Η Ισλανδία δεν επιστρέφει στο τραπέζι των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς το «όχι» επικράτησε στο δημοψήφισμα του Σαββάτου, ανατρέποντας την εικόνα που είχε σχηματιστεί από τα πρώτα αποτελέσματα.
Σύμφωνα με την τελική επίσημη καταμέτρηση, το 52,8% των ψηφοφόρων απέρριψε την επανάληψη των συνομιλιών, ενώ το 47,2% τάχθηκε υπέρ.
Συνολικά, 118.040 πολίτες ψήφισαν «όχι» και 105.399 «ναι». Στις κάλπες προσήλθαν 225.031 ψηφοφόροι, με τη συμμετοχή να φτάνει το 82,5%, ποσοστό-ρεκόρ για δημοψήφισμα στη χώρα.
Το «ναι» προηγήθηκε, αλλά η περιφέρεια ανέτρεψε το αποτέλεσμα
Η καταμέτρηση εξελίχθηκε σε ντέρμπι. Τα πρώτα αποτελέσματα έδιναν προβάδισμα στο «ναι» με 51,2%, όμως η εικόνα άλλαξε όταν ενσωματώθηκαν οι ψήφοι από τις αγροτικές και παράκτιες περιοχές.
Το Ρέικιαβικ ήταν η μόνη περιοχή που τάχθηκε υπέρ της επανάληψης των διαπραγματεύσεων, ενώ στην υπόλοιπη χώρα επικράτησε το «όχι». Ιδιαίτερα ισχυρή ήταν η απόρριψη στη νότια και τη βορειοδυτική Ισλανδία.
Iceland: European Union membership negotiations referendum 🇮🇸 #Iceland
Icelandic voters have rejected reopening EU accession negotiations. The final result:
Yes: 47.17%
No: 52.83%Explore: https://t.co/AoULaq5ZGj pic.twitter.com/iNQtg1XP6t
— Europe Elects (@EuropeElects) August 30, 2026
Το αποτέλεσμα ανέδειξε τον βαθύ διαχωρισμό ανάμεσα στην περισσότερο φιλοευρωπαϊκή πρωτεύουσα και την περιφέρεια, όπου η αλιεία και η αγροτική παραγωγή παραμένουν άμεσα συνδεδεμένες με την οικονομία και την εθνική ταυτότητα.
Αλιεία, κορόνα και εθνική κυριαρχία
Στο επίκεντρο της εκστρατείας του «όχι» βρέθηκε ο φόβος ότι μια μελλοντική ένταξη θα περιόριζε τον εθνικό έλεγχο πάνω στους αλιευτικούς πόρους. Τα προϊόντα αλιείας αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 40% των εξαγωγών αγαθών της Ισλανδίας.
Οι πολέμιοι των διαπραγματεύσεων υποστήριξαν επίσης ότι η χώρα διαθέτει ήδη πρόσβαση στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά μέσω του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και συμμετέχει στη ζώνη Σένγκεν, χωρίς να είναι πλήρες μέλος της ΕΕ.
Στην αντίπερα όχθη, οι υποστηρικτές του «ναι» πρόβαλαν ως βασικά επιχειρήματα τη σταθεροποίηση της ισλανδικής κορόνας, τη μείωση του πληθωρισμού και των επιτοκίων, καθώς και την ανάγκη στενότερης ευρωπαϊκής συνεργασίας σε μια περίοδο αυξανόμενης γεωπολιτικής αβεβαιότητας στον Βόρειο Ατλαντικό.
Τι σημαίνει το αποτέλεσμα
Το δημοψήφισμα δεν αφορούσε την άμεση ένταξη της Ισλανδίας στην ΕΕ, αλλά μόνο την επανάληψη των συνομιλιών που είχαν διακοπεί περισσότερο από μία δεκαετία πριν. Εάν επικρατούσε το «ναι» και οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώνονταν, η τελική συμφωνία θα έπρεπε να τεθεί σε δεύτερο δημοψήφισμα.
Η Ισλανδία είχε υποβάλει αίτηση ένταξης το 2009, στον απόηχο της μεγάλης χρηματοπιστωτικής κρίσης. Οι συνομιλίες «πάγωσαν» το 2013 και έκτοτε το ζήτημα παρέμενε πολιτικά ανοιχτό.
Η πρωθυπουργός Κρίστρουν Φροστάντοτιρ είχε προειδοποιήσει πριν από την ψηφοφορία ότι μια επικράτηση του «όχι» θα έκλεινε τη συζήτηση για την ένταξη στο ορατό μέλλον. Μετά το αποτέλεσμα εξέφρασε την απογοήτευσή της, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η απόφαση των πολιτών πρέπει να γίνει σεβαστή και ότι το δημοψήφισμα δεν πρέπει να αφήσει πίσω του μια διχασμένη χώρα.
Για τις Βρυξέλλες, το αποτέλεσμα αποτελεί συμβολικό πλήγμα στην πολιτική διεύρυνσης της ΕΕ, καθώς η Ισλανδία θεωρούνταν ένας οικονομικά ισχυρός και στρατηγικά σημαντικός υποψήφιος εταίρος στην περιοχή της Αρκτικής.
