Πήρε τη δεύτερη θέση στο 5ο Φεστιβάλ Βιομηχανικής Πληροφορικής που πραγματοποιήθηκε στην Καβάλα.
Έκπληξη και αμηχανία στην αρχή. Δυνατό χειροκρότημα και συγχαρητήρια βροχή αμέσως μετά. Δικαιολογημένη αντίδραση όσων είδαν ότι το β΄ βραβείο στο 5ο Φεστιβάλ Βιομηχανικής Πληροφορικής που συνδιοργάνωσε το Κέντρο Τεχνολογικής Έρευνας ΑΜΘ και το ΤΕΙ ΑΜΘ, στο εκθεσιακό Κέντρο «Απόστολος Μαρδύρης» στη Νέα Καρβάλη, το είχε κερδίσει ένας 14χρονος!
Ο Δημήτρης Χατζής, μαθητής στη Γ’ γυμνασίου από την Καβάλα, που ασχολείται με τη ρομποτική εδώ και τρία χρόνια, κατάφερε να σχεδιάσει και να κατασκευάσει μόνος του έναν οικιακό εκτυπωτή τρισδιάστατων αντικειμένων, κερδίζοντας επάξια έπαινο και το β΄ βραβείο του τεχνολογικού φεστιβάλ.
Όπως αποκάλυψε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, χρειάστηκε ένα χρόνο για να μελετήσει, να σχεδιάσει και να κατασκευάσει τον οικιακό εκτυπωτή τρισδιάστατων αντικειμένων. Αρχικά ήθελε να δημιουργήσει ένα βιονικό χέρι που θα αποτελούσε προέκταση του δικού του χεριού. Όταν όμως περιηγήθηκε στο Ίντερνετ και είδε ότι θα έπρεπε να επενδύσει 1.000 ευρώ σε υλικά, στράφηκε στον εκτυπωτή για τον οποίο θα χρειαζόταν υλικά κόστους 500 ευρώ.
Πολύτιμος βοηθός και συμπαραστάτης ο πατέρας του, Γιώργος Χατζής, που δεν κρύβει τη χαρά και την ικανοποίησή του για τα επιτεύγματα του γιου του. Ο μπαμπάς και η μαμά χρηματοδότησαν το έργο του 14χρονου, ο οποίος επένδυσε επίσης το χαρτζιλίκι του και τα χρηματικά δώρα που του έκαναν συγγενείς και φίλοι.
Ο Δημήτρης εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «η τρισδιάστατη εκτύπωση (3D printing) είναι μια μέθοδος προσθετικής κατασκευής, στην οποία κατασκευάζονται αντικείμενα μέσω της διαδοχικής πρόσθεσης επάλληλων στρώσεων υλικού. Στην τρισδιάστατη εκτύπωση μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφοροι τύποι υλικού, κυρίως όμως πολυμερή (είδος πλαστικής ύλης), που έχουν τη δυνατότητα να εκτυπώνουν μοντέλα ή εξαρτήματα με διαφορετικές μηχανικές και φυσικές ιδιότητες. Μεγάλο ενδιαφέρον σήμερα παρουσιάζει η εξέλιξη των οικιακών εκτυπωτών 3D και κυρίως ο RepRap, που είναι ο πρώτος εκτυπωτής που μπορεί να εκτυπώσει τα κομμάτια που τον αποτελούν και έτσι να αναπαραχθεί».
Το σημαντικό σε αυτή την προσπάθεια είναι ότι ο 14χρονος κατασκεύασε ο ίδιος όλα τα μέρη που αποτελούν τον εκτυπωτή του και προσάρμοσε το απαραίτητο λογισμικό ύστερα από πολλές ώρες δουλειάς, πολλές αποτυχημένες προσπάθειες αλλά και απογοήτευση, όταν διαπίστωσε ότι με το πάτημα του κουμπιού ο εκτυπωτής του έδινε απλώς «τρίχες» πλαστικού και όχι το αποτέλεσμα που επιδίωκε. Τότε κατάλαβε ότι το λογισμικό χρειαζόταν μεγαλύτερη βελτίωση και επέμενε πολύ, ώστε το αποτέλεσμα τελικά να τον δικαιώσει και να κατασκευάσει-εκτυπώσει έτσι το πρώτο του αντικείμενο, που ήταν ένα κουτάλι.
Αφορμή για να ξεκινήσει το ενδιαφέρον του για τη ρομποτική στάθηκε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας που είδε μαζί με τον πατέρα του, όταν φοιτούσε στην ΣΤ΄ τάξη του δημοτικού.
Ο 14χρονος Δημήτρης αντιλαμβάνεται ότι σε αυτό το στάδιο της ζωής του η ρομποτική είναι ένα πολύ όμορφο και δημιουργικό χόμπι, που όμως δεν του αρκεί να μείνει εκεί.
Στόχος του, μόλις τελειώσει το λύκειο, είναι να φύγει για σπουδές στη Γερμανία, σε κάποιο μεγάλο πανεπιστήμιο με εξειδικευμένα τμήματα νανοτεχνολογίας και ρομποτικής. Οι στενοί συγγενικοί δεσμοί που έχει από τη μεριά της μητέρας του στη Γερμανία και η εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας που ξεκίνησε από καιρό είναι τα πρώτα μεγάλα εφόδιά του.
Προς το παρόν ήδη κάνει σκέψεις για την επόμενη συμμετοχή του στο 6ο Φεστιβάλ Βιομηχανικής Πληροφορικής.
Η φετινή συμμετοχή του Δημήτρη Χατζή κατάφερε να κλέψει τη λάμψη από τους νικητές του 5ου Φεστιβάλ, που δεν είναι άλλοι από τους φοιτητές του ΤΕΙ ΑΜΘ Παναγιώτη Ρίζο και Νικολέτα Μιχαηλίδου για την εργασία τους που φέρει τον τίτλο «Έξυπνη Τορπίλη ST14 (Smart Torpedo 2014)».
Πρόκειται για ένα μοντέλο αυτόματου και ενσύρματα χειριζόμενου ανθυποβρυχιακού όπλου τύπου τορπίλης, το οποίο φέρει μικρότερου μεγέθους τορπίλη, ικανή να αποπροσανατολίσει και να πλήξει εχθρικό αμυντικό σύστημα.
