Μια ζωή κινηματογραφική γεμάτη πόνο αλλά και χαρά, με αγωνία για το αύριο αλλά και συγκλονιστικές στιγμές έζησε ο Λευτέρης Χαψιάδης, ο διακεκριμένος στιχουργός, ποιητής και συγγραφέας που άφησε την τελευταία του πνοή τα ξημερώματα της Δευτέρας, έχοντας ταλαιπωρηθεί πολύ με την υγεία του.
Ο θάνατός του κάνει αδιαμφισβήτητα φτωχότερο το ελληνικό τραγούδι αν και ο δημιουργός αφήνει τεράστια κληρονομιά στον ελληνικό λαό: 525 τραγούδια καταχωρισμένα στην ΑΕΠΙ (Ανώνυμη Εταιρεία Πνευματικής Ιδιοκτησίας).
Ποιος ήταν ο Λευτέρης Χαψιάδης
Πρόσφυγας από τον Πόντο, δεύτερης γενιάς από την πλευρά του πατέρα του και τρίτης από τη μητέρα του, ο Λευτέρης Χαψιάδης ήρθε στον κόσμο στις 23 Οκτωβρίου 1953, στις Φέρρες του Έβρου. Ο πατέρας του γεννημένος το 1912, στο χωριό Χουμουρκιάντων στα Σούρμενα του Πόντου και η μητέρα του το 1926, στα Κοίλα του Έβρου –οι γονείς της ήταν από τη Σαμψούντα– ζούσαν για χρόνια στα Κοίλα μέχρι που ο τόπος άδειασε την περίοδο του Εμφυλίου.
Η οικογένεια επέστρεψε στο χωριό ένα χρόνο μετά τη γέννησή του και έτσι αυτό το σπίτι έμελλε να γίνει και ο χώρος όπου έζησε από το 2009 μέχρι που έκλεισε τα μάτια του.
Δεν είναι τυχαίο που ο Χαψιάδης αποκαλούσε τα Κοίλα «επίγειο παράδεισο».
«Το χωριό μας ήταν πολύ μικρό. Είχε 180 άτομα. Ήταν μουσουλμανικό και μετά τον ξεριζωμό εγκαταστάθηκαν Πόντοι πρόσφυγες από τα Σούρμενα και την Σαμψούντα, οι οποίοι… δεν τα πήγαιναν και πολύ καλά μεταξύ τους. Υπήρχαν ακόμα λίγες οικογένειες Σαρακατσάνων και δύο οικογένειες μουσουλμάνων. Ζούσαμε ήρεμα και αρμονικά μεταξύ μας.
»Ο πατέρας μου είχε καφενείο. Το ονόμασε “Νέα Ελβετία”, διότι πίστευε ότι το χωριό μας ήταν τόσο όμορφο όσο και η Ελβετία. Κι ας μην είχε πάει ποτέ σε αυτήν. Στο καφενείο αυτό γνώρισα το λαϊκό τραγούδι από ηλικία τριών ετών. Είχαμε γραμμόφωνο, κι από έναν ραδιοφωνικό σταθμό, που τον έλεγαν “Πύργου και Αμαλιάδας”, όλη νύχτα ακούγαμε λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια. Σε αυτήν την ατμόσφαιρα μεγάλωσα και αγάπησα πολύ το λαϊκό τραγούδι», είχε δηλώσει το 2017 στο pontosnews.gr και το δημοσιογράφο Ρωμανό Κοντογιαννίδη.
Μέχρι να διαγράψει την πορεία που τον έκανε γνωστό εντός κι εκτός Ελλάδας, είχε δουλέψει οπουδήποτε χρειάστηκε για να βοηθήσει την οικογένειά του. Όμως η δουλειά στο περίπτερο που διατηρούσε ο πατέρας του, ήταν αυτή που του σύστησε τον κόσμο των εφημερίδων και του έδινε χρόνο να μπαίνει πιο βαθιά στη μουσική.
Κάπως έτσι άρχισε να θαυμάζει βαθιά τον Λευτέρη Παπαδόπουλο και τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Παρόλο που μπήκε στο πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Βιολογίας, ο Χαψιάδης δεν εγκατέλειψε ποτέ το όνειρό του να γνωρίσει τους ανθρώπους που με τους στίχους και τη μουσική τους, είχαν μιλήσει στην καρδιά του. Και τα κατάφερε με τη βοήθεια του Γιώργου Νταλάρα και όχημα τραγούδια του Γιώργου Κάβουρα, το 1974.
«Ως Πόντιος, εγώ δεν μπορούσα να τον επισκεφθώ χωρίς δώρο. Πήγα στο Μοναστηράκι, αγόρασα ένα γραμμόφωνο με δέκα δίσκους και πήγα στη Χρήστου Λαδά 3, στα γραφεία της εφημερίδας. Παρακάλεσα στη ρεσεψιόν να μην τον ενημερώσουν, για να του κάνω έκπληξη. Το γραφείο του ήταν στον 5ο όροφο κι εγώ από τον 3ο έβαλα το γραμμόφωνο να παίζει. Όταν έφτασα στον 5ο όροφο, πετάχτηκαν όλοι οι δημοσιογράφοι να δουν τον τρελό με το γραμμόφωνο στα χέρια. Τότε στα Νέα δούλευαν ο Γιάννης Καψής, ο Λέων Καραπαναγιώτης, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Γιώργος Λιάνης και πολλοί άλλοι μεγάλοι δημοσιογράφοι.
»Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος με υποδέχθηκε έκπληκτος. Του είπα για τη συνάντηση με τον Νταλάρα και για το δώρο που του πήγα. Από τότε, εδώ και 43 χρόνια, το γραμμόφωνο βρίσκεται στο σαλόνι του σπιτιού του. Γίναμε φίλοι, και όταν πήγαινα από την Πάτρα, του πήγαινα κασέτες με σπάνια ρεμπέτικα. Και με τον Γιώργο Νταλάρα γίναμε φίλοι. Μου έδωσε και το τηλέφωνο του σπιτιού του, πράγμα σπάνιο για εκείνον. Με έπαιρνε και στις ηχογραφήσεις του καινούριων κομματιών, διότι με θεωρούσε γούρι του», είχε πει στον Ρωμανό Κοντογιαννίδη.
Η ανοδική πορεία στον κόσμο της μουσικής ήταν μονόδρομος, αν και με δυσκολίες.
Ο 69χρονος συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον Χρήστο Νικολόπουλο. Μαζί δημιούργησαν και κυκλοφόρησαν ένα CD με 12 τραγούδια (Δεκέμβριος 1986), στο οποίο κατάφεραν να συγκεντρώσουν 11 δημοφιλείς Έλληνες ερμηνευτές, μεταξύ των οποίων οι Γιώργος Νταλάρας, Χάρις Αλεξίου, Στράτος Διονυσίου, Γιάννης Πάριος και Μανώλης Μητσιάς.
Ο Νικολόπουλος ερμήνευσε επίσης ένα από τα τραγούδια του CD, στην πρώτη του δημόσια ερμηνεία. Άλλοι αρκετά γνωστοί ερμηνευτές των τραγουδιών του Χαψιάδη ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης, η Γλυκερία, ο Μανώλης Αγγελόπουλος και η Κατερίνα Στανίση.
Ένα από τα όνειρά του, ήταν να μάθει τέλεια την ποντιακή διάλεκτο, ως φόρο τιμής στους γονείς και τους προγόνους του…
⇒ Διαβάστε εδώ το α’ μέρος της συνέντευξης του Λευτέρη Χαψιάδη και εδώ το β’ μέρος στο pontosnews.gr.
