Με την Τουρκία να φιλοξενεί την Τρίτη και την Τετάρτη τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, ο γενικός γραμματέας της Συμμαχίας Μαρκ Ρούτε υπογράμμισε τον καθοριστικό ρόλο της Άγκυρας στη μελλοντική στρατηγική ασφάλειας του ΝΑΤΟ, αποδίδοντας παράλληλα εύσημα στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τη φιλοξενία.
Κατά τη συνέντευξη Τύπου πριν από την έναρξη των εργασιών, ο Μαρκ Ρούτε χαρακτήρισε την Τουρκία «πραγματικά σημαντική για τη μελλοντική στρατηγική ασφάλειας του ΝΑΤΟ», επισημαίνοντας ότι τόσο η γεωγραφική της θέση όσο και ο ηγετικός της ρόλος εντός της Συμμαχίας έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα.
Παράλληλα, ευχαρίστησε προσωπικά τον Τούρκο πρόεδρο για τη διοργάνωση της Συνόδου, κάνοντας λόγο για έναν «εξαιρετικό χώρο διεξαγωγής».
Ρούτε: «Οι αμυντικές δαπάνες πρέπει να γίνουν στρατιωτικές δυνατότητες»
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ έστειλε παράλληλα μήνυμα προς όλα τα κράτη-μέλη ότι η αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών δεν αρκεί από μόνη της.
«Οι σύμμαχοι πρέπει να μετατρέψουν τους οικονομικούς πόρους σε στρατιωτικές δυνατότητες», δήλωσε χαρακτηριστικά, καλώντας τις κυβερνήσεις να αξιοποιήσουν τα διαθέσιμα κονδύλια για την προμήθεια πυραύλων και συστημάτων αναχαίτισης, ώστε να ενισχυθεί η αποτρεπτική ισχύς της Συμμαχίας.
Στο επίκεντρο Ουκρανία, αμυντικές δαπάνες και βιομηχανία
Η φετινή Σύνοδος Κορυφής πραγματοποιείται σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών εξελίξεων και αναμένεται να επικεντρωθεί σε τρεις βασικούς άξονες:
• Την εφαρμογή των αποφάσεων για τις αυξημένες αμυντικές δαπάνες που συμφωνήθηκαν στη Σύνοδο του 2025.
• Τη συνέχιση της στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία, καθώς ο πόλεμος με τη Ρωσία παραμένει σε εξέλιξη.
• Την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανικής παραγωγής των κρατών-μελών, ώστε να αυξηθεί η επιχειρησιακή ετοιμότητα της Συμμαχίας.
Σύμφωνα με τον Μαρκ Ρούτε, οι ηγέτες θα εξετάσουν την πορεία υλοποίησης των περσινών αποφάσεων, ενώ στις εργασίες της Συνόδου αναμένεται να συμμετάσχει και ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Η Σύνοδος διεξάγεται σε μια συγκυρία κατά την οποία συνεχίζεται η συζήτηση για τον επιμερισμό των αμυντικών βαρών μεταξύ των συμμάχων στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ενώ παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της εξέλιξης του πολέμου στην Ουκρανία και των επιπτώσεών του στη συνολική στρατηγική του ΝΑΤΟ.
