Σας λένε κάτι οι τίτλοι: «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι», «Μπιρ-Αλλάχ», «Κάποια μάνα αναστενάζει» «Ακρογιαλιές-Δειλινά»; Φυσικά. Ξέρετε όμως ποιανού ήταν η πρώτη εκτέλεση; Εάν όχι, ευκαιρία να το ανακαλύψετε.
Από τα πλούτη στους διωγμούς
Η Στέλλα Χασκίλ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1918. Πατέρας της ήταν ο Χαΐμ Γαέγος, έμπορος σιδήρου, και μητέρα της η Πέρλα Καμχή. Η οικογένεια της ήταν εύπορη, αφού ο πατέρας είχε καταφέρει να φτιάξει μια αρκετά αξιόλογη περιουσία, φρόντιζε τις κόρες του προσφέροντας τα πάντα στην οικογένειά του. Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι την κατοχή. Με την εισβολή, όμως των Γερμανών στην Θεσσαλονίκη χάθηκαν όλα και ο Χαΐμ Γαέγος πέθανε στις αρχές του πολέμου.
Η μικρή Στέλλα αγαπούσε το τραγούδι και από μικρή τραγουδούσε σε ταβέρνες. Όμως λόγω των διωγμών των Εβραίων, η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα. Όχι ότι στην πρωτεύουσα τα πράγματα ήταν ιδανικά. Η Στέλλα ωστόσο είχε την τύχη να την αναλάβει υπό την προστασία της μια οικογένεια Γερμανών μουσικών. Οι ίδιοι λειτουργούσαν στην Ομόνοια ένα κέντρο με λαϊκή μουσική όπου η Στέλλα τραγουδούσε μέχρι το τέλος του πολέμου, χρησιμοποιώντας για ευνόητους λόγους το ονοματεπώνυμο Γαέγου, που έμοιαζε ελληνικό, αντί του Στέλλα Γαέγος.
Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος των διώξεων, αρκεί να σας πούμε ότι στα πρώτα 45άρια που κυκλοφόρησε, είχε κρατήσει μόνο το μικρό της όνομα: Στέλλα.
Ο γάμος και η αναγνώριση
Το 1945 παντρεύεται τον Ιακώβ Ιεχασκέλ. Από το επώνυμο του συζύγου της προέκυψε λίγο αργότερα το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Χασκίλ.
Το 1947 περνάει την είσοδο της Κολούμπια στην Ριζούπολη. Οι πρώτες ηχογραφήσεις είναι οι «Σεβιλιάνες» και το «Εδώ πληρώνονται όλα».
Η Στέλλα έχει αρχίσει να γίνεται περιζήτητη. Τραγούδια που σήμερα θεωρούνται κλασικά ρεμπέτικα, ερμηνεύτηκαν για πρώτη φορά από αυτή την σπουδαία καλλιτέχνη.
Χαρακτηριστικά είναι το «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι» και το «Μπιρ-Αλλάχ».
Παρομοίως εκείνη τραγούδησε το «Κάποια μάνα αναστενάζει» αλλά και το «Ακρογιαλιές-Δειλινά».
Τώρα γιατί δεν κυριάρχησαν οι πρώτες εκτελέσεις, αλλά οι μετέπειτα ήταν πολλοί παράγοντες. Όπως το παιχνίδι της μοίρας.
Πάντως η Χασκίλ όχι μόνο είναι όνομα πρώτης γραμμής, αλλά συνεργάζεται με σπουδαίους δημιουργούς όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης και ο Απόστολος Καλδάρας. Και η ζήτηση έρχεται και από αλλού.
Η αναγνώριση και το τέλος
Τον Ιούλιο του 1953, μαζί με τον συνεργάτη της Οδυσσέα Μοσχονά, ταξιδεύουν στη Σμύρνη και στην Κωνσταντινούπολη. Η τραγουδίστρια εμφανίστηκε στην έκθεση της Σμύρνης με τεράστια επιτυχία. Φανταστείτε ότι λίγο πριν φύγει από τη Σμύρνη, υπέγραψε νέο συμβόλαιο και έφυγαν για την Πόλη. Επρόκειτο να εμφανιστούν σε δύο μεγάλα κέντρα του Τούρκου Χατζή Μπαμπά, το «Καζαμπλάνκα» και το «Κρυστάλ». Και ναι, η Στέλλα Χασκίλ τραγούδησε τούρκικα τραγούδια και ήταν συγκλονιστική.
Όμως είχαν αρχίσει κάποιοι πόνοι στην πλάτη. Ένας γιατρός στην Κωνσταντινούπολη δεν μπορούσε να κάνει διάγνωση. Η διάγνωση έγινε στην Αθήνα και ήταν καρκίνος.
Η Στέλλα Χασκίλ έχασε την μάχη στις 27 Φεβρουαρίου 1954. Ήταν μόλις 36 ετών.
Το παιχνίδι της υστεροφημίας
Η Χασκίλ μεγαλούργησε για λίγο σε μια περίοδο άγρια, φτωχική και πρακτικά άναρχη σε επίπεδο δισκογραφίας. Πόσες σπουδαίες φωνές από εκείνη χάθηκαν, γιατί βγήκαν άλλες και οι νεοσύστατες δισκογραφικές τις επέβαλαν. Ή πόσες σπουδαίες φωνές δεν βρήκαν το δρόμο από το πάλκο στις ηχογραφήσεις. Από την άλλη όλα δείχνουν ότι ναι μεν η Στέλλα Χασκίλ ήταν επαγγελματίας αλλά έδινε μεγαλύτερο βάρος στην οικογένειά της, άρα δεν κυνήγησε την καριέρα με τον τρόπο που ξέρουμε.
Με το πέρασμα των χρόνων, η Στέλλα Χασκίλ έγινε ένα καλά κρυμμένο μυστικό για λίγους. Που όμως δεν ξεχάστηκε. Ευτυχώς…
