Έφυγε από τη ζωή σήμερα, το πρωί της Τρίτης, ο πρωταθλητής της άρσης βαρών και σύζυγος της Βούλας Πατουλίδου, Δημήτρης Ζαρζαβατσίδης, μετά από άνιση μάχη με τον καρκίνο.
Την είδηση έκανε γνωστή με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση η ίδια η Βούλα Πατουλίδου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μάλιστα, η Ελληνίδα Ολυμπιονίκης ζητά αντί για στεφάνια, να στηριχθεί ο Σύλλογος Γονέων Παιδιών με Νεοπλασματικές Ασθένειες «Λάμψη», ώστε «να ζει μέσα από κάθε παιδικό χαμόγελο που θα σωθεί», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Η κηδεία του θα τελεστεί αύριο, Τετάρτη, στις 16:30, στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Πανοράματος, στη Θεσσαλονίκη.
Ολόκληρη η ανάρτηση αναφέρει:
Ένα γέλιο ήταν η ζωή μου μαζί του.
Γέλιο,φως και ζεστασιά.
Από αυτά τα γέλια που γεμίζουν το σπίτι και σπρώχνουν μακριά τον φόβο και το σκοτάδι.
Ένα γέλιο που έγινε ανάσα, παρηγοριά, πυξίδα.
Αυτό το γέλιο… έσβησε σήμερα το πρωί.
Ο Δημήτρης μου…
Ο άνθρωπός μου. Ο άντρας μου. Ο φίλος μου. Ο σύντροφός μου. Ο πατέρας του παιδιού μου.
Το στήριγμά μου, ο βράχος μου.
Έδωσε τον πιο σκληρό, τον πιο άδικο αγώνα που μπορεί να δώσει άνθρωπος.
Και τον έδωσε με το κεφάλι ψηλά. Με λεβεντιά.
Ήθος. Δύναμη. Αξιοπρέπεια.
Και αγάπη… αγάπη που χωρούσε τον κόσμο όλο.
Μαζί του έζησα. Μαζί του μεγάλωσα. Μαζί του έγινα αυτό που είμαι σήμερα.
Ό,τι πιο πολύτιμο έχω, το γέννησα μαζί του.
Θα τον αποχαιρετήσουμε αύριο, Τετάρτη 30 Ιουλίου 2025, στις 16:30
στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Πανοράματος.
Και σας παρακαλώ — αντί για στεφάνια —
αν θέλετε να τιμήσετε τη μνήμη του,
να στηρίξετε τον Σύλλογο Γονέων Παιδιών με Νεοπλασματικές Ασθένειες “ΛΑΜΨΗ”.
Έτσι θα ζει μέσα από κάθε παιδικό χαμόγελο που θα σωθεί.
Ποιος ήταν ο Δημήτρης Ζαρζαβατσίδης
Γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1956 στην Κάτω Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Ο παππούς του κατάγονταν από την Φιλιππούπολη και η γιαγιά του από την Βιζύη. Η μητέρα του από την Τερπνή Σερρών. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του ως αθλητής, το πέρασε προπονούμενος στην Θεσσαλονίκη, στο γυμναστήριο της ΧΑΝΘ.
Είχε αρχίσει τις προπονήσεις στην άρση βαρών τον Σεπτέμβριο του 1971, μετά από προτροπή του θείου του, για να γυμναστεί και να χάσει βάρος. Προπονητής τότε στην ΧΑΝΘ, ήταν ο Τάκης Ασλανιάν.
Υπήρξε διακεκριμένος αθλητής στην άρση βαρών, με συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας το 1980, όπου κατετάγη 8ος στην κατηγορία βαρέων βαρών με συνολική επίδοση 347,5 κιλά
Εργάστηκε ως διδάσκων της άρσης βαρών στο ΤΕΦΑΑ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 έως σήμερα, επιβλέποντας και διπλωματικές εργασίες φοιτητών.
Από το 1988 έως το 1992 και από το 1995 έως το 2000 υπηρέτησε ως προπονητής σε εθνικές ομάδες εφήβων, συμβάλλοντας στην κατάκτηση πολυάριθμων μεταλλίων σε διεθνείς διοργανώσεις.
Το 2006 ίδρυσε τον σύλλογο «ΕΠΑΣ Βούλα Πατουλίδου», του οποίου ήταν προπονητής, μέχρι σήμερα.
Όπως αναφέρει στη συλλυπητήρια ανακοίνωσή της η Ελληνική Ομοσπονδία Άρσης Βαρών, ο κορυφαίος προπονητής και διακεκριμένος πανεπιστημιακός δάσκαλος στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης, υπήρξε μια εμβληματική μορφή για την άρση βαρών και για τον ελληνικό αθλητισμό γενικότερα. «Με ήθος, ακεραιότητα και αφοσίωση υπηρέτησε επί δεκαετίες το άθλημα, τόσο ως αθλητής υψηλού επιπέδου όσο και ως προπονητής και επιστήμονας. Η συμβολή του στη διαμόρφωση γενεών αθλητών και προπονητών είναι ανεκτίμητη και το έργο του θα αποτελεί παρακαταθήκη για το μέλλον της ελληνικής άρσης βαρών».
Αγωνιστικές επιτυχίες
1971: Πρωταθλητής εφήβων Β. Ελλάδος.
1972: Πρωταθλητής εφήβων Β. Ελλάδος.
1973: Πρωταθλητής Εφήβων, με καταρρίψεις Πανελληνίων εφηβικών ρεκόρ.
1974: Πρωταθλητής Εφήβων, με καταρρίψεις Πανελληνίων εφηβικών ρεκόρ.
1974: 2ος στο Πανελλήνιο ανδρών.
1975: 1ος Πανελληνιονίκης, εφήβων και ανδρών.
1975: 2ος στην τριεθνή συνάντηση στη ΝΙΣ της Γαλλίας.
1975: Στους Μεσογειακούς Αγώνες του Αλγερίου, ήταν 4ος στην κατηγορία των 110 κιλών.
1975: Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Βελιγράδι), κατέλαβε την δέκατη θέση.
1976: 1ος Πανελληνιονίκης εφήβων & ανδρών.
1976: 3ος Βαλκανιονίκης ανδρών, με καταρρίψεις Πανελληνίων ρεκόρ, ανδρών & εφήβων.
1976: Στο Παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα εφήβων (Γκντανσκ Πολωνίας). Κατέλαβε την 5η θέση και στα δύο πρωταθλήματα, στην κατηγορία των 110 kgr. καταρρίπτοντας τα Πανελλήνια ρεκόρ εφήβων & ανδρών.
1977: 1ος Πανελληνιονίκης ανδρών.
1977: Στους Βαλκανικούς της Άγκυρας, κατέλαβε την 4η θέση, στην κατηγορία των 110 κιλών, με επίδοση 307,5, με καταρρίψεις Πανελληνίων ρεκόρ ανδρών.
1978: 1ος Πανελληνιονίκης ανδρών.
1978: Στους Βαλκανικούς αγώνες που διεξήχθησαν στην Θεσσαλονίκη, με επίδοση 155 στο αρασέ, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο. Χάλκινα μετάλλια κατέκτησε με 192,5 στο ζετέ και 347,5 στο σύνολο. με καταρρίψεις Πανελληνίων ρεκόρ αδρών
1978: 2ος στο διεθνές τουρνουά ΤΣΙΤΣΙΜΠΑΚΕΙΑ.
1978: 2ος στο Μεσογειακό κύπελλο, στην Πεσκάρα Ιταλίας.
1979: 1ος Πανελληνιονίκης ανδρών.
1979: Στους Βαλκανικούς αγώνες της Βάρνας, αγωνιζόμενος στην κατηγορία των 110 κιλών, κατέκτησε αργυρά μετάλλια και στα τρία αγωνίσματα.
1979: 2ος Μεσογειονίκης, στο ΣΠΛΙΤ της Γιουγκοσλαβίας.
1979: 8ος στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης, με καταρρίψεις Πανελληνίων ρεκόρ. Πραγματοποίησε την καλύτερη εμφάνιση από ελληνικής πλευράς και αγωνιζόμενος στην κατηγορία των +110 κιλών, με επίδοση 155+195=350 κιλά, κατέλαβε την 8η θέση.
1979: Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Βάρνα) ο αγωνίστηκε στην κατηγορία των 110 κιλών και ήταν ένατος
1980: 1ος Πανελληνιονίκης ανδρών.
1980: 1ος Βαλκανιονίκης (Γκόρνα Βουλγαρίας), με το μεγαλύτερο ζετέ των αγώνων. Κέρδισε 1 χρυσό και 2 χάλκινα μετάλλια.
1980: 2ος στο Διηπειρωτικό τουρνουά, στη Σαγκάη της Κίνας.
1980: Στο πρωτάθλημα ΕΟΚ, αγωνίστηκε στην κατηγορία των +110 και με επίδοση 322,5 κιλά, κατέκτησε 3 χρυσά μετάλλια.
1980: Στους Ολυμπιακούς αγώνες της Μόσχας, αγωνίστηκε στην κατηγορία των 110 κιλών και με επίδοση 347,5 (155+192,5) κιλά, κατετάγη 8ος. Οι προσπάθειες του ήταν : 150, 155, 160, 192.5, 200, 200 = 347.5
1980: Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Βελιγράδι), κατετάγη δέκατος.
1981: 1ος Πανελληνιονίκης ανδρών.
1981: Στο Παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Λιλ, αγωνίστηκε στην κατηγορία των 110 κιλών και με επίδοση 145+180=325 κιλών, κατετάγη 9ος στην Ευρώπη και 11ος στον κόσμο.
1982: 1ος Πανελληνιονίκης ανδρών.
1982: Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (Λιουμπλιάνα), κατέλαβε την όγδοη θέση στον κόσμο, στα 110 κιλά, με επίδοση 162,5+205= 367,5.
1983: 1ος Πανελληνιονίκης ανδρών.
1983: 1ος στο πρωτάθλημα ΕΟΚ (Κοπεγχάγη), με νέο ρεκόρ αγώνων, στα υπερβαρέα με 322,5 κιλά στο σύνολο.
1983: Στους μεσογειακούς του Μαρόκου (Καζαμπλάνκα) κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 110 κιλών, ανυψώνοντας 365 κιλά στο σύνολο. Η επίδοση του αποτέλεσε ρεκόρ αγώνων.
1983: 2ος στους Βαλκανικούς της Θεσσαλονίκης.
1985: 1ος Πανελληνιονίκης ανδρών.
1985: 3ος Βαλκανιονίκης (Κωνσταντινούπολη).
1986: Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (Σόφια), ο Ζαρζαβατσίδης κατετάγη ενδέκατος, στην κατηγορία των +110 κιλών, με επίδοση 140+180=320 κιλά.
