«Μόλις είδα τα εγγόνια μου. Πρώτα απ’ όλα, έχουν ζωή μέσα τους. Αν και είναι πολύ εξαντλημένα, βρίσκονται σε καλά χέρια», δήλωσε στους δημοσιογράφους η Φιντένσιο Βαλένσια (ιθαγενής της φυλής Ουιτότο, 47 ετών), γιαγιά των τεσσάρων παιδιών που σώθηκαν έπειτα από περιπλάνηση 40 ημερών στην κολομβιανή ζούγκλα.
«Είναι χαρούμενα που βλέπουν την οικογένεια […] έχουν όλες τις αισθήσεις τους», είπε ο παππούς τους, με το παραδοσιακό πόντσο γύρω από το λαιμό, μπροστά από το στρατιωτικό νοσοκομείο της πρωτεύουσας της Κολομβίας. «Είναι παιδιά της ερημιάς και ξέρουν πώς να επιζήσουν στην ζούγκλα. Στην αρχή επέζησαν τρώγοντας λίγο αλεύρι [που υπήρχε στο αεροπλάνο] και έπειτα σπόρους», εξήγησε.
Αφού περιπλανήθηκαν επί 40 μέρες στη ζούγκλα του Γκουαβιάρε στον Αμαζόνιο, η Λέσλι (13 ετών), ο Σολεΐνι (9 ετών), ο Τιεν Νόριελ (4 ετών) και η Κριστίν (ενός έτους) βρέθηκαν ζωντανοί το απόγευμα της Παρασκευής από τους διασώστες.
Μέλη της φυλής Ουιτότο, τα παιδιά, που διασώθηκαν από την συντριβή του Cessna 206, κατά την οποία σκοτώθηκαν η μητέρα τους και δύο ακόμη ενήλικες, βρέθηκαν σε απόσταση 5 χλμ από τον τόπο του δυστυχήματος.
Ο δεσμός με τη φύση
Ήταν η μαχητική φύση της Λέσλι, της μεγαλύτερης αδελφής, που τους επέτρεψε να επιβιώσουν, θεωρεί η γιαγιά τους. «Συνήθως φρόντιζε τα αδέλφια της όταν η μητέρα τους εργαζόταν. Τους έδινε να φάνε αλεύρι, ψωμί μανιόκας, καρπούς των θάμνων».
Σύμφωνα με την Εθνική Οργάνωση των Λαών των Αμερινδιάνων της Κολομβίας (Opiac), ένας σημαντικός παράγοντας που έπαιξε ρόλο στην επιβίωση των παιδιών είναι το γεγονός ότι είναι ιθαγενείς – είναι αυτός ο πολύ ξεχωριστός δεσμός με τη φύση που τους ορίζει. «Η επιβίωση των παιδιών είναι η απόδειξη της γνώσης και της σχέσης που διατηρούν οι ιθαγενείς με τη φύση, ένας δεσμός που διδάσκεται από όταν βρίσκονται στην κοιλιά της μητέρας τους», γράφει σε ανακοίνωσή της η Opiac.
Έρευνες για τον Ουίλσον: «Δεν αφήνουμε κανέναν πίσω!»
Ο στρατός ανακοίνωσε ότι συνεχίζει τις έρευνες για την ανεύρεση του Ουίλσον, του σκύλου ανίχνευσης, ενός υπέροχου εξάχρονου μαλινουά που χάθηκε τις τελευταίες μέρες μέσα στην πυκνή βλάστηση. «Η αρχή μας: δεν αφήνουμε κανέναν πίσω».
