Μια φορά κι έναν καιρό, το μακρινό 1908, γεννήθηκε στα Κοτύωρα ο Στάθης Τομπούλης, γόνος ευκατάστατης οικογένειας και (ακόμα πιο σημαντικό) προικισμένος με το τάλαντο της μουσικής. Ήταν μόλις 11 ετών το 1919, όταν ξέσπασαν τα γεγονότα της δεύτερης και πλέον αποτρόπαιης φάσης της Γενοκτονίας των Ποντίων, και αυτό τον σημάδεψε ανεξίτηλα.
Εξαιτίας αυτού του τραύματος, μαζί με τον αδελφό του, Κώστα, έγιναν από τους πρώτους δωρητές κατά τη θεμελίωση της νέας Παναγίας Σουμελά το 1951, στην Καστανιά Ημαθίας, στο Βέρμιο.
Λέγεται μάλιστα ότι ο (ζωγράφος) Κώστας Τομπούλης φιλοτέχνησε-αγιογράφησε και δώρισε τον Εσταυρωμένο Ιησού, τον πρώτο σταυρό που τοποθετήθηκε στο ιερό της εκκλησίας του νεόδμητου τότε μοναστηριού, ο οποίος παρέμεινε εκεί για πολλές δεκαετίες, και ότι ο Στάθης μετέφερε αυτόν το σταυρό στην πλάτη του, από το χωριό Καστανιά, μέχρι την κορυφή του λόφου όπου βρισκόταν το μοναστήρι.
Η μουσική καριέρα του Στάθη Τομπούλη ξεκίνησε στην Ελλάδα με το συγκρότημα του Κώστα Μπέζου «Άσπρα Πουλιά».
Έμελλε όμως να καταλήξει στη Γερμανία, στο Βερολίνο και τη Φρανκφούρτη, όπου συνεργάστηκε με τον Horst Winter στην ηχογράφηση του «Lebe wohl, du schwartze Rose» που κυκλοφόρησε από την εταιρεία «Telefunken» σε δίσκο 78 στροφών.
Στις μεγάλες επιτυχίες του συγκαταλέγεται και το «Mein Traum von Haiti», το οποίο ηχογραφήθηκε σε τρεις εκδοχές, η τρίτη εκ των οποίων δεν κυκλοφόρησε ποτέ, γιατί ηχογραφήθηκε για ειδικό σκοπό και τυπώθηκε μόνο σε ιδιαίτερα περιορισμένο αριθμό δίσκων. Η πιο διάσημη ήταν με τη γερμανοϊσπανική ορχήστρα του Juan Llossas, όπου τραγουδούσε η Margot Friedlaender (με το ψευδώνυμο Josette) και κυκλοφόρησε από την εταιρεία «Tempo».
H τελευταία και ακυκλοφόρητη εκδοχή, ήταν με την ορχήστρα του Viktor Honhenfels και οι λίγοι δίσκοι που τυπώθηκαν, αναγράφουν «Radiophon» στις αριθμημένες ετικέτες, ενώ ο τίτλος του κομματιού και τα ονόματα των συντελεστών (Stassi D.Tomboulis και Viκtor Hohenfels) αναγράφονται σε λευκό χαρτί με γραφομηχανή.
Δική του σύνθεση ήταν και η επιτυχία του Τζίμη Μακούλη «Komm’, Fahr Mit Mir Nach Blue-Hawaii», που κυκλοφόρησε το 1963 από την εταιρεία «Vogue».
Στην Αμερική είχε εμφανιστεί με τον σπουδαίο Λούις Άρμστρονγκ, όπως μαρτυρά και η φωτογραφία που διασώζεται στο αρχείο του.
Στην Ελλάδα ηχογράφησε με τη Ζωή Μάγγου και την ορχήστρα του Σπύρου Πιπεράκη το single (δίσκος 45 στροφών) με τα κομμάτια «Μαριώ» (διασκευή της σύνθεσης του Sebastian Iradier «La Paloma») και την σύνθεσή του «Κρουαζιέρα στην Ελλάδα» με την εταιρεία «Athenee». Με τον Σπύρο Πιπεράκη ηχογράφησε και το single με τις συνθέσεις του «Αγάπη μου σ’ ευχαριστώ» και «Στης Χαβάης το νησάκι», καθώς και άλλο ένα single με τα κομμάτια «Hawaii Stassi» και «Cowboys Whistling», από την εταιρεία «Greka».
Έγραφε γι’ αυτόν η Ποντιακή Εστία το 1956, στο τεύχος 82:
Στάθης Τομπούλης (King Stassi)
Ένας από τους πλέον δημοφιλείς και αγαπητούς ομογενείς καλλιτέχνας στην Γερμανία είναι ο Στάθης Τομπούλης, ο βασιλεύς της χαβαϊκής κιθάρας.
Έχει γεννηθή το 1908 εις Ορδού του Πόντου. Ο πατήρ του, ο βιομήχανος Δημητράκης Τομπούλης, είχε εγκατασταθή μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους στας Αθήνας.
Ο Στάθης είχε μεγάλην κλίσιν προς την μουσικήν και αφού έκαμε την θητείαν του εμφανίζεται στας Αθήνας το 1930 με τον αείμνηστον Κώστα Μπέζον.
Το 1932 τον προσκαλεί ο εν Ρουμανία προς αγοράν σιτηρών ευρισκόμενος πατήρ του να επιδοθή στο εμπόριον. Βοηθεί επί έξη μήνας εις τας επιχειρήσεις του πατρός του. Ευρισκόμενος στο Βουκουρέστιον παρουσιάζεται στον ραδιοφωνικόν σταθμόν, παίζει και προσλαμβάνεται αμέσως ως σολίστας στας εκπομπάς με δίσκους. Διά του ραδιοσταθμού γίνεται ακουστός στα ανάκτορα και προσλαμβάνεται ταυτοχρόνως και από τον τότε διευθυντήν της μοδέρνας βασιλικής ορχήστρας κ. Μιχ. Ντάιναν (επίσης ελληνικής καταγωγής) ως σολίστας δι’ ειδικά κονσέρτα της αυλής του Καρόλου μέχρι του 1936.
Από εκεί πηγαίνει στην Γερμανίαν, επ’ ευκαιρία των τότε Ολυμπιακών Αγώνων, και εγκαθίσταται μονίμως εν Βερολίνω. Σε ένα μουσικόν διαγωνισμόν εκλέγεται παμψηφεί «ο βασιλεύς της χαβαϊκής κιθάρας», εξ ου και το καλλιτεχνικόν ψευδώνυμόν του King Stassi Tomboulis.
Τον βλέπομεν στα φιλμ Μεταξύ Αμβούργου και Χαϊτής, Λουλούδι της Χαβάης, τις οπερέτες του Paul Abraam όπου παίζει συνεχώς με την ειδικά κατασκευασμένη ηλεκτρικήν κιθάραν του με 16 χορδάς.
Δίδει κονσέρτα και παρουσιάζεται πάντοτε εις της σκηνής με ελληνικάς σημαίας! Εξακολουθεί περιοδείας εις όλα τα κράτη της Ευρώπης και Αμερικής.
Το γαλάζιο ελληνικό σήμα δεν λείπει από το σακάκι του, η κονκάρδα από τα μουσικά αναλόγιά του και ο χρυσούς σταυρός που φορεί κατάσαρκα, δοσμένος από την μάνα του!
Η φήμη του ξεπέρασε το σύνηθες κοινό και έφθασε και εις τα ανώτερα στρώματα της Γερμανικής Κοινωνίας. Ο πρίγκηψ Otto von Bismark τον προσκαλεί στο ανάκτορό του στο Αμβούργον, επ’ ευκαιρία δεξιώσεως, όπου παρευρίσκετο όλη η μεταπολεμική διεθνής αριστοκρατία, μεταξύ της οποίας και ο αδελφός της Βασιλίσσης μας Φρειδερίκης πρίγκηψ Welf Heinrich von Hannover, και ο πρόξενος της Ελλάδος κ. Νικολάρεϊζη.
Ενθουσιασμένος ο von Bismark από το απαράμιλλο παίξιμο του Τομπούλη, του απένειμε το παράσημον της οικογενείας Bismark.
Ο Στάθης Τομπούλης τιμά το ελληνικό όνομα στο Εξωτερικόν και είναι καύχημα για τους Ποντίους ιδιαιτέρως.
