Ο Χραντ Ντινκ ήταν ένας από τους απογόνους εκείνων των Αρμενίων που επέζησαν της γενοκτονίας που διαπράχθηκε από τον Αμπντούλ Χαμίτ τον Β΄, τους Νεότουρκους και τον Μουσταφά Κεμάλ. Γεννήθηκε το 1954 στη Μαλάτεια και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου ίδρυσε την εφημερίδα Agos, της οποίας υπήρξε εκδότης και διευθυντής μέχρι τη δολοφονία του.
Η έκδοση μιας αρμενικής εφημερίδας ήταν ήδη ένα «αμάρτημα» για το τουρκικό κράτος. Όταν όμως αποκάλυψε με ντοκουμέντα ότι η θετή κόρη του Μουσταφά Κεμάλ, η Σαμπιχά Γκιοκτσέν, ήταν ορφανή Αρμενοπούλα, της οποίας τους γονείς δολοφόνησαν οι Τούρκοι κατά τη γενοκτονία, ο Χραντ Ντινκ διέπραξε το δεύτερο και καθοριστικό λάθος.
Γύρω από το πρόσωπο της Σαμπιχά Γκιοκτσέν είχε στηθεί ένας ολόκληρος εθνικός μύθος· ήταν η πρώτη «Τουρκάλα» πιλότος πολεμικού αεροπλάνου, η οποία συμμετείχε σε 32 επιχειρήσεις. Μία από αυτές η «Επιχείρηση Tunceli» (Μπρούντζινη Γροθιά), κατά την οποία δολοφονήθηκαν 13.000 Κούρδοι αλεβίτες και άλλοι τόσοι εκτοπίστηκαν. Μάλιστα, έκτοτε ο νομός τους από Ντερσίμ ονομάστηκε Τούντζελι, για να νιώθει ο κόσμος την μπρούντζινη γροθιά του τουρκικού κράτους στο κεφάλι του μέρα-νύχτα.
Προς τιμή αυτής της «Τουρκάλας» ηρωίδας το δεύτερο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης στην ασιατική πλευρά πήρε το όνομά της: Σαμπιχά Γκιοκτσέν.
Όταν λοιπόν ο Χραντ Ντινκ αποκάλυψε ότι εκείνη δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα από τα δεκάδες χιλιάδες ορφανά Αρμενόπουλα με κατασφαγμένους γονείς από τους Τούρκους και εκτουρκισμένα μέσω υιοθεσιών, τότε «ξεπέρασε την κόκκινη γραμμή».
Μετά από αυτή την αποκάλυψη το τουρκικό βαθύ κράτος οργάνωσε τη δολοφονία του. Ο Ερχάν Τουντζέλ, «βοηθητική πηγή πληροφοριών» του Τμήματος Πληροφοριών της Διεύθυνσης Ασφάλειας Τραπεζούντας, κατόπιν εντολών των χειριστών του ανέλαβε την αποστολή να στρατολογήσει τον 17χρονο τότε Ογιούν Σαμάστ, ένα παιδί παραστρατημένο, από διαλυμένη οικογένεια, και εκτελεστής του Αρμένιου δημοσιογράφου.
Του έδωσαν τα απαραίτητα λεφτά από τα μυστικά κονδύλια, το όπλο του εγκλήματος, ένα πιστόλι, και τις απαραίτητες πληροφορίες για τις κινήσεις του Χραντ Ντινκ. Ταξίδεψε από την Τραπεζούντα στην Κωνσταντινούπολη και τον εκτέλεσε εν ψυχρώ.
Φυσικά σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού του ήταν υπό διακριτική παρακολούθηση, ενώ υπό παρακολούθηση ήταν και όλες οι κινήσεις του στην Κωνσταντινούπολη μέχρι τη δολοφονία, αλλά και μετά, κατά την επιστροφή του στην Τραπεζούντα.
Στη Σαμψούντα, στο σταθμό των λεωφορείων, τον συνέλαβε η στρατοχωροφυλακή και τον έβαλε να φωτογραφηθεί μεταξύ δύο υπαξιωματικών κρατώντας «υπερήφανα» την τουρκική σημαία. Έτσι τον «ηρωοποίησαν» στα μάτια της τουρκικής κοινωνίας, μεγάλο μέρος της οποίας δεν «χόρτασε» αίμα από τη δολοφονία εκατομμυρίων Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.
Ο Ογιούν Σαμάστ καταδικάστηκε σε φυλάκιση 22 ετών και 10 μηνών, ενώ όλοι οι υπηρεσιακοί παράγοντες που εμπλέκονταν στην υπόθεση της δολοφονίας του Χραντ Ντινκ αποδείχτηκαν… λευκές περιστερές.
Ο δολοφόνος του Αρμένιου δημοσιογράφου προχθές αποφυλακίστηκε λόγω «καλής διαγωγής», για να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του ως ένας «εθνικός ήρωας», επικεφαλής κάποιας συμμορίας στην Τραπεζούντα.
Το τουρκικό κράτος έναν αιώνα μετά τις γενοκτονίες δεν κάνει καμιά προσπάθεια, όχι να αλλάξει, ούτε καν να κρύψει το πραγματικό του πρόσωπο.
Δίνει εντολή να δολοφονηθεί ένας Αρμένιος δημοσιογράφος επειδή αποκάλυψε το πραγματικό του πρόσωπο, αποφυλακίζει και ηρωοποιεί τον δολοφόνο του, όχι μόνο αρνείται να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες που διέπραξε, αλλά κατηγορεί τους γενοκτονημένους ότι διέπραξαν γενοκτονία σε βάρος των Τούρκων, συμμετέχει ενεργά στην εθνοκάθαρση του Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ), συνεχίζει την εθνοκάθραση στο κατεχόμενο από τον τουρκικό στρατό Αφρίν, στη ΒΔ Συρία, και φυσικά συνεχίζει την κατοχή του 37% της Κύπρου, έχοντας ως στόχο το σύνολο του νησιού.
Με το καλό να υποδεχτείτε κύριε Μητσοτάκη και να εναγκαλιστείτε με τον κύριο Ερντογάν στις 7 Δεκεμβρίου 2023 στην Αθήνα…
