«Κυττάχτε να κάμετε καλά την δουλειά σας, και δεν πειράζει αν λείψουν και μερικά κεφάλια σαν το δικό μου… Χαλάλι για την ελεύθερη Πατρίδα…». Ακόμα και σήμερα, 100 χρόνια μετά τον απαγχονισμό του μαχητικού δημοσιογράφου και εκδότη Νίκου Καπετανίδη, τα λόγια του σε μια επιστολή που είχε στείλει στον Φίλωνα Κτενίδη συγκλονίζουν.
Σε μια εποχή που ο δυτικός κόσμος αναζητά σύγχρονους ήρωες, το ερώτημα είναι κατά πόσο άνδρες και γυναίκες που σημάδεψαν την Ιστορία μπορούν να αποτελέσουν εκ νέου πρότυπα.
Ο Νίκος Καπετανίδης ήταν ένας από τους πολλούς της αφρόκρεμας του ποντιακού ελληνισμού που άφησαν την τελευταία πνοή στις αγχόνες, δικασμένοι και καταδικασμένοι σε θάνατο από τα διαβόητα Δικαστήρια Ανεξαρτησίας της Αμάσειας, που δεν ήταν παρά ένας ακόμα τρόπος φυσικής εξόντωσης κατά τη δεύτερη και πιο σκληρή φάση της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Στα Δικαστήρια Ανεξαρτησίας οδηγήθηκαν οι εχθροί του καθεστώτος. Τα κείμενα του εκδότη της εφημερίδας Εποχή στηλίτευαν ακριβώς αυτό το καθεστώς, γεμάτο από εγκλήματα κατά των χριστιανικών μειονοτήτων της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (Έλληνες, Αρμένιοι, Ασσύριοι). Ταυτόχρονα ήταν και ένα φλογερό κάλεσμα για την ανεξαρτησία του Πόντου.
Τον Σεπτέμβριο συμπληρώνονται ακριβώς εκατό χρόνια από τον απαγχονισμό του Πόντιου εθνομάρτυρα. Με αφορμή αυτή την επέτειο, στις 20 Σεπτεμβρίου θα παρουσιαστεί στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη η Δέηση του Πόντου και θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα που φιλοτεχνεί ο Γιώργος Κικώτης και θα τοποθετηθεί στο υπό διαμόρφωση μητροπολιτικό πάρκο στο Δήμο Παύλου Μελά, σε κοντινή απόσταση από το Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού.
Με αφορμή όλα τα παραπάνω, ο δημοσιογράφος Γιώργος Γεωργιάδης έγραψε τους στίχους για ένα τραγούδι αφιερωμένο στον Νίκο Καπετανίδη. Η μουσική είναι του Χρήστου Παπαδόπουλου και οι φωνές του Γιάννη Κότσιρα, της Ελένης Τσαλιγοπούλου και του Αλέξη Παρχαρίδη. Η ηχογράφηση έγινε την περασμένη Τρίτη στο στούντιο ODEON:
