Στη Σμύρνη επικρατεί ηρεμία, αλλά οι έμποροι περιμένουν να μάθουν τι συμβαίνει στην Κωνσταντινούπολη. Είναι 5 Νοεμβρίου 1827 και η καταστροφή του οθωμανικού στόλου στο Ναβαρίνο έχει ανοίξει ένα νέο, αβέβαιο κεφάλαιο στις σχέσεις της Υψηλής Πύλης με τις συμμαχικές δυνάμεις.
Αυτή την εικόνα δίνει επιστολή του εμπορικού οίκου Dutilh, πατέρας και γιος, προς τον βιομήχανο Jean-Nicolas David στο Francomont.
Το τεκμήριο περιλήφθηκε στη δημοπρασία σπάνιων βιβλίων και εγγράφων του οίκου Βέργος στις 11 και 12 Νοεμβρίου. Στον πίνακα αποτελεσμάτων ο λαχνός 112 καταγράφεται στα 400 ευρώ, πριν από τις πρόσθετες χρεώσεις.
Το Ναβαρίνο από την απέναντι ακτή
Η ναυμαχία του Οκτωβρίου του 1827 αποτέλεσε καθοριστικό σταθμό για την Ελληνική Επανάσταση.
Η Βρετανία, η Γαλλία και η Ρωσία είχαν προηγουμένως συμφωνήσει με τη Συνθήκη του Λονδίνου να μεσολαβήσουν για ανακωχή και ελληνική αυτονομία. Η καταστροφή του τουρκοαιγυπτιακού στόλου άλλαξε τους συσχετισμούς, ενώ η διεθνής αναγνώριση του ελληνικού κράτους ακολούθησε το 1830.
Στο απόσπασμα που δημοσιεύει ο κατάλογος της δημοπρασίας, οι συντάκτες της επιστολής δηλώνουν ότι παραμένουν αβέβαιοι για τις εξελίξεις στην Κωνσταντινούπολη μετά την άφιξη της είδησης.
Παράλληλα διαβεβαιώνουν τον παραλήπτη για την ηρεμία στη Σμύρνη και αναφέρονται σε μέτρα προστασίας των ευρωπαϊκών συμφερόντων ακόμη και στο ενδεχόμενο ρήξης της Πύλης με τους συμμάχους.
Γιατί το χαρτί έχει μικρές τρύπες
Ο κατάλογος επισημαίνει μια υλική λεπτομέρεια: η επιστολή φέρει μικρές τρύπες απολύμανσης. Η φθορά αυτή παραπέμπει σε πρακτικές υγειονομικού ελέγχου της αλληλογραφίας.
Το Εθνικό Ταχυδρομικό Μουσείο του Smithsonian περιγράφει τις μεθόδους με τις οποίες επιχειρούσαν να απολυμάνουν επιστολές τον 19ο αιώνα. Άνοιγαν τρύπες ή σχισμές ώστε να εισχωρούν στο εσωτερικό οι καπνοί από θείο ή αρωματικές ουσίες. Χρησιμοποιούνταν επίσης μέθοδοι με ξίδι.
Οι πρακτικές συνδέονταν με τις τότε αντιλήψεις για τη μετάδοση ασθενειών και τον φόβο ότι τα αντικείμενα από πληττόμενες περιοχές μπορούσαν να μεταφέρουν μόλυνση.

















