Η συλλογική μνήμη το έχει καταγράψει ως το «Μαύρο Πάσχα» της Ανατολικής Θράκης, μολαταύτα σήμερα είναι ένα γεγονός λίγο-πολύ αποσιωπημένο, παρά την αιματηρή σφραγίδα των Νεότουρκων και των τριών πασάδων. Η 6η Απριλίου του 1914, όμως, σηματοδοτεί την απαρχή της Γενοκτονίας των Ελλήνων της καθ’ ημάς Ανατολής, που κορυφώθηκε το 1922 με τη Μικρασιατική Καταστροφή και την εκκένωση της Ανατολικής Θράκης.
Στο Μαύρο Πάσχα της Ανατολικής Θράκης ήταν αφιερωμένη η εκδήλωση που διοργανώθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 29 Μαΐου στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Ν. Ιωνίας από το ΚΕΜΙΠΟ και το Θρακικό Κέντρο – Εταιρεία Θρακικών Μελετών.
«Η ιστορική δικαίωση του θρακιώτικου ελληνισμού δεν είναι υπόθεση του χθες. Είναι καθήκον του σήμερα. Είναι αγώνας για τη γνώση, την αναγνώριση, τη διεθνή ευαισθητοποίηση. Και είναι υποχρέωση όλων μας να μεταδώσουμε αυτή τη μνήμη στις νεότερες γενιές, με αλήθεια, αξιοπρέπεια και ενότητα» ανέφερε στο μήνυμά του ο δήμαρχος Παναγιώτης Μανούρης.
Ο πρόεδρος του Θρακικού Κέντρου Νίκος Μαργαζόγλου στο χαιρετισμό του αναφέρθηκε στο ιστορικό του Κέντρου και στη σπουδαία δραστηριότητα που έχει επιδείξει με τις εκδηλώσεις και εκδόσεις που πραγματοποιεί από το 1927 μέχρι σήμερα.
Παίρνοντας το λόγο ο πρόεδρος του ΚΕΜΙΠΟ Λουκάς Χριστοδούλου αναφέρθηκε καταρχάς στην 29η Μαΐου του 1453, τότε που «έπεσε η Βασιλεύουσα των πόλεων, η Κωνσταντινούπολη, στα χέρια των Οθωμανών. Ήταν το τέλος της άλλοτε κραταιής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ήταν η κατάληξη και εδώ εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων που στιγμάτισαν δυστυχώς τον παγκόσμιο χάρτη και τον πολιτισμό μας.
»Σήμερα όμως είπαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και με το Θρακικό Κέντρο, την Εταιρεία Θρακικών Μελετών να ανοίξουμε το κεφάλαιο Ανατολικοθρακιώτες. Το Μαύρο Πάσχα των Θρακών του 1914 που οδήγησε στη γενοκτονία των αδελφών μας που βρίσκονταν στην Ανατολική Θράκη και στην ευρύτερη Ευρωπαϊκή περιοχή της σημερινής Τουρκίας».
Κεντρικός ομιλητής ήταν ο συγγραφέας Κωνσταντίνος Τριανταφυλλάκης. Αναφέρθηκε στο ιστορικό της Θράκης, και διεξοδικά και αναλυτικά παρουσίασε χρονολογικά τις διάφορες ιστορικές στιγμές που βίωσαν οι Θρακιώτες στην πολύχρονη πορεία τους μέχρι τον ξεριζωμό από τις πατρογονικές τους εστίες, τον Οκτώβριο του 1922.
Με απλά λόγια ανέλυσε γιατί ήταν γενοκτονία η εξόντωση δεκάδων χιλιάδων Θρακών, τι ήταν τα τάγματα εργασίας (αμελέ ταμπουρού) παραπέμποντας στο βιβλίο του Ηλία Βενέζη, ενώ περιέγραψε μέσω των αφηγήσεων του Έρνεστ Χέμινγουεϊ την Έξοδο των Θρακών.
Στο τέλος της ομιλίας του παρουσίασε σπάνιο φωτογραφικό υλικό της Ανατολικής Θράκης που αναφέρονταν στην περίοδο 1914-1922.
Η εκδήλωση έκλεισε θρακιώτικους χορούς από το Χορευτικό Εργαστήρι Ν. Ιωνίας.
