Ορθόδοξοι ψαλμοί ακούστηκαν ξανά στην Αγία Μακρίνα, στην Αξό της Καππαδοκίας, έναν αιώνα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, κατά την επίσκεψη του Συλλόγου Μικρασιατών Ηρακλείου «Ο Άγιος Πολύκαρπος».
Μαζί τους ήταν ο ιερέας Κωνσταντίνος Πιτσικάκης από την ενορία του Αγίου Κωνσταντίνου στο Ηράκλειο της Κρήτης, ο οποίος λειτούργησε μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης έχοντας στο πλευρό του τον Ιβηρίτη πατέρα Ιωάννη από το Άγιον Όρος.
Τα μέλη του σωματείου κατάφεραν να επιδιορθώσουν τις ζημιές που είχε υποστεί η Αγία Τράπεζα για την αρτοκλασία και παρακολούθησαν με κατάνυξη τη λειτουργία κατά την οποία έψαλαν όλοι μαζί τον ύμνο «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ».
Ποια ήταν η αγία Μακρίνα
Πατρίδα της ήταν η Καππαδοκία, μια επαρχία με πλούσια και μεγάλη εκκλησιαστική παράδοση, πατρίδα πολλών αγίων και μεγάλων ιεραρχών. Η οικογένειά της ήταν από τις πιο ξεχωριστές οικογένειες της περιοχής, με προγόνους αγίους μάρτυρες στα χρόνια των διωγμών και με διδάσκαλο τον άγιο Γρηγόριο τον θαυματουργό.
Μεγαλύτερη αδελφή του Μεγάλου Βασιλείου και του Γρηγορίου Νύσσης, η αγία Μακρίνα αφοσιώθηκε στην αγαθοεργία και στην ανατροφή των αδελφών της, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα πνευματική τους πορεία.
Όταν μεγάλωσαν οι αδελφοί της και πήραν ο καθένας το δρόμο του, η Μακρίνα αποτραβήχθηκε στα οικογενειακά τους κτήματα στον Πόντο κι εκεί ίδρυσε μεγάλο και υποδειγματικό γυναικείο κοινόβιο μοναστήρι, κοντά στον ποταμό Ίρη.
Εκεί μελετούσε τις Γραφές, προσευχόταν και έκανε αγαθοεργίες, έχοντας στο μυαλό της το λόγο του Θεού, που προτρέπει τους ανθρώπους να αγαθοεργούν, να γίνονται πλούσιοι σε καλά έργα, να δίνουν πρόθυμα και σε άλλους τα αγαθά τους, να είναι απλοί και καταδεκτικοί, και έτσι να αποταμιεύουν για τον εαυτό τους στέρεο θεμέλιο στο μέλλον, για να αποκτήσουν την αιώνια ζωή.
Η οσία Μακρίνα πέθανε έναν χρόνο μετά το θάνατο του αδελφού της Μεγάλου Βασιλείου, δηλαδή το 380.
