Στη μεγάλη πλειοψηφία των θεσσαλικών δήμων καταγράφεται μείωση του πληθυσμού, ενώ το δημογραφικό πρόβλημα κάνει απειλητικά την εμφάνισή του σε όλη τη χώρα τα τελευταία χρόνια. Παράλληλα παρατηρείται ανησυχητική μείωση και του μαθητικού δυναμικού σε σχολικές μονάδες, που έχει ως αποτέλεσμα κάποιες να αναστέλλουν τη λειτουργία τους ή άλλες να λειτουργούν με λίγους μαθητές ακόμα και με έναν ή δύο μαθητές.
Η Δημοτική Ενότητα Χρυσομηλιάς του Δήμου Μετεώρων, ωστόσο, δεν αποτελεί μέρος αυτής της αρνητικής εξέλιξης αλλά εξαίρεση, καθώς τα πράγματα, όσον αφορά τις γεννήσεις είναι εντελώς διαφορετικά.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των οικογενειών της περιοχής ανήκει στην κατηγορία των πολυτέκνων, μια τάση που τηρείται με ευλάβεια και συνέπεια για πολλά χρόνια, καθώς τα νέα ζευγάρια προτιμούν να μείνουν στο χωριό τους και να δημιουργήσουν οικογένεια, παρά να μεταναστεύσουν σε μεγάλα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό. «Το 70% των ζευγαριών στο χωριό μας είναι πολύτεκνα ή τρίτεκνα» τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της ΔΕ Χρυσομηλιάς Νίκος Στεφόπουλος, κάνοντας λόγο για μια τάση που ακολουθείται από τα νέα ζευγάρια τα οποία προτιμούν να μείνουν και να ζήσουν στη Χρυσομηλιά.
Πρόκειται για ένα από τα πιο ζωντανά χωριά στην ευρύτερη περιοχή της Πίνδου, βρίσκεται σε απόσταση 50 χλμ. από τα Τρίκαλα και σε υψόμετρο 900μ. στις βόρειες υπώρειες της Νεράιδας. Η ονομασία, όπως αναφέρουν οι κάτοικοι, προέρχεται από μια ποικιλία τοπικών μήλων που καλλιεργούνταν στην περιοχή, τα σκιούπια, ή «χρυσά μήλα». Στις μέρες μας, στο δάσος που περιβάλλει τη Χρυσομηλιά υπάρχουν κυρίως, κέδροι, έλατα και καστανιές.
Οι κάτοικοι που διαμένουν στην περιοχή ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία, αλλά και με εποχικές εργασίες που αφορούν τα δάση. Τους καλοκαιρινούς μήνες οι κάτοικοι αυξάνονται, ενώ ο μόνιμος πληθυσμός στο χωριό ανέρχεται σε 500 κατοίκους.
Όπως λέει ο πρόεδρος, ελάχιστα είναι τα ζευγάρια που έχουν μόνο δύο παιδιά.
Αποτελεί μια συνήθεια με τη μορφή εθίμου και παράδοσης οι οικογένειες της Χρυσομηλιάς να έχουν πολλά παιδιά, καθώς αυτό που έκαναν οι παππούδες τους το συνεχίζουν με τον ίδιο τρόπο οι νέοι και στις μέρες μας. Το χωριό διαθέτει Δημοτικό Σχολείο και βρεφονηπιακό σταθμό, και όπως επισημαίνει ο Ν. Στεφόπουλος, τα νέα παιδιά δεν θέλουν να φύγουν από το χωριό και να εγκατασταθούν στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Χρυσομηλιά σφύζει από ζωή, καθώς υπάρχουν αρκετές ταβέρνες και καφενεία, τα οποία κάθε βράδυ είναι γεμάτα από νέους ανθρώπους οι οποίοι όλοι εργάζονται σε διάφορες δουλειές και δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους για μεγάλο χρονικό διάστημα μακριά από το χωριό τους.
Παρόλο που η Χρυσομηλιά κάηκε από τους Γερμανούς το 1943, διατηρούνται πολλά από τα πέτρινα σπίτια και τις εκκλησίες καθώς και το μοναστήρι των Ταξιαρχών και οι γέφυρες στην Κουκουράβα και το Ρούντζι. Επίσης τις μέρες του Δεκαπενταύγουστου στήνεται στην περιοχή πανηγύρι με γλέντι, χορό και άφθονα τοπικά, παραδοσιακά προϊόντα.
Σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο δήμαρχος Μετεώρων Λευτέρης Αβραμόπουλος τονίζει: «Η Χρυσομηλιά είναι ένα ξεχωριστό παράδειγμα ζωντανού χωριού που κρατά τους ανθρώπους του – και κυρίως τις νέες οικογένειες. Τα τελευταία 2,5 χρόνια προσπαθούμε να είμαστε σταθερά δίπλα στα χωριά μας, ιδιαίτερα σε εκείνα που επιμένουν να έχουν ζωή και προοπτική. Σε συνεργασία με την 5η ΥΠΕ αναβαθμίσαμε το Περιφερειακό Ιατρείο, ενώ εξασφαλίσαμε από το Υπουργείο Αθλητισμού και τον Αναπληρωτή Υπουργό Γιάννη Βρούτση 600.000 ευρώ για την αναβάθμιση του γηπέδου, το οποίο αναμένεται να είναι έτοιμο μέσα στο 2027.
»Παράλληλα, έχουμε πραγματοποιήσει παρεμβάσεις στο Δημοτικό Σχολείο και τον βρεφονηπιακό σταθμό, ενώ κάθε χρόνο στηρίζουμε τους κτηνοτρόφους με καθαρισμούς και βελτιώσεις του αγροτικού οδικού δικτύου. Και αξίζει να θυμηθούμε ένα όμορφο στιγμιότυπο που ανέδειξε τη Χρυσομηλιά πέρα από τα όρια του Δήμου μας: τη βράβευσή της με το Βραβείο “Ευπρέπειας 2024” από τον Σύνδεσμο Ανταποκριτών Διεθνών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Ελλάδος. Η Χρυσομηλιά αποδεικνύει ότι τα χωριά μας μπορούν να έχουν μέλλον. Εμείς θα συνεχίσουμε να επενδύουμε στους ανθρώπους τους και στις υποδομές που τους επιτρέπουν να μένουν και να δημιουργούν στον τόπο τους».
