Μετά τους μπλε σκύλους, σχεδόν 40 χρόνια μετά το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ στην Ουκρανία επιστήμονες ανακάλυψαν μια μορφή ζωής που ευδοκιμεί χάρη στην ακτινοβολία που έχει απομείνει.
Ένας παράξενος μαύρος μύκητας, ο Cladosporium sphaerospermum που βρέθηκε να αναπτύσσεται στους εγκαταλελειμμένους τοίχους του αντιδραστήρα, όχι μόνο έμαθε να επιβιώνει στο θανατηφόρο ραδιενεργό περιβάλλον, αλλά αρκετά στελέχη του μεγαλώνουν πλέον ταχύτερα όταν υπάρχει ακτινοβολία – και ακόμη, κινούνται προς αυτήν.
Οι έρευνες στο μύκητα έδειξε ότι μετατρέπει τις ακτίνες γάμμα –το πιο ισχυρό και επικίνδυνο είδος ακτινοβολίας από πυρηνικές εκρήξεις–, σε χημική ενέργεια· όπως ακριβώς τα φυτά μετατρέπουν το φως του ήλιου κατά τη φωτοσύνθεση.
Πιστεύεται ότι ο C. sphaerospermum αποκτά αυτή την υπερδύναμη κατανάλωσης ακτινοβολίας χάρη στη μελανίνη, τη χρωστική ουσία που δίνει το χρώμα στο ανθρώπινο δέρμα – αν και οι ερευνητές σημειώνουν ότι αυτό παραμένει μια θεωρία την οποία που ονόμασαν «ραδιοσύνθεση».
Τα πειράματα και η αξιοποίηση
Το εύρημα αυτό οδηγεί επιστήμονες της NASA να εξερευνούν τώρα τη δημιουργία «τούβλων» από αυτόν το μύκητα τα οποία θα λειτουργούν ως ελαφρά δομικά υλικά ικανά να προστατεύουν βάσεις στη Σελήνη ή στον Άρη από κοσμική ακτινοβολία πολύ καλύτερα από βαριές ασπίδες μολύβδου.
Στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ο μύκητας αναπτύχθηκε 21 φορές ταχύτερα όταν εκτέθηκε στη διαστημική ακτινοβολία και μπλόκαρε μεγάλο μέρος της, κάνοντάς τον σοβαρό υποψήφιο για την προστασία μελλοντικών αστροναυτών.
Αυτή η ικανότητα μπλοκαρίσματος ακτινοβολίας μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα, καθώς δοκιμές έδειξαν ότι ο C. sphaerospermum παγίδευσε και εξουδετέρωσε ραδιενεργά σωματίδια, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση PLOS One.
