Η εικόνα της Παναγίας Σουμελά, σύμβολο βαθιάς πίστης και ιστορικής μνήμης για τον ποντιακό ελληνισμό, είχε ξεχωριστή θέση στον εορτασμό του Γενεθλίου της Θεοτόκου που διοργάνωσε η Ελληνική Κοινότητα Μόσχας. Η συνάντηση έφερε κοντά Έλληνες διαφορετικών γενεών, με κοινό σημείο αναφοράς την ορθόδοξη πίστη και τους δεσμούς με την πατρίδα των προγόνων τους.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Βρέμενα Γκόντα», στο Πάρκο Γκόρκι, όπου οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας Σουμελά. Την έναρξη της βραδιάς σηματοδότησε προσευχή από τον ιερομόναχο Μάξιμο, από το κελί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους.

Στον χαιρετισμό του, ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μόσχας, Χρίστο Περικλόβιτς Ταχτσίδης, αναφέρθηκε στη σημασία της Παναγίας Σουμελά για τους Ποντίους, ως σημείου αναφοράς της πίστης, της ιστορικής μνήμης και της ενότητας. Όπως υπογράμμισε, οι Έλληνες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες διαφύλαξαν τις ιερές εικόνες και τις παραδόσεις τους, ενώ στους νέους τόπους εγκατάστασης φρόντισαν να δημιουργήσουν ναούς, που έγιναν πνευματικά κέντρα των κοινοτήτων τους.
Ευχές προς τους παρευρισκόμενους απηύθυναν επίσης ο εκτελεστικός διευθυντής της Ομοσπονδιακής Εθνικοπολιτιστικής Αυτονομίας των Ελλήνων της Ρωσίας, Σπάρτακ Κοτανίδης, και η επικεφαλής της πολιτιστικής εταιρείας Ελληνίδων Μόσχας «Αγάπη», Στέλλα Χριστιάνοβα. Στους επίσημους προσκεκλημένους περιλαμβάνονταν εκπρόσωποι της ελληνικής πρεσβείας, μέλη της διοίκησης της κοινότητας και εκπρόσωποι του ελληνικού κλήρου.
Η θρησκευτική γιορτή πλαισιώθηκε από ελληνική μουσική, τραγούδια και χορούς. Στο πρόγραμμα συμμετείχαν οι Ξένια Γεωργιάδη, Ναντέζντα Ραφαηλίδη, Αριάδνη Προκοπίδου και Μιχαήλ Καϊσέφ, με τη συνοδεία μουσικών που παρουσίασαν ελληνικά ακούσματα με μπουζούκι, λύρα και νταούλι.

Ιδιαίτερη θέση στη βραδιά είχε το εργαστήριο χορού με τον Λευτέρη Χατζηθεοδωρίδη. Οι συμμετέχοντες γνώρισαν το συρτάκι και ποντιακούς χορούς, ενώ ο χορός έφερε στην ίδια παρέα ανθρώπους που γνώριζαν καλά την ελληνική παράδοση και άλλους που έκαναν τα πρώτα τους βήματα σε αυτήν.
Για τα παιδιά είχε οργανωθεί ξεχωριστό πρόγραμμα, ώστε και οι μικρότερες ηλικίες να συμμετάσχουν στη γιορτή. Με αυτόν τον τρόπο, η εκδήλωση συνδύασε τη συνάντηση της ομογένειας με τη μετάδοση των ελληνικών εθίμων και της πολιτιστικής κληρονομιάς στις νεότερες γενιές.
Για τους Έλληνες της Μόσχας, η Παναγία Σουμελά δεν αποτελεί μόνο ένα ιερό σύμβολο, αλλά και έναν δεσμό με την ιστορία και τις ρίζες του ποντιακού ελληνισμού. Η παρουσία της στη γιορτή υπενθύμισε πως η μνήμη της πατρίδας και οι παραδόσεις μπορούν να παραμένουν ζωντανές ακόμη και μακριά από τον τόπο καταγωγής.

















