Ορδές Τούρκων κατέκλυσαν και φέτος τη Θεσσαλονίκη για να προσκυνήσουν στο «Σπίτι του Κεμάλ», με αφορμή την επέτειο του θανάτου του. Ένα οίκημα στη συμβολή των οδών Αγίου Δημητρίου με Αποστόλου Παύλου, που μόνο «το σπίτι όπου γεννήθηκε» ο γενοκτόνος δεν είναι. Ο Μουσταφά Κεμάλ, όσες προσπάθειες κι αν γίνονται για να μας πείσουν περί του αντιθέτου, γεννήθηκε στη Χρυσαυγή Λαγκαδά και όχι στη Θεσσαλονίκη.
Το «Σπίτι του Κεμάλ» στη Θεσσαλονίκη είναι δικό του όσο και η έπαυλη Καπαγιαννίδη στον Πόντο που ονομάστηκε «Σπίτι του Κεμάλ»: δηλαδή ούτε δικό του είναι, ούτε εκεί γεννήθηκε.
Η αλήθεια είναι πως δεκαετίες τώρα πολλοί έχουν στηρίξει το αφήγημα περί «της γενέτειρας του Κεμάλ, τη Θεσσαλονίκη».
Το εν λόγω σπίτι «δωρίστηκε» από τον «εθνικόφρονα» δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά στο τουρκικό κράτος, μετονομάζοντας μάλιστα την κάθετη οδό Αποστόλου Παύλου σε «Κεμάλ Ατατούρκ».
«Ο Ελληνικός λαός και εγώ συμμεριζόμεθα το εθνικόν πένθος»
Τα αισθήματα του Ιωάννη Μεταξά για τον Γενοκτόνο της καθ’ ημάς Ανατολής ήταν κάτι παραπάνω από εγκάρδια. Εντύπωση προκαλεί το συλλυπητήριο μήνυμά του για το θάνατο του «πατέρα της Τουρκίας», όπως αυτό δημοσιεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου 1938 στην εφημερίδα Ελεύθερον Βήμα.
Σε άρθρο με τον παράξενο τίτλο Το Ελληνικόν Πένθος, διαβάζουμε:
Ο πρόεδρος της κυβερνήσεως κ. Ι. Μεταξάς, απηύθυνεν επί τω θανάτω του Κεμάλ Ατατούρκ το κάτωθι συλλυπητήριον τηλεγράφημα προς τον πρωθυπουργόν της Τουρκίας κ. Τζελάλ Μπαγιάρ:
Αυτού Εξοχότητα Τζελάλ Μπαγιάρ,
Πρόεδρον κυβερνήσεως
Κωνσταντινούπολιν
Υπό το κράτος της πλέον οδυνηράς συγκινήσεως η Βασιλική Κυβέρνησις, ο Ελληνικός λαός και εγώ συμμεριζόμεθα το εθνικόν πένθος, όπερ πλήττει τόσον βαρέως την φίλην και σύμμαχον Τουρκίαν. Εν τη σκληρά ταύτη δοκιμασία η σκέψις απάσης της Ελλάδος, στρέφεται προς ευγενές φίλον έθνος, δια να εκφράση την βαθυτάτην αυτής συμπάθειαν. Αποτίουσα φόρον τιμής εις την μνήμην του περιφανούς αρχηγού, του γενναίου στρατιώτου, του πεφωτισμένου αναμορφωτού της Τουρκίας, η Ελλάς ουδέποτε θα λησμονήση ότι ο Πρόεδρος Κεμάλ Ατατούρκ υπήρξε ο κύριος θεμελιωτής της Ελληνοτουρκικής συνεννοήσεως και ότι εσφυρηλάτησε τους δεσμούς της αδιαλύτου φιλίας, ήτις ενώνει τας δύο χώρας μας εν τω κοινώ ιδεώδει της ειρηνικής συνεργασίας. Θα διατηρήση πιστώς την συγκεκινημένην ανάμνησιν του μεγάλου εκλιπόντος του οποίου το κραταιόν έργον θα κατευθύνη δια παντός τας τύχας του ευγενούς τουρκικού έθνους.
ΜΕΤΑΞΑΣ.
Ο Ι. Μεταξάς, ο εθνικόφρονας δικτάτορας «αντιπροσωπεύοντας» τον ελληνικό λαό, χωρίς να έχει εκλεγεί με την ψήφο του, αποφασίζει να κάνει την «αγιογραφία» του πιο στυγνού εγκληματία, του εμπνευστή του Αδόλφου Χίτλερ. Μιλάει εξ ονόματος της Ελλάδος, μιλάει εξ ονόματος των Ελλήνων του Πόντου και της Μ. Ασίας που ξεριζώθηκαν από τις πανάρχαιες εστίες τους και ξεκληρίστηκαν από τη κτηνώδη πολιτική των Νεότουρκων εναντίον τους.
«Η Ελλάς ουδέποτε θα λησμονήση» είναι ίσως η μόνη αληθινή πρόταση στο κατάπτυστο μήνυμα του Ιωάννη Μεταξά.
«Μην ξεχνάς ποτέ το παρελθόν, μπορεί να το ξαναχρειαστείς στο μέλλον» έγραψε ο Άγγλος συγγραφέας Μάλκολμ Μπράντμπερι.
Η Ιστορία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικρασίας δεν είναι ανταλλάξιμη, δεν στομώνεται η αλήθεια με μια χούφτα λίρες στο βωμό της τουριστικής ανάπτυξης, ούτε η μνήμη των προγόνων μας σβήνεται χάριν της «Ελληνοτουρκικής συνεννοήσεως» μιας ψευδεπίγραφης «αδιάλυτης φιλίας».
Το έγκλημα παραμένει ατιμώρητο και οι θύτες εμφανίζονται αδιάλλακτοι σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τα αιματοβαμμένα έργα τους.
Αλεξία Ιωαννίδου
