Αύριο θα απολογηθούν τελικά οι 7 συλληφθέντες για την υπόθεση με το γηροκομείο-κολαστήριο στα Χανιά. Η υπόθεση φτάνει ενώπιον της Δικαιοσύνης μετά από καταγγελία που έγινε τον περασμένο Απρίλιο από πρώην εργαζόμενη, παρά το γεγονός ότι κακοποιήθηκαν εκατοντάδες ηλικιωμένοι σε βάθος 12ετίας.
Η δικογραφία έχει περισσότερες από 500 σελίδες και περιλαμβάνει πάνω από 36 ονόματα εμπλεκομένων.
Οι υπεύθυνοι λειτουργίας του «χώρου φροντίδας» κατηγορούνται –μεταξύ άλλων– για 29 θανάτους και 8 απόπειρες δολοφονίας, για σύσταση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, για απάτη και πλαστογραφία.
Στο ανακριτικό γραφείο θα παρουσιαστούν οι δύο ιδιοκτήτριες (μητέρα και κόρη), δύο γιατροί (ο ένας έχει υπογράψει και τα πιστοποιητικά θανάτου), και τρεις νοσηλευτές.
Σε έρευνα που έγινε στα σπίτια τους βρέθηκαν κοσμήματα και χρηματικά ποσά συνολικού ύψους 105.000 ευρώ που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν. Επίσης, η δίωξη αφορά την παράνομη συνταγογράφηση με τους ΑΜΚΑ των ηλικιωμένων, η οποία ξεπερνά τα 3 εκατ. ευρώ.
Η εκτίμηση πάντως είναι ότι οι ηλικιωμένοι που βρήκαν φρικτό θάνατο στο γηροκομείο-κολαστήριο είναι πολλοί περισσότεροι, καθώς έχουν καταγραφεί 293 περιπτώσεις που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τη δομή.
Οι συνθήκες διαβίωσης προκαλούν πραγματικό σοκ, καθώς οι ηλικιωμένοι σιτίζονταν με κόστος μόλις 0,55 ευρώ την ημέρα, σε πολλούς χορηγούνταν ψυχιατρικά φάρμακα «ώστε να μένουν ήσυχοι», οι γιατροί έκαναν συνταγογραφήσεις από το τηλέφωνο, η υγιεινή ήταν ανύπαρκτη (επαναχρησιμοποιούνταν ακόμα και οι πάνες ακράτειας), ενώ υπήρχαν και ηλικιωμένοι ακινητοποιημένοι με ιμάντες ολόκληρο το 24ωρο.
Σφίγγουν το στομάχι οι μαρτυρίες
Πρώην εργαζόμενη που μίλησε στο kathimerini.gr είπε:
«Εργάστηκα στο ίδρυμα για έξι μήνες. Όσο ήμουν εκεί σπάνια έβλεπα γιατρό ή φυσικοθεραπευτή. Ο γιατρός ερχόταν μόνο δύο φορές την εβδομάδα. Οι νοσηλεύτριες συζητούσαν μεταξύ τους τι αγωγή να κάνουν στους ασθενείς. Μπροστά μου μία νοσηλεύτρια έλεγε ότι ξέρει τι φάρμακο να δώσει στον ασθενή πριν να της το πει ο γιατρός. Είναι δυνατόν ένας γιατρός να εξετάζει τηλεφωνικά; Να δίνει οδηγίες για έναν ασθενή μέσω τηλεφώνου;
»Επίσης και το νοσηλευτικό προσωπικό ήταν ανεπαρκές. Δεν είχαν πτυχίο από ΤΕΙ Νοσηλευτικής που πρέπει, αλλά από άλλες σχολές, κατώτερες. Δεν είχαν τη σωστή ειδίκευση και κρατούσαν τη ζωή των ανθρώπων στα χέρια τους.
»Το φαγητό ήταν πολύ φτωχό. Τους έδιναν νερόβραστο φαγητό χωρίς λάδι. Δεν τους έδιναν ούτε καν ένα ολόκληρο φρούτο. Έπαιρναν ένα πορτοκάλι, το έκοβαν σε κομμάτια και τους τα μοίραζαν. Τους έδιναν ένα, δύο κομματάκια. Δεν ενδιαφερόντουσαν καθόλου. Ούτε τηλεόραση τους είχαν, ούτε τους προσέγγιζαν ανθρώπινα προκειμένου να τους φτιάξουν έστω την ψυχολογία. Κανένα ενδιαφέρον».
Τα όσα περιγράφει στο kathimerini.gr η υπάλληλος, επιβεβαιώνει και συγγενής γυναίκας που βρέθηκε στο ίδρυμα:
«Η μητέρα μου πέθανε μέσα σε οκτώ μήνες. Την έβαλα στο ίδρυμα τον Οκτώβριο του 2020 και μέσα σε μία βδομάδα είδα να της αλλάζουν τα φάρμακα και να την κάνουν σαν φυτό. Την δεύτερη εβδομάδα την κατέβασαν στο υπόγειο, δεμένη χειροπόδαρα και της έδιναν βαριά φάρμακα.
»Στο υπόγειο ήταν και άλλοι ηλικιωμένοι που ήταν επίσης δεμένοι και νηστικοί. Οι άνθρωποι φώναζαν “πεινάω” και μύριζαν άσχημα. Αυτά που σας λέω τα είδα μπροστά στα μάτια μου. Όταν πήγαιναν συγγενείς επίσκεψη στους δικούς τους, οι υπάλληλοι εξαφανίζονταν και έκαναν τους ανήξερους.
»Το φαγητό ήταν σε ένα μικρό μπολάκι που τρώει το μωρό την κρέμα. Τους έδιναν τρεις κουταλιές αλεσμένη τροφή, δεν ξέρω τι ήταν, αλλά κρέας, ψωμί και φρούτα δεν είδα ποτέ. Απλά τρεις κουταλιές μίας αλεσμένης τροφής που δεν είχε ούτε λάδι. Η μητέρα μου, με τα φάρμακα που της έδιναν, δεν είχε καμία επικοινωνία με το περιβάλλον. Της μιλούσα και ήταν δεμένη σε ένα καρότσι. Άλλες φορές που πήγαινα πιο αργά την είχαν στο κρεβάτι δεμένη χειροπόδαρα. Όσο πήγαινα και τάιζα την μητέρα μου, τάιζα και τους άλλους παππούδες και γιαγιάδες γιατί πεινούσαν. Μιλάμε για απερίγραπτα πράγματα».
