Για να μπορέσει να είναι και πάλι υποψήφιος για την Προεδρία της Τουρκικής Δημοκρατίας ο Ερντογάν, θα πρέπει να ξεπεραστούν δύο κρίσιμα προβλήματα:
Το πρώτο είναι η συνταγματική αναθεώρηση, που θα του επιτρέψει να είναι υποψήφιος πρόεδρος για τρίτη φορά. Με βάση το ισχύον σύνταγμα, ο Ερντογάν δεν δικαιούται να είναι υποψήφιος για την Προεδρία για τρίτη φορά. Για να γίνει αυτό, πρέπει να γίνει σχετική τροποποίηση του συντάγματος. Η τροποποίηση μπορεί να γίνει απευθείας από την εθνοσυνέλευση, αν το εγκρίνουν τα ⅔ των βουλευτών, δηλαδή τουλάχιστον οι 400 από τους 600 βουλευτές της τουρκικής εθνοσυνέλευσης.
Αν το εγκρίνουν τα ⅔, δηλαδή τουλάχιστον 360 και μέχρι 399 βουλευτές, τότε η τροποποίηση του συντάγματος εγκρίνεται μετά από σχετικό δημοψήφισμα.
Με βάση τους συσχετισμούς που επικρατούν στην τουρκική εθνοσυνέλευση, ο Ερντογάν δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις 400 ψήφους. Το δικό του Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) διαθέτει 277 έδρες και το Κίνημα Εθνικιστικής Δράσης (MHP), με το οποίο συγκυβερνά, 46 έδρες. Αν συνυπολογίσουμε και τα μικρά κόμματα που τον στηρίζουν, του λείπουν περίπου 70 έδρες.
Για να τις εξασφαλίσει, έκανε τις ακόλουθες κινήσεις:
Πρώτον, προχώρησε σε κινήσεις που οδήγησαν σε διάσπαση το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με απόφαση της «ανεξάρτητης» τουρκικής δικαιοσύνης, καθαιρέθηκε από πρόεδρος του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP) ο Οζγκιούρ Οζέλ και τοποθετήθηκε στη θέση του προέδρου ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ο οποίος, μετά την επάνοδό του στην εξουσία, δηλώνει ότι στηρίζει τις νεοοθωμανικές πολιτικές του Ερντογάν, που είναι άκρως αντίθετες με την κεμαλική ιδεολογία.
Η κίνηση αυτή οδήγησε στη διάσπαση του κόμματος. Ο Οζκγιούρ Οζέλ αποχώρησε και μαζί με 90 βουλευτές ίδρυσε το Νέο Κόμμα, το οποίο είναι πλέον αξιωματική αντιπολίτευση. Στο κόμμα αυτό προσχώρησε και ο έγκλειστος στη φυλακή Εκρέμ Ιμάμογλου.
Το κόμμα του Κιλιτσντάρογλου, που είναι προφανές ότι θα στηρίξει την συνταγματική μεταρρύθμιση που επιθυμεί ο Ερντογάν, έχει 44 έδρες στην εθνοσυνέλευση.
Δεύτερον, για να εξασφαλίσει τις υπόλοιπες 26 έδρες που του λείπουν, ο Ερντογάν μεθόδευσε τη διαδικασία πολιτικής επίλυσης του Κουρδικού, μια διαδικασία –είναι τέτοια από τη φύση της–, που θα θα διαρκέσει σίγουρα μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2028. Σημειωτέον ότι οι Κούρδοι, με το Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών (DEM Parti), διαθέτουν 56 έδρες στην εθνοσυνέλευση.
Για να τους προσεταιριστεί, ξεκίνησε τη διαδικασία επίλυσης του Κουρδικού με την εισαγωγή προς ψήφιση στην τουρκική εθνοσυνέλευση του «Νόμου για την ενίσχυση της εθνικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής ένταξης», αφού προηγήθηκαν διαβουλεύσεις μεταξύ των κομμάτων και με τον έγκλειστο στη φυλακή του Ιμραλί, ηγέτη των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Τη Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026 ο νόμος εγκρίθηκε από την τουρκική εθνοσυνέλευση, ο οποίος νόμος είναι το πρώτο από τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την πολιτική επίλυση του Κουρδικού. Ο νόμος εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία, λαμβάνοντας 468 ψήφους υπέρ και 88 κατά. Συνολικά 562 βουλευτές συμμετείχαν στην ψηφοφορία, με έξι αποχές.
Άρα, ο Ερντογάν βρίσκεται στον σωστό δρόμο για την τροποποίηση του συντάγματος. Όμως, υπάρχει και ένα άλλο θέμα. Μπορεί με τη συνταγματική μεταρρύθμιση να του επιτραπεί να είναι και πάλι υποψήφιος, αλλά θα πρέπει να τον ψηφίσει ο λαός, οι πολίτες. Και οι δημοσκοπήσεις δεν δείχνουν κάτι τέτοιο.
Τόσο το χειρότερο για τις δημοσκοπήσεις.
Ο Ερντογάν έβαλε στη φυλακή τον βασικό του αντίπαλο, τον Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος του είχε πάρει το… «κολάι», αφού τον κέρδισε τρεις φορές στις εκλογές για τη δημαρχία του Μητροπολιτικού Δήμου Κωνσταντινουπόλεως.
Ευκολάκι: έβαλε τον Ιμάμογλου στη φυλακή, ο γενικός εισαγγελέας έστειλε κατηγορητήριο για τον Οζγκιούρ Οζέλ, ενώ έχουν στο στόχαστρο και τον άλλον «επικίνδυνο» ανθυποψήφιο, τον Μανσούρ Γιαβάς, δήμαρχο του Μητροπολιτικού Δήμου της Άγκυρας.
Και για να είμαστε εκατό τοις εκατό σίγουροι, κρατάμε σε εκκρεμότητα την πολιτική επίλυση του Κουρδικού και τον Οτζαλάν στη φυλακή μέχρι τις εκλογές του 2028, για να εξασφαλίσουμε τις ψήφους των Κούρδων πολιτών.
Τελικά όλα τα έχει ρυθμίσει ο Ερντογάν.
Όχι παίζουμε!
