Υπάρχουν στιγμές που οι λέξεις αποδεικνύονται φτωχές για να περιγράψουν το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής. Μια τέτοια στιγμή εκτυλίχθηκε στην πλατεία Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη, κατά την εκδήλωση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος για τα 107 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, όταν η συγκίνηση ξεχείλισε και άγγιξε τις καρδιές όλων των παρευρισκόμενων.
Στο βήμα ανέβηκε η 13χρονη Λουκία Κασαμάκη. Ένα κορίτσι, που αν και στερείται την όρασή του, διαθέτει ένα εσωτερικό φως ικανό να φωτίσει τον κόσμο ολόκληρο. Μαθήτρια του Μουσικού Σχολείου Βέροιας, πολυτάλαντη μουσικός και πρέσβειρα της διεθνούς καμπάνιας «A ball for all», η Λουκία αποδεικνύει ότι η θέληση δεν γνωρίζει όρια.
Συνοδοιπόρος της ηταν η νεαρή λυράρισσα Γεύση Σταφυλίδου. Τα δυο κορίτσια είναι από την Ημαθία και με ποντιακές ρίζες.
Με τη βαθιά ριζωμένη αγάπη για τις ρίζες της, η 13χρονη μαθήτρια απήγγειλε πρώτα ένα ποίημα που της κληροδότησε η Πόντια γιαγιά της. Αμέσως μετά, με τα μάτια της ψυχής ορθάνοιχτα, ερμήνευσε το εμβληματικό μοιρολόι «Την πατρίδα μ’ έχασα» –οι στίχοι ανήκουν στον αείμνηστο Χρήστο Αντωνιάδη και η μουσική στον αγαπημένο λυράρη Κώστα Σιαμίδη.
Η Λουκία, ανήμερα της 19ης Μαΐου, κατέθεσε την ψυχή της προκαλώντας ρίγη και έφερε δάκρυα στα μάτια του κοινού. Κάθε νότα κουβαλούσε τον καημό του ξεριζωμού, ιδανικά πλαισιωμένη από τους λυγμούς της ποντιακής λύρας που κρατούσε η Γεύση Σταφυλίδου. Οι δυο τους δημιούργησαν ένα καθηλωτικό ντουέτο που καταχειροκροτήθηκε.
Στιγμές σαν αυτή σε κάνουν να πιστεύεις ότι η πραγματική όραση βρίσκεται εκεί που φωλιάζει η αγάπη και η θέληση για δημιουργία.
Συγχαρητήρια κορίτσια!
