Συμβαίνει πιο συχνά από ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, αλλά είναι «αλήθεια». Οι άνθρωποι που έχουν χάσει τον σύντροφό τους ή άλλο αγαπημένο πρόσωπο, κάποια στιγμή έχουν την εντύπωση πως τον «βλέπουν» ή τον «ακούν».
Όπως προκύπτει από ιταλική επιστημονική έρευνα, του Τμήματος Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Μιλάνου, με επικεφαλής τον Αρμάντο Ντ’ Αγκοστίνο, πρόκειται για παραισθήσεις πολύ διαδεδομένες μεταξύ ανθρώπων που δεν έχουν κανένα ιστορικό ψυχικής νόσου, που ωστόσο δεν συζητιούνται για να μην νομίσουν οι άλλοι ότι τα άτομα έχουν τρελαθεί!
Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο Journal of Affective Disorders, αξιολόγησαν (μετα-ανάλυση) όλες τις έως τώρα μελέτες πάνω στο ζήτημα. Η ανάλυση δείχνει ότι το 30% έως 60% (ανάλογα με την μελέτη) των ανθρώπων που έχουν χηρεύσει ή βιώνουν πένθος έχουν παραισθητικές εμπειρίες, όπως να βλέπουν τον αγαπημένο τους να κάθεται στην καρέκλα που αγαπούσε ή να τον ακούνε να τους καλεί με το όνομά τους.
«Τα στοιχεία δείχνουν ότι είναι εντυπωσιακά υψηλή η συχνότητα τέτοιων παραισθητικών εμπειριών μετά από πένθος», αναφέρουν οι Ιταλοί επιστήμονες.
Όπως επισημαίνουν, όμως, πολλοί άνθρωποι δεν μιλάνε ποτέ ανοιχτά γι’ αυτές τις ασυνήθιστες εμπειρίες τους, εν μέρει από τον φόβο τους ότι θα παρεξηγηθούν.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι το ζήτημα δεν έχει μελετηθεί επαρκώς από επιστημονική πλευρά (οι έως τώρα μελέτες είναι λίγες και σε μικρό δείγμα), κάτι που πρέπει πλέον να γίνει πιο συστηματικά.
Σε έναν βαθμό οι παραισθήσεις αυτές μοιάζουν με εκείνες που έχουν όσοι υποφέρουν από διαταραχή μετατραυματικού στρες. Μερικές φορές οι παραισθήσεις, πέρα από όραση και ακοή, αφορούν την αφή, την όσφρηση, αλλά και μια αόρατη «παρουσία» πέρα από τις πέντε αισθήσεις.
Οι Ιταλοί επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι προς το παρόν παραμένει αβέβαιο κατά πόσο αυτές οι εμπειρίες θα πρέπει να θεωρηθούν παθολογικές, και πού θα πρέπει να χαραχθεί το όριο ανάμεσα στη φυσιολογική και την παθολογική εμπειρία του πένθους.
