Πολύτιμες καταγραφές για την ποντιακή διάλεκτο που… αρνείται πεισματικά να παραδοθεί στη λήθη στα ορεινά της Τραπεζούντας συνεχίζει να δίνει ο ερασιτέχνης κινηματογραφιστής Μεχμέτ Γκιουναϊντίν. «Αντικείμενό» του είναι οι καθημερινοί άνθρωποι στα χωριά της Τόν(γ)ιας, οι οποίοι συνεχίζουν να εκφράζονται στα ελληνικά (τα ρωμέικα, όπως τα λένε) που έμαθαν από μικρά παιδιά, διανθίζοντας το λόγο τους με τουρκικές λέξεις.
Αυτή τη φορά, όμως, μπαίνει ο ίδιος μπροστά από την κάμερα κατά τη διάρκεια πορείας προς το παρχάρι του χωριού του.
Η ομάδα των πεζοπόρων διανύει την απόσταση τραγουδώντας ποντιακά δίστιχα με φόντο τα χαρακτηριστικά τοπία των ορεινών του Εύξεινου Πόντου.
Και ενώ το τραγούδι των ανδρών δίνει μια χαρούμενη νότα στον κοπιαστικό δρόμο, το μοιρολόι της Νάντιε Γκιουνέι, και πάλι στα ποντιακά, ραγίζει καρδιές. Η ηλικιωμένη από το χωριό Σκανταράντων (Ισκεντερλί) της Τόνιας μοιρολογά για τον γιο της που δεν είναι πια στη ζωή.
