Η θανατοποινίτισσα Κρίστα Πάικ, η οποία έχει καταδικαστεί για τη δολοφονία μιας συμφοιτήτριάς της πριν από τρεις δεκαετίες, επρόκειτο να εκτελεστεί σήμερα στο Τενεσί με θανατηφόρο ένεση και να γίνει η πρώτη γυναίκα στη συγκεκριμένη πολιτεία που εκτελείται εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια. Η Πάικ, της οποίας η αίτηση για επιείκια βασίστηκε στην τραυματική παιδική της ηλικία και στη σεξουαλική κακοποίηση που έχει υποστεί –και δεν έγινε δεκτή από τον κυβερνήτη Μπιλ Λι– θα ήταν επίσης η μοναδική θανατοποινίτισσα στη σύγχρονη ιστορία των ΗΠΑ που εκτελείται στο Τενεσί για ένα έγκλημα που διέπραξε ως έφηβη.
Το αμερικανικό Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την Τρίτη την αίτηση για αναβολή της εκτέλεσης που κατέθεσαν οι δικηγόροι της, και έτσι η Πάικ θα εκτελούνταν στη φυλακή υψίστης ασφαλείας Ρίβερμπεντ στο Νάσβιλ, την πρωτεύουσα της πολιτείας.
Η 50χρονη σήμερα Πάικ ήταν 18 ετών τον Ιανουάριο του 1995, όταν μαζί με τον 17χρονο τότε σύντροφό της και με μια φίλη τους παρέσυραν την 19χρονη Κολίν Σλέμερ, μια συμφοιτήτριά τους στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης Job Corps, σε δασική περιοχή, όπου την σκότωσαν αφού προηγουμένως την βασάνισαν.
Η αποκρουστική φύση της δολοφονίας –οι δράστες χάραξαν την πεντάλφα στο στήθος του θύματος και αφαίρεσαν ένα κομμάτι από το κρανίο του παίρνοντάς το ως ενθύμιο του εγκλήματός τους– έλαβε μεγάλη δημοσιότητα από τα μέσα ενημέρωσης εκείνη την εποχή.
Από τις καταθέσεις προέκυψε ότι η Πάικ θεωρούσε την Σλέμερ αντίζηλο γιατί εκείνη είχε αποκτήσει εμμονή με τον σύντροφό της Τάνταριλ Σιπ.
Οι Πάικ και Σιπ ομολόγησαν το έγκλημά τους, και έναν χρόνο μετά το έγκλημα καταδικάστηκαν αμφότεροι για φόνο εκ προμελέτης. Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο, ενώ ο Σιπ σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αναστολής.
Η συγκατηγορούμενή τους, η Σαντόλα Πίτερσον, η οποία ήταν 18 ετών την εποχή του εγκλήματος και είχε ρόλο τσιλιαδόρου, εμφανίστηκε ως μάρτυρας για την κατηγορούσα Αρχή και τέθηκε υπό δικαστική επιτήρηση.
Η Πάικ καταδικάστηκε επίσης τον Αύγουστο του 2001 για απόπειρα ανθρωποκτονίας σχετικά με μια επίθεση σε συγκρατούμενή της, σύμφωνα με τις σωφρονιστικές Αρχές του Τενεσί.
Στην 226 σελίδων αίτησή τους με την οποία ζητούσαν από τον κυβερνήτη να μετατρέψει την θανατική ποινή σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δικαίωμα αναστολής, οι δικηγόροι της επικαλούνταν τις εμπειρίες της Πάικ: υπήρξε θύμα βίας στην παιδική της ηλικία, υπέστη επανειλημμένως σεξουαλική κακοποίηση και παραμέληση, βιάστηκε δύο φορές στα 11 και στα 17 της.
Και παρέθεταν τις διαγνώσεις που έλαβε η Πάικ στη φυλακή για διπολική διαταραχή και διαταραχή μετατραυματικού στρες.
«Η έφηβη που διέπραξε φόνο δεν υπάρχει πια»
Οι δικηγόροι της επισήμαιναν επίσης ότι όταν η μητέρα της Πάικ ήταν έγκυος σε εκείνη έπινε πολύ, γεγονός που συνέβαλε στο να γεννηθεί το μωρό με πρόβλημα εγκεφαλικής ανάπτυξης που στη νεαρή ηλικία την δυσκόλευε στον έλεγχο των παρορμήσεών της.
«Το 18χρονο κορίτσι που έπασχε από σοβαρή ψυχική νόσο και σχεδόν εξουθενωτικό ψυχικό τραύμα δεν υπάρχει πια. Η Κρίστα είναι μια 50χρονη γυναίκα που αντιλαμβάνεται τις πράξεις της και έχει μετανιώσει για αυτές, λαμβάνει την κατάλληλη θεραπεία για την ψυχική της νόσο και φροντίζει και συμβουλεύει τις συγκρατούμενές της», απάντησαν οι δικηγόροι γραπτώς στην άρνηση της απονομής χάριτος από τον Λι.
Η μητέρα της Σλέμερ, η Μέι Μαρτίνες, τάχθηκε υπέρ της εκτέλεσης.
Οι εκτελέσεις γυναικών κρατουμένων είναι όλο και πιο σπάνιες στις ΗΠΑ με τις γυναίκες να αναλογούν σε μόλις 18 από τους 1.683 θανατοποινίτες που εκτελέστηκαν από τότε που το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε την επαναφορά της εσχάτης των ποινών το 1976, σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφοριών για τη Θανατική Ποινή. Μέχρι σήμερα το Τενεσί έχει προχωρήσει σε 17 εκτελέσεις.
Η υπόθεση της Πάικ έχει προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον και πρόσφατα μια ομάδα ειδικών στα ανθρώπινα δικαιώματα από τα Ηνωμένα Έθνη εξέδωσε ανακοίνωση ζητώντας την αναστολή της εκτέλεσής της.
Υπέρ της Πάικ έχουν μιλήσει ειδικοί σε θέματα μετατραυματικού σοκ και σεξουαλικής βίας, οι οποίοι υποστήριξαν ότι οι διαδικασίες γύρω από τη θανατηφόρο ένεση πιθανόν της προκαλέσουν ακραία και τραυματική ανάκληση της μνήμης της σεξουαλικής κακοποίησης και των βιασμών που υπέστη στην παιδική της ηλικία, ενισχύοντας την βαναυσότητα και την επιθανάτια αγωνία της.
Η Κρίστα ωστόσο είχε άλλα σχέδια
Μετά από δύο θανατηφόρες ενέσεις που της χορηγήθηκαν σήμερα το πρωί (ώρα Ελλάδας), εκείνη εξακολουθούσε να αναπνέει –παράγοντας ήχο που έμοιαζε με ρόγχο–, και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο.
«Δεν μας ικανοποιεί το γεγονός ότι είχαμε δίκιο, αλλά όλες οι ανησυχίες της Πάικ αποδείχθηκαν βάσιμες: δυσκολία στην εύρεση φλέβας, σπασμένες φλέβες, αλλοιωμένη πεντοβαρβιτάλη, απουσία επείγουσας ιατρικής φροντίδας όταν τα πράγματα αναπόφευκτα πάνε στραβά – όλα αυτά στο πλαίσιο ενός πρωτοκόλλου που παραμένει καλυμμένο με πέπλο μυστικότητας» δήλωσαν οι δικηγόροι της, καθώς αυτή δεν είναι η πρώτη αποτυχημένη απόπειρα εκτέλεσης στην πολιτεία:
Τον Μάιο, σωφρονιστικοί αξιωματούχοι σταμάτησαν τις προσπάθειες εκτέλεσης ενός –καταδικασμένου για φόνους– θανατοποινίτη, αφού δεν κατάφεραν να βρουν κατάλληλη φλέβα για τη χορήγηση του φαρμάκου.
Κατόπιν όλων αυτών, ο κυβερνήτης Μπιλ Λι ανακοίνωσε ότι αναστέλλονται οι προγραμματισμένες εκτελέσεις θανατοποινιτών στην πολιτεία ως το τέλος του έτους. «Η εκτέλεση μιας νόμιμα επιβληθείσας ποινής αποτελεί μία από τις σοβαρές ευθύνες της πολιτείας, και οι πολίτες του Τενεσί αναμένουν να διεξάγεται με […] αποτελεσματικό τρόπο», δήλωσε, ενώ παράλληλα ανακοίνωσε τη διενέργεια ανεξάρτητης έρευνας σχετικά με την αποτυχημένη εκτέλεση της Πάικ.
