Με μια βαθιά προσωπική αναφορά στις προσφυγικές ρίζες του, στους γονείς του, Ζώρα και Βέρα, αλλά και στην ευθύνη κάθε γενιάς απέναντι στην ιστορική μνήμη, ο Δημήτρης Μελισσανίδης ευχαρίστησε το Σύλλογο Ποντίων Μεταμόρφωσης «Ο Εύξεινος Πόντος» για την τιμητική διάκριση που του απένειμε.
Η βράβευση πραγματοποιήθηκε με αφορμή το 12ο Ποντιακό Πανοΰρ, το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου, ως αναγνώριση της διαχρονικής παρουσίας και δράσης του στον κοινωνικό, πολιτιστικό και επιχειρηματικό χώρο, αλλά και της συμβολής του στη διατήρηση και ανάδειξη της ιστορικής μνήμης του ποντιακού ελληνισμού.
Ο Δημήτρης Μελισσανίδης δεν μπόρεσε να παραστεί στην εκδήλωση. Το μήνυμά του εκφώνησε εκ μέρους του η Χριστίνα Χαφουσίδου, σύμβουλος διοίκησης του Ομίλου της Ναυτεμπορικής και διευθύντρια του pontosnews.gr.
«Τη ρίζα μ’ και στερέα μ’»
«Για μένα, όλα ξεκινούν από την οικογένειά μου. Τη ρίζα μ’ και στερέα μ’», ανέφερε ο Δημήτρης Μελισσανίδης, μιλώντας για τους γονείς του, Ζώρα και Βέρα, οι οποίοι ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα και αναγκάστηκαν να αρχίσουν τη ζωή τους από το μηδέν.
Ιδιαίτερη ήταν η αναφορά στον πατέρα του, τον Ζώρα Μελισσανίδη, και στα μαθήματα ζωής που του έδωσε. Όταν εκείνος έχασε τη σύζυγό του, πούλησε το σπίτι της οικογένειας για να χτίσει στη μνήμη της έναν ξενώνα στην Παναγία Σουμελά.
«Μου έμαθε πως δεν έχει σημασία μόνο πόσο μακριά θα φτάσει κανείς, αλλά τι θα αφήσει πίσω του», σημείωσε.
Από τον πατέρα του κράτησε και ένα λιτό σημείωμα, λίγες γραμμές μέσα στις οποίες, όπως είπε, με το πέρασμα των χρόνων ανακαλύπτει όλο και περισσότερα:
«Παιδί μου Δημήτρη,
οι άνθρωποι του Συλλόγου τάδε είναι καλοί και μορφωμένοι.
Δώσε τους, σε παρακαλώ, ό,τι θέλεις εσύ.
Μπαμπάς».
Ο Ζώρας Μελισσανίδης δεν υπέδειξε στον γιο του ούτε το ποσό ούτε τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να βοηθήσει. Του ζήτησε να κρίνει ο ίδιος, μετατρέποντας την προσφορά από υποχρέωση σε συνειδητή προσωπική επιλογή.
«Αυτό ήταν το δικό του μάθημα. Αν και ο ίδιος έδινε από το υστέρημά του, μου άφησε την απόφαση. Όχι την υποχρέωση. Πιστέψτε με, είναι πιο δύσκολο εν τέλει», ανέφερε ο Δημήτρης Μελισσανίδης.
Για τον ίδιο, εκεί βρίσκεται και η ουσία της προσφοράς: «Να δίνεις επειδή το πιστεύεις, το νιώθεις, το αγαπάς».
Τα «λιθαράκια» στο κοινό οικοδόμημα
Στο μήνυμά του αναφέρθηκε επίσης στις πρωτοβουλίες που έχει στηρίξει για τη διαφύλαξη και την ανάδειξη της ποντιακής και προσφυγικής κληρονομιάς: την Εύξεινο Λέσχη Αθηνών, το Μελισσανίδειο Μέλαθρο στην Παναγία Σουμελά, το Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού στην «Αγια-Σοφιά» της ΑΕΚ, το pontosnews.gr, καθώς και τις μεγάλες ποντιακές διοργανώσεις στο ΟΑΚΑ, στο Ηρώδειο και στο Σύνταγμα.
Όπως τόνισε, όλα αυτά αποτελούν τα δικά του «λιθαράκια» σε ένα κοινό οικοδόμημα, το οποίο υπηρετεί τη διατήρηση της ιστορίας, της γλώσσας και της μνήμης, αλλά και τον αγώνα για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Έναν αγώνα που, όπως υπογράμμισε, χρειάζεται επιμονή, συνέχεια και, πάνω απ’ όλα, ανθρώπους που δεν κουράζονται να λένε την αλήθεια.
Η ευθύνη των τριών γενεών
Συμπυκνώνοντας την ιστορική διαδρομή του προσφυγικού ελληνισμού, ο Δημήτρης Μελισσανίδης μίλησε για τη διαφορετική αποστολή που αναλογεί σε κάθε γενιά:
«Η προηγούμενη πάλεψε να σταθεί όρθια.
Η δική μας πάλεψε να μη χαθεί η μνήμη.
Η επόμενη πρέπει να την κάνει γνώση και συνείδηση».
Αυτό, επισήμανε, δεν πρόκειται να συμβεί από μόνο του, αλλά χάρη στους ανθρώπους που θα εξακολουθήσουν να υπηρετούν τη μνήμη και την ιστορική αλήθεια.
Κλείνοντας, διαβεβαίωσε τα μέλη του Συλλόγου Ποντίων Μεταμόρφωσης ότι θα παραμείνει στο πλευρό τους:
«Σε αυτόν τον αγώνα θα είμαι συναγωνιστής. Όπως ήμουν μέχρι σήμερα και όπως θα είμαι και αύριο. Στη μνήμη του πατέρα μου, του Ζώρα. Και για όσους έρχονται μετά από εμάς».
