Την ιστορία και την προσφορά του γιατρού Δημήτρη Φωκά, μιας εμβληματικής και ιδιαίτερα αγαπητής μορφής για την τοπική κοινωνία της Ίμβρου, φέρνει στο προσκήνιο το τουρκικό ντοκιμαντέρ Seal (Σφραγίδα). Η ταινία, σε σκηνοθεσία του Ντενίζ Ντεβρέζ, παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του Εθνικού Διαγωνισμού Ντοκιμαντέρ του 37ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Άγκυρας, ενός θεσμού που εστιάζει σε ζητήματα πολιτιστικής μνήμης, κοινωνίας και περιβάλλοντος.
Μέσα από τις αφηγήσεις και τις μαρτυρίες των Ελλήνων γειτόνων του στο νησί, το φιλμ δεν περιορίζεται σε μια βιογραφική καταγραφή, αλλά αναδεικνύει τη βαθιά σύνδεση των εναπομεινάντων κατοίκων με την ιδιαίτερη πατρίδα τους.
Ο Δημήτρης Φωκάς, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του, επέλεξε να επιστρέψει στη γενέτειρά του και υπήρξε επί σειρά ετών ο μοναδικός γιατρός της Ίμβρου, αναλαμβάνοντας εξολοκλήρου την περίθαλψη του πληθυσμού.
Καθοριστικό σημείο της πορείας του, το οποίο αποτυπώνεται στο ντοκιμαντέρ, ήταν η άρνησή του να εγκαταλείψει το νησί κατά την περίοδο των απελάσεων του 1964. Η ταινία αναφέρεται στις πολιτικές του τουρκικού κράτους σε βάρος του ελληνικού στοιχείου, οι οποίες –όπως επισημαίνεται και στην επίσημη παρουσίαση του έργου– οδήγησαν σε απώλεια περιουσιών, βία και αναγκαστική μετανάστευση, συρρικνώνοντας την ελληνική κοινότητα από περίπου 8.000 σε μόλις 200 ανθρώπους.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης που ακολούθησε την προβολή του έργου, το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, στον κινηματογράφο Μπουγιουλού Φενέρ στην Άγκυρα, ο σκηνοθέτης Ντενίζ Ντεβρέζ εξήγησε πως βασική του επιδίωξη ήταν να καταστήσει ορατό το ισχυρό αίσθημα του ανήκειν και την αγάπη που εξακολουθούν να τρέφουν για τον τόπο τους όσοι απέμειναν στο νησί.
Αυτή δεν είναι η πρώτη κινηματογραφική επαφή του Ντεβρέζ με την ιστορία της Ίμβρου. Το 2023 είχε υπογράψει το διάρκειας περίπου 15 λεπτών ντοκιμαντέρ Γι’ αυτούς είναι η Ίμβρος (Onlar İçin İmroz), στο οποίο κατέγραφε τις διώξεις, τον εκτοπισμό και τις τραυματικές εμπειρίες των Ελλήνων του νησιού μετά την όξυνση του Κυπριακού τη δεκαετία του 1960.
Το συγκεκριμένο φιλμ –που είχε προβληθεί και στο ελληνικό φεστιβάλ αρχαιολογικών ταινιών Αγών, αποσπώντας διακρίσεις σε διεθνείς διοργανώσεις– υπογράμμιζε την προσήλωση των Ιμβρίων στην ιστορική ονομασία του τόπου τους παρά την επίσημη μετονομασία σε Γκιοκτσέαντά, λειτουργώντας ουσιαστικά ως προπομπός για το νέο του ντοκιμαντέρ.

















