Λέγεται πως πήρε το όνομά του επειδή την εποχή της δυναστείας των Κομνηνών, στην περιοχή υπήρχαν πολλές μονές. Όμως όπως αναφέρεται σε ανώνυμες πηγές και λίγες μαρτυρίες, το Μαυραγγέλ’ ίσως οφείλει την ονομασία του σε τραγικά γεγονότα που το σημάδεψαν στο πέρασμα του χρόνου.
Ο ελληνόφωνος οικισμός βρισκόταν σε κοιλάδα στην περιφέρεια της Αργυρούπολης στον Πόντο, στην επαρχία της Χαλδίας. Τον διέτρεχε ομώνυμος ποταμός, με έντονη ροή, ιδιαίτερα τον χειμώνα και την άνοιξη, που χυνόταν στον ποταμό Κάνιν.
Εκεί, το 1915, ομάδα Νεότουρκων έσφαξε μερίδα Αρμενίων από την Τραπεζούντα.
Το περιστατικό ήταν ένα από τα πολλά στην περιοχή του Πόντου κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
Το Μαυραγγέλ’ απείχε περίπου τρεις ώρες με τα πόδια από τα όρια της Ρέξενας και ήταν κάτω από το χωριό Χουτιλή και πάνω από τη Σόρδα.
Την περίοδο που ο οικισμός έσφυζε από ζωή κατοικούνταν από περίπου 180 ελληνικές οικογένειες. Οδεύοντας προς τον ξεριζωμό ο αριθμός τους είχε μειωθεί σε 70 ενώ οι τουρκικές οικογένειες είχαν αυξηθεί σε 80. Το Μαυραγγέλ’ χωριζόταν σε εννέα ενορίες:
- Μαυραγγέλ’
- Παρασκευάντων
- Γαριπάντων
- Μουγαλτά
- Γαρευτή
- Αθανασάντων
- Απιόν
- Τσαγανάντων
- Μονοβάντων.
Το χωριό υπαγόταν στην πνευματική δικαιοδοσία της Ιεράς Μονής του Αγίου Γεωργίου Χουτουρά, με χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Αλεξίου Γ΄ Μεγαλοκομνηνός.
Οι κάτοικοι του Μαυραγγέλ’ ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία και την πώληση ξύλων στην Αργυρούπολη όπου τα μετέφεραν με γαϊδούρια ή μέσω του ποταμού. Γι’ αυτό υπάρχει και μια τοπική παροιμία που σχετίζεται με την ενδοποτάμια μεταφορά της ξυλείας: «Επήεν σο Μαυραγγέλ’ ασεκί» δηλαδή «μπήκε σε δύσκολο δρόμο / έμπλεξε».
Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας οι περισσότεροι κάτοικοι του Μαυραγγέλ’ εγκατέλειψαν την περιοχή προς διάφορες κατευθύνσεις.
