Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, στην ειδική συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων για την επέτειο της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, που έγινε στις 15 Σεπτεμβρίου 2017, διαμαρτυρήθηκε στον προεδρεύοντα Δημήτρη Κρεμαστινό γιατί αντί να μιλήσει για Γενοκτονία, μίλησε για καταστροφή. Το γεγονός δε ότι τα ίδια ακριβώς έγιναν και πέρυσι, εμβάλλει σε ανησυχίες και προκαλεί προβληματισμό κατά πόσον αυτή η προσπάθεια υποβάθμισης του θέματος είναι τυχαία ή είναι υποβολιμαία από κάποιο κέντρο που ενοχλείται από τη διεκδίκηση της διεθνοποίησης και αναγνώρισης της Γενοκτονίας από ξένα κράτη, και στο τέλος από την ίδια την Τουρκία.
Πάντως, σύμφωνα με τον Μάξιμο Χαρακόπουλο, όταν προσπάθησε να ερευνήσει το θέμα, δεν ήταν λίγοι οι βουλευτές που του είπαν «να τα αφήσουμε αυτά και κοιτάξουμε μπροστά»!
Οποία πλάνη, οποία πολιτική αφέλεια!
Να το επαναλάβουμε άλλη μια φορά. Η Τουρκία, ακριβώς επειδή η Ελλάδα δεν στάθηκε όρθια και δεν διεκδίκησε να συμπεριληφθεί στη Συνθήκη της Λοζάνης η σαφής καταδίκη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, εξέλαβε τη στάση αυτή της Αθήνας ως αποδοχή του δόγματος «σφάξε με πασά μου ν’ αγιάσω» και συνέχισε τις ίδιες πολιτικές επί του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου, της Τενέδου και της Κύπρου.
Και συνεχίζει ακάθεκτη, γιατί νιώθει δικαιωμένη βλέποντας Έλληνες πολιτικούς να συντάσσονται με τις θέσεις της και να λένε ότι δεν έγινε Γενοκτονία.
Έτσι ο Ερντογάν, νιώθοντας ότι έχει το ηθικό πλεονέκτημα, δεν έχει κανένα πρόβλημα να αρνείται την αναγνώριση της Γενοκτονίας Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων, και την ίδια στιγμή να καταγγέλλει τους βουδιστές για τη «γενοκτονία των μουσουλμάνων της Μιανμάρ» και τη διεθνή κοινότητα για συνενοχή, γιατί δεν ορθώνει το ανάστημά της σ’ αυτό το έγκλημα.
Ναι, δεν έχει κανένα πρόβλημα να χαρακτηρίζει ως γενοκτονία το θάνατο περίπου χιλίων μουσουλμάνων της Μιανμάρ και να λέει ότι όχι μόνο δεν έγινε η γενοκτονία περίπου τεσσάρων εκατομμυρίων χριστιανών το 1914-1923 στην Ανατολή, αλλά να ισχυρίζεται ότι γενοκτονία και σφαγές έκαναν οι Έλληνες του Πόντου και οι Αρμένιοι.
Για να αντιληφθούν την τραγική πλάνη που βρίσκονται όσοι νομίζουν ότι είναι προοδευτικό να λες «πρέπει να τα ξεχάσουμε αυτά και να κοιτάξουμε μπροστά», θα αναφέρω ένα γεγονός που έγινε προχθές στην Άγκυρα, ενδεικτικό της γενοκτονικής νοοτροπίας που υπάρχει στα κατάβαθα του τουρκικού κράτους αλλά και στην ιδεολογία του πολιτικού Ισλάμ και του ίδιου του Ερντογάν.
Στις αρχές της εβδομάδας έχασε τη ζωή της η ογδοντάχρονη Χατούν Τουγλούκ, μητέρα της βοηθού συμπροεδρεύουσας του Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP) Αϊσέ Τουγλούκ, που κατοικούσε στην Άγκυρα. Το λείψανο μεταφέρθηκε στον λατρευτικό οίκο των αλεβιτών (τζέμεβι), στη συνοικία Μπατίκεντ, της Άγκυρας. Εκεί παρευρέθηκαν ανώτατοι αξιωματούχοι του HDP, βουλευτές και συγγενείς της θανούσης.
Η Αϊσέ Τουγλούκ, που είναι φυλακισμένη για πολιτικούς λόγους στις ειδικές φυλακές της Νικομήδειας, παρέστη στην κηδεία με ειδική άδεια και τη συνοδεία στρατοχωροφυλακής.
Μετά την τελετουργία που έγινε στο τζέμεβι κατά τα έθιμα των Αλεβιτών, το λείψανο της θανούσης μεταφέρθηκε στο νεκροταφείο Ιντζέκ της Άγκυρας, για να γίνει η ταφή.
Εκεί περίμενε μια ομάδα 50 εθνικιστών, που επιτέθηκε στους συμμετέχοντες στην τελετή της ταφής, εκτοξεύοντας συνθήματα «Εδώ υπάρχουν μνήματα μαρτύρων, δεν επιτρέπουμε να ταφούν λείψανα τρομοκρατών. Δεν μπορεί να ρυπαίνουν το νεκροταφείο λείψανα Κούρδων αλεβιτών».
Οι εθνικιστές περικύκλωσαν το μνήμα και τους παρισταμένους και τους απειλούσαν να μην συνεχίσουν τη διαδικασία της ταφής, γιατί δεν πρόκειται να επιτρέψουν κάτι τέτοιο. Αφού έμειναν εκτεθειμένοι στις ύβρεις και τις απειλές οι συγγενείς της θανούσης και οι βουλευτές επί μια και πλέον ώρα, εδέησε να επέμβει η αστυνομία.
Έτσι, αφού είχαν τρομοκρατηθεί οι πάντες, μετά από παρέμβαση των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας η ομάδα των 50 εθνικιστών απομακρύνθηκε από το νεκροταφείο, αφού όμως τους δόθηκε η διαβεβαίωση ότι δεν πρόκειται να παραμείνει εκεί το λείψανο της θανούσης.
Στη συνέχεια, οι… αρμόδιοι υποχρέωσαν τους συγγενείς της θανούσης να ξεθάψουν το λείψανο που είχε ήδη τοποθετηθεί στο μνήμα.
Έτσι, οι συγγενείς πήραν πίσω το λείψανο, για να το μεταφέρουν στο Ντερσίμ, μια μαρτυρική περιοχή που κατοικείται από Κούρδους αλεβίτες. Για τους δύσπιστους, να υπογραμμίσουμε ότι στο Ντερσίμ έγινε η γενοκτονία των αλεβιτών από το στρατό του Κεμάλ και μετά από προσωπική του εντολή, το 1937-38.
Δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο. Ούτε να σχολιάσουμε. Όλα αυτά έγιναν με άδεια –αν όχι με εντολή– του τουρκικού κράτους.
Οι Έλληνες πρέπει να ξυπνήσουμε. Αν δεν διεκδικήσουμε την αναγνώριση της Γενοκτονίας, αν δεν υποχρεωθεί η Τουρκία να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες που διέπραξε, το τουρκικό κράτος και ο τουρκικός λαός θα νιώθει δικαιωμένος και θα συνεχιστούν οι πολιτικές της βαρβαρότητας και της γενοκτονίας.
Προσοχή, η πολιτική αφέλεια γεννά νέες γενοκτονίες…
