Το να προσπαθήσει να αναλύσει κάποιος την έλλειψη εμπιστοσύνης του ελληνικού κοινού έναντι του εγχώριου κινηματογράφου είναι σαν να προσπαθεί να τετραγωνίσει τον κύκλο. Και φυσικά μιλάμε για τις ταινίες που προβάλλονται στις αίθουσες. Να και έτερη πονεμένη ιστορία: Η κινηματογραφική αίθουσα. Που κάθε σεζόν αποχαιρετάμε και μια και έχουμε το κέντρο της πρωτεύουσας να έχει μόλις πέντε αίθουσες φέτος.
Όμως αυτά είναι δυσάρεστα και ευτυχώς τώρα έχουμε ευχάριστα νέα. Οι ελληνικές ταινίες που κυκλοφόρησαν στις αίθουσες, στο σύνολό τους, όχι μόνο τα πήγαν πάρα πολύ καλά, ήταν και διαφορετικού είδους, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι με σωστή διανομή και προβολή από τα πολλά πλέον μέσα που υπάρχουν, μπορούν να γεμίσουν οι αίθουσες.
Σπασμένη φλέβα
Όταν το 2002 το κοινό έβλεπε την πρώτη ταινία του Ελληνοκύπριου σκηνοθέτη Γιάννη Οικονομίδη, το κλασικό πλέον Σπιρτόκουτο, που σόκαρε κυρίως με τη ρεαλιστική γλώσσα των ηρώων, δεν φανταζόταν κανείς ότι φιλμ του δημιουργού, θα έπαιζε σε mainstream αίθουσες και μάλιστα δίπλα σε εμπορικά μεγαθήρια και θα ήταν sold out. Και χωρίς να αλλάξει τίποτα ως προς το στυλ και την αισθητική του.
Η Σπασμένη φλέβα είναι η 6η του ταινία και η πιο εμπορική. Και για πολύ κόσμο η καλύτερη του ως τώρα. Έκανε πρεμιέρα στις 27 Νοεμβρίου και με μια έξυπνη διανομή έχει φτάσει πλέον την 7η εβδομάδα προβολής κόβοντας μέχρι την Κυριακή 11 Ιανουαρίου 154.459 εισιτήρια. Και συνεχίζει.
Ο εφιάλτης του κεντρικού ήρωα που υποδύεται ΜΟΝΑΔΙΚΑ ο Βασίλης Μπισμπίκης είναι να βρει τα χρήματα που χρωστάει σε έναν τοκογλύφο αλλά εν αγνοία του οδηγείται σε μια τραγωδία. Η ταινία αγαπήθηκε από το κοινό και έδωσε μια καλή απάντηση σε αυτούς που επιμένουν ότι ο κινηματογράφος είναι μόνο για «ξέσκασμα».
Τα κάλαντα των Χριστουγέννων
Εδώ και αν γκρεμίστηκαν κτήρια, με την έννοια ότι το είδος «χριστουγεννιάτικη ταινία» (όπως Αμερική) ήταν κάτι άγνωστο για τη χώρα μας. Την αρχή είχε κάνει πριν από δύο χρόνια η τρυφερή ταινία Κουραμπιέδες με χιόνι σε σκηνοθεσία Γιάννη Τσιμιτσέλη που κινήθηκε ανεπάντεχα καλά εισπρακτικά.
Και έτσι φέτος ως Έλληνες αποκτήσαμε τον δικό μας κινηματογραφικό Σκρουτζ, αφού στην ουσία αυτά είναι Τα κάλαντα των Χριστουγέννων. Εδώ υπήρχε μια φοβία καθώς ο πρωταγωνιστής και σεναριογράφος της ταινίας Λώρης Λοϊζίδης είναι πασίγνωστος και αγαπητός στην Κύπρο, όχι όμως στην Ελλάδα. Βέβαια δίπλα του πρωταγωνιστούν ηθοποιοί όπως ο Γιάννης Μπέζος, η Γιουλίκα Σκαφιδά και ο Ορέστης Χαλκιάς.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 4 Δεκεμβρίου και μέχρι τις 11 Ιανουαρίου είχε κόψει 462.023 εισιτήρια. Θεωρητικά θα περίμενε κανείς με το τέλος των εορτών να πέσουν τα εισιτήρια, λόγω του ότι τα παιδιά έχουν γυρίσει στα σχολεία τους. Όμως συνεχίζουν να κόβονται εισιτήρια, οπότε ίσως να έχει ακόμα μέλλον λαμπρό.
Καποδίστριας
Εδώ είμαστε. 564.309 σε τρεις εβδομάδες. Και φυσικά συνεχίζει σε γεμάτες αίθουσες και μάλιστα σε ορισμένες προβολές στο τέλος της ταινίας, οι θεατές ξεσπούν σε χειροκροτήματα. Και μπορεί στην κόντρα του διαδικτύου –και όχι μόνο– με τους κριτικούς που κατακεραύνωσαν την ταινία, όχι για τον ήρωά της, αλλά για το αισθητικό αποτέλεσμα του φιλμ, να βγήκαν άπειρες κόντρες στο διαδίκτυο –ορισμένες φορές στα όρια του τραμπουκισμού– αλλά ως φαίνεται βγήκε σε καλό της ταινίας.
Ο επόμενος στόχος του Καποδίστρια του Γιάννη Σμαραγδή είναι να σπάσει το όριο των 680.000 που έχουν κάνει το 2004 οι Νύφες του Παντελή Βούλγαρη, που είναι η 10η πιο πετυχημένη εισπρακτικά ταινία από καταβολής ελληνικού κινηματογράφου.
Τι Ψυχή θα Παραδώσεις Μωρή; Μέρος Πρώτο
Η μυθική σειρά των Ρήγα-Αποστόλου του 2000, που ενώ έκανε απίστευτες τηλεθεάσεις, σταμάτησε στο 6ο επεισόδιο λόγω προβλημάτων παραγωγής και συντελεστών, επιστρέφει από την αρχή αυτή τη φορά στον κινηματογράφο. Όμως πλέον το σενάριο και η σκηνοθεσία υπογράφονται μόνο από τον Αλέξανδρο Ρήγα, ενώ φυσικά έχει αλλάξει η πρωταγωνιστική τετράδα. Από τις παλιές πρωταγωνίστριες κάνει μόνο μια εμφάνιση η Ελένη Καστάνη.
Οι τέσσερις γυναίκες που στην παιδική τους ηλικία, είχαν κακοποιηθεί από τον διευθυντή του ορφανοτροφείου όπου ζούσαν, ήταν πολύ μπροστά για τα εγχώρια τηλεοπτικά στάνταρ του 2000, όμως σήμερα στην εποχή του me too, έχει θέση; Το Τι ψυχή θα παραδώσεις, μωρή; Μέρος πρώτο έκανε μέσα στο πρώτο τετραήμερο του (8-11 Ιανουαρίου) 23.263 εισιτήρια. Αριθμός σχετικά ικανοποιητικός, εάν σκεφτεί κανείς ότι για ελληνική εμπορική κωμωδία, προβαλλόταν σε μικρό αριθμό αιθουσών.
Και εδώ οι κριτικές ήταν πολύ κακές, σχεδόν ισοπεδωτικές. Αλλά και το παρακινηματογραφικό παρασκήνιο, δεν ήταν καλό καθώς πολλοί έγραψαν ότι η ταινία καθυστέρησε ένα χρόνο να βγει στις αίθουσες και ότι υπήρξαν πολλές αλλαγές στο αρχικό μοντάζ. Συν αυτό το «μέρος πρώτο» του τίτλου, προεξοφλεί ότι θα υπάρχει συνέχεια, συν η σχετικά μεγάλη διάρκεια του έργου (132 λεπτά) που ίσως στάθηκαν ικανά να στερήσουν κόσμο από τις αίθουσες. Παρόλα αυτά όπως έδειξαν τα εισιτήρια, υπάρχει ελπίδα εισπρακτικής επιτυχίας.
Σπύρος Δευτεραίος
