Γεννήθηκε στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης το 1872. Μαθήτευσε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από όπου αποφοίτησε το 1902. Διακόνησε στη Μητρόπολη Νικομηδείας της Μικράς Ασίας ως αρχιδιάκονος, αργότερα ως πρωτοσύγκελος, και από το 1908 ως τιτουλάριος Επίσκοπος Χαριουπόλεως, βοηθός επίσκοπος του Μητροπολίτη Νικομηδείας. Το 1911 εξελέγη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο μητροπολίτης Μελενίκου. Η Μητρόπολη περιλάμβανε την περιοχή του Μελενίκου και της Σιντικής της Μακεδονίας.
Ο εθνομάρτυρας Κωνσταντίνος Ασημιάδης ανέπτυξε σημαντική δράση για τον ελληνισμό της Μητρόπολής του.
Το 1912 η περιοχή έπαψε να βρίσκεται υπό οθωμανική διοίκηση και έως το 1913 ανέλαβαν οι Βούλγαροι. Όμως τις τελευταίες ημέρες, και γνωρίζοντας πως ο ελληνικός στρατός προελαύνει, ο βουλγαρικός κατοχικός στρατός προέβη σε πρωτοφανείς σφαγές και ποικίλες βιαιότητες.
Βούλγαροι στρατιώτες συνέλαβαν το βράδυ της 25ης Ιουνίου 1913 στο Δεμίρ Ισάρ (σημερινό Σιδηρόκαστρο Σερρών) τον μητροπολίτη Κωνσταντίνο και τον οδήγησαν με τη βία στο σημείο Καρά Αγάνη (σημερινή Πλατεία Πολυζωίδη) όπου υπήρχε λάκκος καιόμενης ασβέστου. Εκεί τον λόγχισαν, τον ποδοπάτησαν και τον κατακρεούργησαν. Μαζί με τον Μητροπολίτη Κωνσταντίνο μαρτυρικό θάνατο βρήκαν ο πρωθιερέας Σταύρος και ο πρόκριτος Θωμάς Παπαχαριζάνος.
Την επομένη, ημέρα Τετάρτη, σφαγιάσθηκαν από τον βουλγαρικό στρατό κατοχής εκατό κάτοικοι του Δεμίρ Ισάρ. Οι Βούλγαροι έσυραν τα σώματα του Μητροπολίτη και των άλλων εκτελεσθέντων και τα έριξαν στο λάκκο της ασβέστου. Επίσης ο βουλγαρικός στρατός, πριν αποχωρήσει, προέβη σε βιασμούς, καταστροφές οικιών και καταστημάτων Ελλήνων και ληστείες μετά από άσκηση βίας, αφήνοντας πίσω εικόνα καταστροφής και φόβου.
Το απόγευμα της 27ης Ιουνίου 1913, η ίλη ιππικού του ελληνικού στρατού εισήλθε στο Δεμίρ Ισάρ και κατέγραψε τα δολοφονημένα σώματα και τις καταστροφές.
- Πληροφορίες: el.wikipedia.org.
