξομολογηθεί πως ήταν άπιστη.
Φυσικά, μετά το διαζύγιο οι σχέσεις τους ήταν σχεδόν ανύπαρκτες. Όπως είχε δηλώσει, «Όταν χωρίσαμε, μέναμε κοντά, συναντιόμασταν στο δρόμο, αλλά έκανε ότι δεν με έβλεπε. Μια φορά είχα πάει σε μια παράσταση του Εθνικού με μια φίλη μου, και όταν πέρασε δίπλα μας κοιτούσε το ταβάνι για να μη μου μιλήσει… Μετά το χωρισμό μας παντρεύτηκε και έκανε έναν γιο, που είναι ίδιος ο Στέφανος. Όταν τον συνάντησα στην κηδεία, του είπα: “Αν πάρεις και τον χαρακτήρα του πατέρα σου, θα είσαι ο τέλειος άνθρωπος…”».
Η Μαυροπούλου δεν έκανε δεύτερο γάμο. Όταν ο Στρατηγός πληροφορήθηκε ότι έπασχε από καρκίνο, την αναζήτησε και της ζήτησε να του συμπαρασταθεί. Έτσι οι δύο ηθοποιοί, αν και ήταν χωρισμένοι για πολλά χρόνια, ξαναέσμιξαν για τρεις μήνες πριν από το οριστικό αντίο.
Η Χριστίνα Ψάχου
Αρχές της δεκαετίας του ‘70, στη δύση του εμπορικού κινηματογράφου, ένας νέος δρόμος άνοιξε για την Γκέλυ Μαυροπούλου. Με πρόσκληση του Νίκου Φώσκολου πέρασε στην τηλεόραση, όπου έκανε τεράστια επιτυχία με τον θρυλικό «Άγνωστο πόλεμο» στο ρόλο της Χριστίνας Ψάχου, κάνοντας όλη την Ελλάδα να αγωνιά για το μέλλον της.
«Οι εκκλησίες τελείωναν πιο νωρίς για να προλάβει ο κόσμος να δει το σίριαλ. Μια φορά είχα πάει με τη μητέρα μου στο Α’ Νεκροταφείο, αφού είχαμε εκεί τη γιαγιά μου. Από την εκκλησία έβγαινε κόσμος που είχε παραστεί σε μια κηδεία. Μόλις με είδαν, διαλύθηκε η τελετή, μαζί ο κόσμος και ο παπάς, και ήρθαν όλοι πάνω μου να με ρωτήσουν για τη συνέχεια. Η μάνα μου πήγε και κρύφτηκε και μου είπε “δεν ξαναβγαίνω μαζί σου”», είχε πει σε συνέντευξή της.
Η επιτυχία του «Άγνωστου πολέμου» οδήγησε τον Φίνο να γυρίσει την ταινία Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές με τους ίδιους πρωταγωνιστές, δηλαδή τη Μαυροπούλου και τον Άγγελο Αντωνόπουλο, σε σενάριο Νίκου Φώσκολου και σκηνοθεσία Τάκη Βουγιουκλάκη.
Το μελαγχολικό φινάλε
Το 1991 ήταν η τελευταία φορά που ανέβηκε στο σανίδι. Το 1994 έφυγε η μητέρα της. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, η Μαυροπούλου ζούσε μόνο με το σκυλάκι της, την Ιόλη. Αυτή η αεικίνητη γυναίκα, που μέχρι και με την πολιτική είχε ασχοληθεί (το 1989 ήταν υποψήφια βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ).
Τον Νοέμβριο του 2020 είχε ένα ατύχημα μέσα στο σπίτι της. Μια πτώση, σε συνδυασμό με την προχωρημένη ηλικία της, είχε ως αποτέλεσμα να πρέπει να μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Τότε οι άνθρωποι του ΕΚΑΒ έψαχναν κάποιον δικό της προκειμένου να γίνει η εισαγωγή στο νοσοκομείο. Ωστόσο δεν μπόρεσαν να βρουν κανέναν. Μάλιστα χρειάστηκε να περάσει μερικά 24ωρα στο θάλαμο του δημόσιου νοσοκομείου όπου είχε μεταφερθεί για να την περιθάλψουν οι γιατροί. Τελικά λίγο αργότερα πήρε εξιτήριο και χρειάστηκε η βοήθεια της γειτονιάς μέχρι να βρεθεί οικιακή βοηθός.
Η ανεύρεση ατόμου που θα βοηθούσε την άλλοτε ντίβα του ελληνικού κινηματογράφου δεν ήταν εύκολη υπόθεση, καθώς με τη σύνταξη των 630 ευρώ δεν μπορούσε να καλύψει ούτε τα βασικά έξοδα του σπιτιού.
Τη Δευτέρα 19 Ιουλίου 2021, χωρίς να έχει επαφή με το περιβάλλον λόγω της άνοιας που την ταλαιπωρούσε, έφυγε από τη ζωή. Στα χέρια της κρατούσε μια φωτογραφία με τη μητέρα της Μαρίκα Κρεβατά και τον πατέρα της, Άγγελο Μαυρόπουλο.
Σπύρος Δευτεραίος
