Δεν είναι μόνο ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στην Αγία Μαρίνα. Στέκει στην καρδιά του Προσφυγικού Συνοικισμού της Θήβας, ανάμεσα στα σπίτια και στα στενά όπου οι Μικρασιάτες πρόσφυγες προσπάθησαν να ξαναστήσουν τη ζωή τους μετά τον ξεριζωμό.
Γι’ αυτό και για τους ανθρώπους της συνοικίας παραμένει η «Αγία Μαρίνα της Μικρασίας»: ένα μικρό σημείο πίστης, συνάντησης και επιστροφής στη μνήμη της παλιάς προσφυγικής γειτονιάς.
Το εκκλησάκι «ζωντάνεψε» την παραμονή της εορτής του, όταν περισσότεροι από 150 κάτοικοι και φίλοι του συνοικισμού συγκεντρώθηκαν στο στενό σοκάκι για να συμμετάσχουν με κατάνυξη στον πανηγυρικό εσπερινό.
Την ακολουθία τέλεσαν οι πατέρες Παναγιώτης Κανιάρης και Κυριάκος Πετσίτης, ενώ η Ένωση Μικρασιατών Θήβας πρόσφερε άρτους, γλυκά, χυμούς και νερά σε όσους τίμησαν την εορτή.
Η παρουσία του κόσμου δεν έδωσε ζωή μόνο στο εκκλησάκι, αλλά και στα σοκάκια που, όπως σημειώνει η Ένωση, άλλοτε έσφυζαν από καθαριότητα και παιδικές φωνές.
Ο ιστορικός Προσφυγικός Συνοικισμός της Θήβας δημιουργήθηκε επισήμως τη δεκαετία του 1920 για τη στέγαση οικογενειών που έφτασαν στην πόλη μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Παρά τη φθορά του χρόνου και την εγκατάλειψη αρκετών σπιτιών, εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σωζόμενους πυρήνες μικρασιατικής μνήμης.
