Ένας άνθρωπος γεμάτος Πόντο! Αυτό ήταν ο Μίμης Τσελεπίδης, ο «θείος Μίμης» που ταξίδεψε την πρώτη του Κερασινού για τα παρχάρια του Πόντου. Η είδηση του θανάτου του επικοινωνήθηκε από το προφίλ του pontianlyrics.gr στο facebook.
Γεννημένος στις 8 Σεπτεμβρίου 1933, στο προσφυγοχώρι της Αγροσυκιάς στην Πέλλα, ο φλογερός Χαρσερέτες αφήνει πίσω του έναν ανεκτίμητο θησαυρό τραγουδιών, σεντούκια γεμάτα αναμνήσεις όχι μόνο από τη Χάρσερα της Αργυρούπολης αλλά από πολλές περιοχές του Πόντου.
Ο Θεόδωρος (Μίμης), ένας άνθρωπος με έντονη ποντιακή ταυτότητα και δυνατή προσωπικότητα, ήταν το τρίτο παιδί του Ευστάθιου και της Ευρυδίκης που παντρεύτηκαν το 1926 και απέκτησαν πέντε παιδιά.
«Από νεαρή ηλικία άρχισε να καταγράφει σε στίχους τις μνήμες, τα βιώματα και τα πάθη των Ποντίων, γράφοντας περισσότερα από 400 ποιήματα και τραγούδια, όλα ερμηνευμένα από τη δική του εσωτερική αλήθεια ή μαρτυρημένα από άλλους», αναφέρεται στο βιογραφικό του στο site «Ποντιακός Στίχος» (pontianlyrics.gr).
Η πρώτη μεγάλη προσωπική του απώλεια, ο θάνατος της συζύγου του Μαρίας Ανθοπούλου το 1984, αποτέλεσε στροφή στη δημιουργική του πορεία και λειτούργησε ως καταλύτης για τη συστηματική ενασχόλησή του με τον ποιητικό και στιχουργικό λόγο.
Από το 1962, έτος κατά το οποίο ένα τραγούδι του ακούστηκε στην εκπομπή του Στάθη Ευσταθιάδη στο ραδιόφωνο, έως και το 2015, όταν με τους στίχους του γράφτηκε ο ύμνος της 2ης Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης Ποντιακής Νεολαίας, ο Μίμης Τσελεπίδης υπήρξε παρών, καταθέτοντας έργο μεστή ψυχής και γνώσης.
Το έργο του συγκεντρώνεται σε τρεις αυτοεκδόσεις Τη γενεάς ι-μ’ τα ρίζας – τα κλαδία και οι καρποί (2002), Ψ̌ης πονέματα και τραωδίας (2010) και Τραγωδίας – Αφιερώματα – Ψαλμοί (2019).
«Η συνεισφορά του όμως δεν περιορίζεται στη γραφή. Υπήρξε οραματιστής και πρωτεργάτης της θεμελίωσης, το 1985, της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Χαλιναρά στην Αγροσυκιά, μεταφέροντας την εικόνα από τη Χάρσερα και δημιουργώντας έναν τόπο μνήμης και συνέχειας για τις νεότερες γενιές. Το αρχείο του –μουσικό, φωτογραφικό, ιστορικό– είναι ανεκτίμητο. Με υπομονή, σεβασμό και μεράκι, συνέλεγε και κατέγραφε όσα αφορούσαν τη ζωή των Ποντίων στην Αγροσυκιά και την ευρύτερη περιοχή των Γιαννιτσών», προστίθεται στο μουσικό βιογραφικό του.
Το 1990 παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Πηνελόπη Μεταξά, με την οποία έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του στην Αγροσυκιά, ενώ είχε τη χαρά να απολαύσει τα δυο του παιδιά Στάθη και Βίκυ.
Λαφρύν το χώμα σ’… θείε Μίμη!
