Μια ξεχωριστή επίσκεψη φιλοξένησε το ελληνορθόδοξο Κολλέγιο των Αγίων Πάντων στο Belmore του Σίδνεϊ, καλωσορίζοντας τον απόφοιτο της τάξης του 2013, Δρ. Ιωάννη Κόκκινο, ο οποίος επέστρεψε στο σχολείο όπου έκανε τα πρώτα του βήματα, για να μοιραστεί με τους μαθητές την προσωπική και επαγγελματική του πορεία.
Στο πλαίσιο του προγράμματος ομιλιών αποφοίτων, ο νεαρός επιστήμονας παρουσίασε τη διαδρομή που ακολούθησε μετά την αποφοίτησή του, από τα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων μέχρι τα ερευνητικά εργαστήρια που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά του καρκίνου.
Απευθυνόμενος στους μαθητές της 11ης και 12ης τάξης, δεν επικεντρώθηκε μόνο στις επιτυχίες και τις διακρίσεις του, αλλά κυρίως στα εμπόδια που συνάντησε στην πορεία. Το βασικό μήνυμα που θέλησε να μεταφέρει ήταν ότι οι δυσκολίες και οι αποτυχίες δεν αποτελούν το τέλος μιας προσπάθειας, αλλά μπορούν να μετατραπούν σε πολύτιμα μαθήματα ζωής.
Αναφερόμενος στα μαθητικά του χρόνια, θυμήθηκε πώς γεννήθηκε η επιθυμία του να ακολουθήσει την Ιατρική. «Ένας καθηγητής Φυσικής στην 11η τάξη και μια συγκεκριμένη εργασία αξιολόγησης άλλαξαν τα πάντα», εξήγησε, ανακαλώντας στη μνήμη του πώς εκείνη η εμπειρία πυροδότησε τη φιλοδοξία του να ακολουθήσει καριέρα στην Ιατρική.
Παρά το ξεκάθαρο όραμά του, η πραγματοποίηση του στόχου του δεν ήρθε εύκολα. Αν και είχε αποφασίσει από νωρίς ότι ήθελε να γίνει γιατρός, δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τη βαθμολογία που απαιτούνταν για την άμεση εισαγωγή του στην Ιατρική Σχολή. Έτσι, ακολούθησε τον δρόμο των Ιατρικών Επιστημών, χωρίς να εγκαταλείψει το όνειρό του.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του βρέθηκε αντιμέτωπος με σοβαρές προκλήσεις, καθώς χρειάστηκε να υποβληθεί σε σημαντική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη.
Παράλληλα, κλήθηκε να επιλέξει ανάμεσα σε δύο απαιτητικές αλλά ελκυστικές προοπτικές: την ερευνητική σταδιοδρομία και την Ιατρική. Τελικά αποφάσισε να συνεχίσει στον χώρο της έρευνας.
Η πορεία του περιλάμβανε και νέες απογοητεύσεις. Παρότι επανέφερε την υποψηφιότητά του για την Ιατρική, η αίτησή του απορρίφθηκε από το ίδιο πανεπιστήμιο που προηγουμένως τού είχε προσφέρει θέση. Ωστόσο, αντί να εγκαταλείψει, αφιέρωσε ακόμη έναν χρόνο στην έρευνα και συνέχισε να προσπαθεί μέχρι να εξασφαλίσει τελικά την είσοδό του στο πρόγραμμα Doctor of Medicine.
Απευθυνόμενος στους μαθητές, υπογράμμισε ότι οι δυσάρεστες εμπειρίες δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αδιέξοδα αλλά ως σταθμοί εξέλιξης και ωρίμανσης.
«Παρότι οι αποτυχίες και οι δυσκολίες είναι επώδυνες τη στιγμή που συμβαίνουν, πιστεύω ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο – ακόμη και οι αποτυχίες», είπε στους μαθητές.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στις Ιατρικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νοτίου Ουαλίας, συνέχισε με έτος αριστείας στον τομέα της ογκολογικής έρευνας και στη συνέχεια τιμήθηκε με την υποτροφία Scientia PhD, μία από τις σημαντικότερες ακαδημαϊκές διακρίσεις του ιδρύματος.
Το διδακτορικό του επικεντρώθηκε στον καρκίνο του παγκρέατος, μια από τις πιο επιθετικές και δύσκολα αντιμετωπίσιμες μορφές καρκίνου. Μέσα από την ερευνητική του δραστηριότητα συνέβαλε σε σημαντικές επιστημονικές ανακαλύψεις που έφεραν νέα δεδομένα στην κατανόηση και αντιμετώπιση της νόσου.
Παράλληλα, συμμετείχε καθοριστικά στη δημιουργία ενός πρωτοποριακού εργαστηριακού μοντέλου, το οποίο επέτρεψε για πρώτη φορά την καλλιέργεια ολόκληρων τμημάτων ανθρώπινων παγκρεατικών όγκων εκτός σώματος. Η εξέλιξη αυτή άνοιξε νέες προοπτικές στη δοκιμή και ανάπτυξη θεραπευτικών μεθόδων, όχι μόνο για τον συγκεκριμένο καρκίνο αλλά και για άλλες μορφές της νόσου.
Μετά το διδακτορικό του, συνέχισε την ερευνητική του πορεία ως μεταδιδακτορικός ερευνητής, αναλαμβάνοντας παράλληλα την καθοδήγηση νέων επιστημόνων, τη συμμετοχή σε διεθνή συνέδρια και την ανάπτυξη συνεργασιών με τον βιομηχανικό τομέα. Αργότερα πέτυχε την εισαγωγή του στο πρόγραμμα Doctor of Medicine του Πανεπιστημίου Notre Dame στο Σύδνεϋ.
Σήμερα ολοκληρώνει το τελευταίο έτος των ιατρικών του σπουδών, έχοντας ως πολύτιμο οδηγό όλα όσα έμαθε μέσα από τις προκλήσεις που συνάντησε στην πορεία του.
Η διευθύντρια του Κολλεγίου των Αγίων Πάντων, Ελευθερία Λίλλη, επεσήμανε ότι η παρουσία και η αφήγηση του Δρ. Κόκκινου άφησαν έντονο αποτύπωμα στους μαθητές, καθώς βασίστηκαν στην ειλικρίνεια, την αυθεντικότητα και τη δύναμη της προσωπικής εμπειρίας.
Ο Δρ. Ιωάννης Κόκκινος προέτρεψε επίσης τους νέους να αναζητούν ανθρώπους που μπορούν να τους εμπνεύσουν, να αξιοποιούν τη γνώση και την εμπειρία των γύρω τους και να μην καθορίζουν την προσωπική τους αξία αποκλειστικά από τις επιδόσεις ή τις διακρίσεις τους.
Ως μέλος της ελληνικής ομογένειας της Αυστραλίας, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των αξιών που καλλιεργεί το Κολλέγιο των Αγίων Πάντων: αριστεία, επιμονή, κοινωνική προσφορά και διαρκή αναζήτηση της γνώσης.
