Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, οι ανά τον κόσμο ποντιακοί σύλλογοι (αλλά και οι μη ενταγμένοι Πόντιοι) φέρουν βαριά στην καρδιά τους τη 19η Μαΐου – την ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ ξεκίνησε τη δεύτερη και καθοριστική φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, τα σωματεία διοργανώνουν εκδηλώσεις μνήμης και τιμής στους αδικοχαμένους προγόνους – είτε είναι μνημόσυνα και ομιλίες, είτε αιμοδοσίες «για το αίμα που χάθηκε».
Φέτος, 107 χρόνια από τη 19η Μαΐου 1919, ο Σύλλογος Ποντίων Καματερού «Δημήτρης Ψαθάς» επέλεξε έναν διαφορετικό τρόπο για τιμήσει την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Μαζί με τον Βασίλη Καρυοφυλλίδη (χοροδιδάσκαλο του συλλόγου) και τον Ερωτόκριτο Σαββίδη (executive producer), δημιούργησε μια πεντάλεπτη ταινία υψηλής αισθητικής, ένα συγκινητικό οπτικοακουστικό αφιέρωμα για τις 353.000 αθώες ψυχές που χάθηκαν από την κεμαλική θηριωδία.
Το βίντεο αποτελεί ένα ποιητικό ταξίδι μνήμης και συνέχειας, στο οποίο συνδέονται ο ιστορικός Πόντος με τη σημερινή Ελλάδα, μέσα από εικόνες βαθιάς συμβολικής σημασίας.
Πρωταγωνιστές, μια σύγχρονη ποντιακή οικογένεια η οποία στέκεται μπροστά στο μνημείο Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου «Πυρρίχιο πέταγμα» στον Πειραιά. Αγγίζει χώμα από τον Πόντο, μυρίζει αμάραντα από τις αλησμόνητες πατρίδες και μεταφέρει τη μνήμη στις επόμενες γενιές.
Ιδιαίτερη θέση στο αφιέρωμα κατέχει η σύγχρονη Πόντια γυναίκα και μητέρα ως φορέας μνήμης και συνέχειας, αποδεικνύοντας πως η ουσία της παράδοσης βρίσκεται στην ψυχή και όχι στην τελειότητα της εικόνας.
Το βίντεο συνοδεύεται μουσικά από το τραγούδι «Penthos» του Yüksel Baltacı, ενός καλλιτέχνη με καταγωγή από τα χώματα του Πόντου, δημιουργώντας μια ηχητική γέφυρα ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, τον Πόντο και την Ελλάδα.
Η ποντιακή λύρα και ο συμβολισμός του αετού του Πόντου λειτουργούν ως βασικοί άξονες του έργου, μεταφέροντας το συναίσθημα του πένθους, αλλά και της ελπίδας και της συνέχειας.
Τα γυρίσματα έγιναν στον Πειραιά, στα κεντρικά γραφεία της Aegean Oil, στο εικαστικό έργο «Το λασπωμένο όνειρο της προσφυγιάς – 1920-1939: Πειραιάς-Κοκκινιά-Δραπετσώνα», καθώς και στο Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού, στο γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Για τις ανάγκες των γυρισμάτων χρησιμοποιήθηκαν χώμα και αμάραντα από τον Πόντο.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες εκφράζουν οι δημιουργοί του βίντεο στην οικογένεια του Σπύρου Πετρίδη (την Κωνσταντίνα, τον Σέργιο και τη μικρή τους κόρη), στη Χριστίνα Χαφουσίδου (σύμβουλο διοίκησης της εφημερίδας Ναυτεμπορική), καθώς και στην Έφη Μαυροπούλου (διευθύντρια του Μουσείου Προσφυγικού Ελληνισμού της ΑΕΚ).
