Την ιστορία της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας, το οποίο εμπνεύσθηκαν και υλοποίησαν μεθοδικά κατά τα έτη 1914 – 1923 οι Νεότουρκοι, επιτυγχάνοντας την εκδίωξη των χριστιανικών πληθυσμών από τα εδάφη που κατοικούσαν επί τρεις χιλιετίες αφηγήθηκε σε μια συγκινητική επετειακή εκδήλωση η ιερά μητρόπολη Αττικής και Βοιωτίας.
Με τίτλο «Αναστορώ τα παλαιά», οι συντελεστές της εκδήλωσης θέλησαν να εξιστορήσουν «ημέρες παλαιές, αλλά ζωντανές στη μνήμη μας, αξέχαστες· ημέρες που δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να καλυφθούν από την λήθη», όπως σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση της μητρόπολης.
Η αφήγηση, την οποία ανέλαβε ο μητροπολίτης Χρυσόστομος, αφορούσε την ιστορία ενός απλού παπά, ο οποίος σε μικρή ηλικία έζησε κάποια από τα αιματηρά γεγονότα της Γενοκτονίας και όσα αυτή προξένησε μέχρι τον ερχομό του στην Ελλάδα.
Το κείμενο πλαισιώθηκε από ύμνους και θρηνητικά άσματα, τα οποία απέδωσε η μεικτή χορωδία της μητρόπολης «Υμνωδοί», υπό την χοραρχία του διακόνου π. Χρυσοστόμου Κοσμοσωτειριώτου, ο οποίος συνέγραψε το έργο. Παράλληλα, μέλη του χορευτικού του Συλλόγου Ποντίων Ασπροπύργου «Ακρίτες του Πόντου» παρουσίασαν ποντιακούς χορούς σχετικούς με το πένθιμο κλίμα του έργου, ενώ ποντιακά τραγούδια ερμήνευσαν οι καλλιτέχνες Δημήτρης Καρασαββίδης και Γιάννης Ξανθόπουλος.
Καθ᾽ όλη τη διάρκεια του έργου, προβάλλονταν σε γιγαντοοθόνη εικόνες από τα τραγικά γεγονότα και σχετικά βίντεο, καθώς και οι στίχοι των τραγουδιών.
Η συγκίνηση κορυφώθηκε μέσα από την παρουσίαση του ιστορικού γεγονότος της Σφαγής των Νηπίων της Σάντας και το έργο έκλεισε με το «Χριστός ανέστη» και Σέρρα.
Στον επίλογο, ο μητροπολίτης Χρυσόστομος, αφού έκανε μία σύντομη αναδρομή σε έργα που η μητρόπολη παρουσίασε τα προηγούμενα χρόνια, σημείωσε ότι δεν πρόκειται για «φιέστες, αλλά κοινές συνάξεις που επιβάλλεται να γίνονται προς διατήρηση της μνήμης και της ταυτότητάς μας. Ειδικά μία εκδήλωση που αφορά την Γενοκτονία, εξυπηρετεί και άλλον έναν στόχο, την τιμή στις ψυχές των γενοκτονηθέντων», των οποίων, ευχήθηκε, η μνήμη να είναι αιωνία.
