Ο Λευτέρης Πετρούνιας γίνεται σήμερα 34 ετών. Φυσικά είναι πολύ νέος. Αλλά και πολύ βετεράνος. Και Έλληνας πρωταθλητής, που σημαίνει ότι ζει σε μια χώρα που τιμά τα μετάλλια, φωτογραφίζεται με αυτούς που τα κατέκτησαν, αλλά μέχρι να γίνει όλο αυτό αγνοούν και την ύπαρξή τους.
Ο Λευτέρης το γνώριζε και το γνωρίζει, το βίωσε και το βιώνει. Αλλά το χαίρεται. Όπως χαίρεται και την οικογένειά του, τη σύζυγό του, τα δύο κορίτσια τους. Μάλιστα δηλώνει περήφανος που έχει καταφέρει τις περισσότερες φορές να πηγαίνει ο ίδιος τις κόρες του στο σχολείο.
Βέβαια στην αρχή συνειδητοποίησε ότι ως γνήσιος πατέρας έχει αρχίσει τα «πρόσεχε» στις κόρες του, όταν ο ίδιος το είχε βιώσει από μικρός κατά κόρον. Κύκλος είναι η ζωή, τι να γίνει;
Διακοπή λόγω εφηβείας
Ήταν μόλις 5 ετών όταν βρέθηκε στο προπονητικό κέντρο στη Νέα Σμύρνη. Ο μικρός Λευτέρης ήταν ένα πολύ ανήσυχο παιδί και κάπου έπρεπε να εκτονώσει την ενέργεια του. Πέρασε από πολλά αθλήματα, όπως η κολύμβηση. Αλλά ήταν η μορφή του Δημοσθένη Ταμπάκου που τον έκανε να στραφεί προς την ενόργανη.
Μάλιστα μια μέρα σαν τη σημερινή, το 2001 που γινόταν 11 χρονών, δοκίμασε να κάνει την άσκηση του σταυρού. Κάτι εξαιρετικά δύσκολο στο άθλημα των κρίκων, που αν μη τι άλλο δήλωνε άγνοια κινδύνου. Σήμερα βέβαια όταν το σκέφτεται τον πιάνει ετεροχρονισμένα ένας μίνι πανικός. Γιατί τώρα λόγω των κοριτσιών του προσπαθεί ό,τι κάνει να είναι εκ του ασφαλούς.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στην εφηβεία του, στα 14, σταμάτησε λόγω προβλημάτων στους αγκώνες. Και όχι μόνο: Έβλεπε τους φίλους του να χαίρονται τη ζωή τους και ζήλευε. Συν ότι ο τότε προπονητής του δεν ασχολούταν ιδιαιτέρως μαζί του. Για όλα αυτά, πάτησε το pause.
Όσον αφορά το θέμα του προπονητή, ο ίδιος ακόμα και σήμερα δηλώνει: «Θέλω να πιστεύουν σε μένα».
Παράλληλα, στο Λύκειο υπήρξε πολύ δημοφιλής, γεγονός που τον ανέδειξε σε πρόεδρο του 15μελούς συμβουλίου του σχολείου του. Εκείνη την εποχή ανακάλυψε την άλλη μεγάλη του αγάπη, το παρκούρ, το οποίο συνεχίζει μέχρι και σήμερα όταν έχει χρόνο, καθώς τον βοηθά τόσο στην ελαστικότητα όσο και ως εκτόνωση.
Το μετάλλιο της ζωής του
Στα 18 του επέστρεψε στον πρωταθλητισμό και την επόμενη χρονιά, το 2009 στις 12 Σεπτεμβρίου, κατέλαβε την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ενόργανης Γυμναστικής στη Γάνδη, ενώ δύο μήνες περίπου αργότερα, στις 20 Νοεμβρίου, κατέκτησε την έκτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο στη Γλασκόβη.
Και ξεκίνησε η νικηφόρα πορεία του, προσπαθώντας και να γίνεται καλύτερος στο άθλημά του και να επιβιώσει. Και σιγά-σιγά έρχονται οι πρωτιές .
Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι, η ζωή του Λευτέρη Πετρούνια άλλαξε στις 7 Σεπτεμβρίου του 2015. Τότε έχασε τον αγαπημένο του πατέρα και δήλωσε πως από εκεί και πέρα ό,τι και να κάνει στην καριέρα του θα το αφιερώνει σε εκείνον.
Το πρώτο μετάλλιο –και φυσικά χρυσό– ήρθε μερικές ημέρες αργότερα. Για την ακρίβεια, στις 27 Σεπτεμβρίου κατέκτησε το χρυσό στο Γκράν Πρι του Σομπατέλι με 16.200 βαθμούς που αποτελεί και την κορυφαία επίδοση της καριέρας του.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η γυναίκα της ζωής του
«Με τον Λευτέρη Πετρούνια ήμασταν πρώτα φίλοι και συναθλητές για πολλά χρόνια. Όταν μοιράζεσαι άγχος, κούραση και χαρά, αυτά σε φέρνουν πιο κοντά» έχει πει η Βασιλική Μιλλούση, η σύζυγος και μητέρα των παιδιών του.
Και συνέχισε: «Οι κόρες μας μεγαλώνουν σχεδόν όλη την ημέρα μέσα σε ένα γυμναστήριο. Είναι τα γνωρίσματα, τα ακούσματα και οι εικόνες τους. Βλέπουν τον μπαμπά τους να κάνει κατακόρυφο στο σπίτι και τη μαμά να παίζει στο γυμναστήριο με παιδιά».
Η Βασιλική στάθηκε και στέκεται στο πλευρό του. Όπως σε μια ακόμη δύσκολη στιγμή: την 1η Οκτωβρίου 2021, λίγους μήνες μετά το δεύτερο ολυμπιακό του μετάλλιο, και λίγες μέρες μετά το θρησκευτικό τους γάμο, εκείνος υποβλήθηκε σε αρθροσκόπηση ώμου. Μια επέμβαση που είχε ευτυχή κατάληξη, αλλά ο ίδιος δεν έκρυψε το άγχος του για την έκβαση της.
Σήμερα ο Λευτέρης Πετρούνιας θα γιορτάσει τα γενέθλια του με τις γυναίκες της ζωής του. Χαρούμενος, ευτυχισμένος, χορτασμένος από επιτυχίες (μεταξύ άλλων είναι ο πρώτος αθλητής στην ιστορία του αγωνίσματος των κρίκων που κατέκτησε τρία μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες). Ξέρει ότι είναι σε μια ηλικία που ετοιμάζεται να τελειώσει με το άθλημα που τον έκανε διάσημο, πετυχημένο και ευτυχισμένο.
Όμως η ευτυχία του πλέον είναι στο σπίτι, στην οικογένειά του. Και το άγχος για το τι θα κάνει στο μέλλον μπορεί να περιμένει μια μέρα.
Σπύρος Δευτεραίος
