Τη φορά αυτήν ο πρόεδρος της Τουρκίας υπερέβη τα εσκαμμένα. Ξεπερνώντας κάθε όριο, τη στιγμή που ο ίδιος και η χώρα του είναι ο ενορχηστρωτής της τραγωδίας που βιώνεται στο Αιγαίο και τον Έβρο, τη στιγμή που ο ίδιος και η χώρα του είναι ο θύτης, παρουσιάστηκε ως ανθρωπιστής και θύμα, ενώ παρουσίασε την Ελλάδα –που είναι το θύμα– ως θύτη.
Με τον τρόπο αυτόν, από το βήμα της Γ.Σ. του ΟΗΕ ο Ερντογάν επιτέθηκε και εξέθεσε την Ελλάδα στα μάτια ξένων ηγετών, της διεθνούς κοινότητας και πολλών εκατομμυρίων πολιτών από διάφορες χώρες. Παρουσίασε την Ελλάδα ως κράτος που διαπράττει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Με δεδομένο ότι η διεθνής εικόνα μιας χώρας είναι μέρος της εθνικής της ισχύος, η ζημιά για την πατρίδα μας είναι μεγάλη.
Αυτό δε που καθιστά το όλο θέμα ιλαροτραγικό, είναι ότι από το βήμα του ΟΗΕ θα έπρεπε να γίνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή η Ελλάδα να είναι αυτή που θα κατηγορούσε και θα εξέθετε διεθνώς την Τουρκία, και όχι αυτό το απαράδεκτο που έγινε, με πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας.
Όμως, για να γίνει αυτό, θα έπρεπε να είχαν προηγηθεί μια σειρά ενέργειες τις οποίες θα έπρεπε να έχει προβλέψει το… επιτελικό κράτος και η κυβέρνηση. Ήτοι:
Στην Κοινή Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, της 18ης Μαρτίου 2016, μεταξύ άλλων αναφέρονται και τα εξής:
…Προκειμένου να εξαρθρωθεί το επιχειρηματικό μοντέλο των διακινητών και να προσφερθεί στους μετανάστες μια εναλλακτική λύση ώστε να μη βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τους, η ΕΕ και η Τουρκία αποφάσισαν σήμερα να δώσουν τέλος στην παράτυπη μετανάστευση από την Τουρκία προς την ΕΕ. Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, συμφώνησαν ως προς τα εξής πρόσθετα σημεία δράσης:
Όλοι οι νέοι παράτυποι μετανάστες που φθάνουν στα ελληνικά νησιά μέσω Τουρκίας από τις 20 Μαρτίου 2016 και έπειτα θα επιστρέφονται σε αυτήν…
[…]
Η Τουρκία θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα με σκοπό να αποτρέψει το άνοιγμα νέων θαλάσσιων ή χερσαίων οδών παράνομης μετανάστευσης από την Τουρκία προς την ΕΕ και θα συνεργασθεί εν προκειμένω με τις γειτονικές χώρες καθώς και με την ΕΕ.
Η Τουρκία έλαβε ως «επιβράβευση» για τη μέχρι τότε πολιτική της ως χώρα – διακινητής αλλοδαπών και για τις υποσχέσεις που συνυπέγραψε την κοινή δήλωση, 6+3 δισ. ευρώ από την ΕΕ.
Αντ’ αυτού, δεν τήρησε κανέναν όρο και όχι μόνο συνέχισε την δράση της ως χώρα – διακινητής αλλοδαπών, αλλά διοργάνωσε και την επιχείρηση άλωσης της συνοριακής πύλης στις Καστανιές του βόρειου Έβρου το πρωί της 28ης Φεβρουαρίου του 2020, μια επιχείρηση που επέβλεπε προσωπικά, επιβαίνων σε ελικόπτερο, ο υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας, Σουλεϊμάν Σοϊλού.
Και όλα αυτά μπροστά στα μάτια της ΕΕ και της διεθνούς κοινότητας.
Η Ελλάδα, για να μην φθάσουμε στο ζήτημα να απολογούμαστε στον θύτη, θα έπρεπε να θέτει συνεχώς στην ΕΕ και στα διεθνή φόρα το θέμα της εμπλοκής του τουρκικού κράτους στη διακίνηση αλλοδαπών ειδικά στην Ελλάδα και την Κύπρο και όχι στη Βουλγαρία, γεγονός που αποτελεί απόδειξη ότι η επιχείρηση αυτή εξυπηρετεί συγκεκριμένους πολιτικούς επεκτατικούς σκοπούς της Τουρκίας. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, σε μια πενταετία η Κύπρος θα έχει αλωθεί από αλλοδαπούς, φιλικά διακείμενους στην Τουρκία, η οποία το ίδιο διάστημα θα έχει αποκτήσει την «στρατηγική κοινότητα αλλοδαπών» στην Ελλάδα, προς εξυπηρέτηση των μεσομακροπρόθεσμων σχεδίων της για τη χώρα μας.
Στο ζήτημα αυτό, αρκεί να ζητηθεί η απάντηση στο ερώτημα «αν η είσοδος εκατομμυρίων αλλοδαπών ήταν επ’ ωφελεία της Ελλάδας, ο Ερντογάν θα επέτρεπε να γίνεται επί σειράν ετών;», για να αντιληφθούμε ότι η Τουρκία επιδιώκει την αποσταθεροποίηση της Ελλάδας μέσω του μεταναστευτικού.
Η Ελλάδα στο ζήτημα αυτό έχει τεράστιες ευθύνες, γιατί χρόνια τώρα τήρησε παθητική στάση και δεν συστηματοποίησε τα στοιχεία που διαθέτει για την εμπλοκή του τουρκικού κράτους στη διακίνηση αλλοδαπών προς Ελλάδα και Κύπρο, ή δεν συνέλεξε κι άλλα, για να παρουσιάζει με τον πιο επίσημο τρόπο συνεχώς σε όλους τους διεθνείς φορείς.
Αν το είχε κάνει αυτό, δεν θα τολμούσε ο θύτης να καταγγείλει το θύμα, όπως έγινε με τον Ερντογάν από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Πέραν αυτών, η Τουρκία ευθύνεται για τη δολοφονία από τον τουρκικό στρατό και τη στρατοχωροφυλακή πολλών δεκάδων νεαρών Σύρων που προσπαθούν να περάσουν τα σύνορα και να εισέλθουν στην Τουρκία. Μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο, αρκεί.
Ποτέ η Ελλάδα δεν την κατήγγειλε γι’ αυτό.
Το βαθύ τουρκικό κράτος έχει διοργανώσει ρατσιστικά πογκρόμ εναντίον Σύρων προσφύγων που κατοικούν στην Τουρκία.
Ποτέ η Ελλάδα δεν την κατήγγειλε γι’ αυτό.
Σύμφωνα με δημοσιευμένη έρευνα, λόγω του ρατσιστικού κλίματος που επικρατεί στην Τουρκία, το 70% των Σύρων προσφύγων αρνούνται να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο, για να μην πέσουν θύματα ρατσιστικών επιθέσεων.
Ποτέ η Ελλάδα δεν την κατήγγειλε γι’ αυτό.
Η Τουρκία έχει εισβάλει τέσσερις φορές στη Συρία, βομβαρδίζει σχεδόν καθημερινά πόλεις και χωριά με θύματα αμάχους, ενώ διαπράττει εθνοκάθαρση των Κούρδων του Αφρίν.
Ποτέ η Ελλάδα δεν την κατήγγειλε γι’ αυτό.
Η Τουρκία έχει εισβάλει στο Νότιο Κουρδιστάν – Β. Ιράκ και έχει δολοφονήσει δεκάδες αμάχους.
Ποτέ η Ελλάδα δεν την κατήγγειλε γι’ αυτό.
Η Τουρκία παραβιάζει ασυστόλως τα δικαιώματα των Κούρδων, έχει φυλακίσει δεκάδες Κούρδους βουλευτές και δημάρχους που έχουν εκλεγεί με ποσοστά 70% και 80%, έχει φυλακίσει χιλιάδες στελέχη του Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP).
Ποτέ η Ελλάδα δεν την κατήγγειλε γι’ αυτό.
Ο κατάλογος είναι μακρύς.
Εν κατακλείδι, η Ελλάδα συνελήφθη απροετοίμαστη και πληρώνει την απρονοησία της να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα της εμπλοκής του τουρκικού κράτους στην παράνομη διακίνηση αλλοδαπών προς Ελλάδα και Κύπρο.
Το πάθημα ας μας γίνει μάθημα, από τούδε και στο εξής, γιατί ο Ερντογάν θα νιώσει δικαιωμένος και θα συνεχίσει την επιχείρηση άλωσης της Κύπρου και αποσταθεροποίησης της Ελλάδας.
Όσο για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, θα πρέπει να προβληματιστούν για τη στάση που τηρούν σ’ αυτό το κρίσιμο εθνικό θέμα, από τη στιγμή που τα επιχειρήματά τους όχι μόνο ταυτίζονται αλλά γίνονται και επιχειρήματα του Ερντογάν εναντίον της Ελλάδας.
Τέλος, όσον αφορά την απάντηση του κυρίου Μητσοτάκη, αυτή δεν θα πρέπει να γίνει πάνω στο ζήτημα που έθεσε ο Ερντογάν. Η Ελλάδα δεν απολογείται!
Ο Έλληνας πρωθυπουργός θα πρέπει, απευθυνόμενος στους ηγέτες των χωρών του ΟΗΕ, να τους ζητήσει να πράξουν ό,τι έπραξε ο πρόεδρος της χώρας που τους φιλοξενεί, ο Τζο Μπάιντεν. Δηλαδή, να αναγνωρίσουν τη γενοκτονία των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων από τους Οθωμανούς Τούρκους, γιατί όσο η διεθνής κοινότητα δεν αναγνωρίζει τη γενοκτονία και δεν καταδικάζει τους γενοκτόνους και τις πράξεις τους, οι διάδοχοί τους νιώθουν «δικαιωμένοι» και συνεχίζουν τις γενοκτόνες και εθνοκτόνες πολιτικές στην Αρμενία, το Κουρδιστάν, το Β. Ιράκ, τη Συρία, την Κύπρο, τη Λιβύη και αλλού.
Να τους υπενθυμίσει μάλιστα ότι το Lemkin Institute for Genocide Prevention προειδοποιεί για τη γενοκτονία των Αρμενίων του Ναγκόρνο Καραμπάχ από το Αζερμπαϊτζάν και από τους Γκρίζους Λύκους της Τουρκίας.
