«Θα σε στείλω στον Έβρο!» Μια φράση που ακόμα και σήμερα είναι συνυφασμένη με την υπέρτατη τιμωρία-απειλή για κάθε δημόσιο υπάλληλο ή στρατιωτικό.
Αυτήν επέλεξε ο Θεοφάνης Μαλκίδης, διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, για να δώσει το στίγμα της ομιλίας του στο Συνέδριο της Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς για τη Γλώσσα και την Εθνική Ενότητα, που πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή το διήμερο 28-29 Νοεμβρίου.
Θέλοντας να δείξει την αντίληψη που επικρατούσε μετά τον πόλεμο για τη Θράκη, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά την απελευθέρωσή της και την ένωσή της με τον εθνικό κορμό, ο Θεοφάνης Μαλκίδης στην ομιλία του με τίτλο «“Θα σε στείλω στον Έβρο”. Η μεταπολεμική πορεία της Θράκης» στέκεται στη φράση που πέρασε σε πολλές εκφράσεις της σύγχρονης πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Από τον κινηματογράφο μέχρι την πεζογραφία «… ήταν η πόλη (Αλεξανδρούπολη) που μάζευε τους ανεπιθύμητους, τους αποδιωγμένους, τους υπό δυσμένεια, θα πάρεις φύσημα έλεγαν… εξορία που δεχόταν μόνο απελπισμένους», όπως γράφει ο Α. Κοσματόπουλος.
Οξύμωρο, προφανώς, λέει ο δρ. Μαλκίδης, να στέλνει κανείς τους ανεπιθύμητους να φυλάξουν τα πολύτιμα σύνορά του, τη Θράκη, έως και που «αγγίζει τα όρια της πολιτικής σχιζοφρένειας». Παράλληλα με την τακτική αυτή, η επίσημη πολιτική στην περιοχή ήταν η διευκόλυνση για μετανάστευση στη Γερμανία, τη στιγμή που γίνονταν συνεχείς παραχωρήσεις προς την Τουρκία, γεγονός το οποίο οδήγησε και στον εκτουρκισμό των μουσουλμανικών μειονοτήτων.
Την ίδια ώρα η Άγκυρα, με μοχλό το προξενείο της Τουρκίας στην Κομοτηνή και έχοντας στη διάθεσή της διάφορα όργανα, είπε ο Θεοφάνης Μαλκίδης, πραγματοποίησε εκείνη την περίοδο και συνεχίζει να υλοποιεί την εθνικιστική της πολιτική. Αρωγός της; Η Ελλάδα!
Μετά την κοινή ελληνοτουρκική κοινή ένταξη στο ΝΑΤΟ, το 1952, η Τουρκία επιβάλλει τη μορφωτική συμφωνία (1951), τον επίσημο εκτουρκισμό των μουσουλμάνων (ΝΔ 2203/52 και ΝΔ 3065/54), το μορφωτικό σύμφωνο (1968) που επιβάλλει την τουρκική γλώσσα στη μειονοτική εκπαίδευση, το διορισμό εθνικιστών δασκάλων από την Τουρκία, ενώ με τους ψευδομουφτήδες και την δραστηριοποίηση εντός και εκτός Ελλάδας προωθείται το σχέδιο της Τουρκίας για τη Θράκη.
Ο αντίλογος σε όλα αυτά; Η Ελλάδα που αδιαφορεί προκλητικά για τη Θράκη και αποσύρεται άλλοτε διακριτικά και άλλοτε με περισσότερο θόρυβο, καθώς και Ειδική Οικονομική Ζώνη, «αναπτυξιακή» δηλαδή πρόταση που θέλει τη Θράκη να την μετατρέψει σε ένα χώρο που να μοιάζει στη Μανίλα, στη Σαγκάη και την πόλη του Μεξικού. Ένας «γάμος» που προωθείται από Γερμανούς πολιτικούς, τραπεζίτες και επιχειρηματίες και τον Τούρκο πρόξενο! «Με δεδομένο τον τουρκικό εθνικισμό και την ελλαδική αδιαφορία, οι ευθύνες πέφτουν στα χέρια μας. Είναι άλλωστε το μοναδικό, εκτός από την πίστη και την ελπίδα μας στον Θεό, που μας έχει απομείνει στη Θράκη» πρόσθεσε ο ομιλητής.
