Μια απόφαση-γέφυρα μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών, προκειμένου να κερδηθεί λίγος ακόμα χρόνος για τα πλέον ακανθώδη ζητήματα, βγήκε από το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου. Για την Αθήνα έπεσε το… κάστρο της προκαταβολικής νομοθέτησης των μέτρων για τη μείωση του αφορολογήτου και των συντάξεων, αλλά και των αλλαγών στην αγορά εργασίας. Μετά τα μέτρα, σε δεύτερο δηλαδή χρόνο, θα έρθουν οι λύσεις για το χρέος και τα πλεονάσματα.
Τα μέτρα που αποφασίστηκαν είναι μείωση του αφορολογήτου κοντά στα 6.000 ευρώ, «ψαλίδι» σε 1,4 εκατ. συντάξεις, και αύξηση του ορίου ομαδικών απολύσεων.
Στις συντάξεις οι περικοπές θα είναι από 7% έως 30%, και θα γίνουν σταδιακά από το 2020 έως το 2025. Οι μόνοι συνταξιούχοι που δεν κινδυνεύουν είναι όσοι λαμβάνουν από 550 έως 700 ευρώ.
Στα εργασιακά το τοπίο παραμένει θολό, ωστόσο οι δανειστές επιμένουν σε αύξηση του ορίου ομαδικών απολύσεων στο 10% το μήνα, αλλά και κατάργηση της διοικητικής προέγκρισης που διατηρεί το υπουργείο Εργασίας. Για τις απεργιακές κινητοποιήσεις, το ΔΝΤ επιμένει ότι πρέπει να γίνει σύγκληση γενικής συνέλευσης, και να αποφασιστεί από το 50+1% των μελών του συνδικάτου. Ακόμα, επιμένει στην εξασφάλιση μεγαλύτερου χρόνου προειδοποίησης και υποχρεωτικά στάδια διαβουλεύσεων ανάμεσα στα σωματεία και στους εργοδότες.
Τέλος, οι δανειστές ζητούν αλλαγές και στη διαδικασία μεσολάβησης και διαιτησίας, ώστε να είναι «αντικειμενική και αμερόληπτη».
Τα αντίμετρα τελούν υπό την αίρεση προηγούμενης υπέρβασης των δημοσιονομικών στόχων.
Πρακτικά, εάν το 2018 επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα υψηλότερο από το 3,5% του ΑΕΠ, η κυβέρνηση από το 2019 θα έχει τη δυνατότητα να αρχίσει να κόβει φόρους, εφόσον συμφωνηθούν με τους θεσμούς.
Κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ως πιθανά αντίμετρα, τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 35%, τη μείωση των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος για τους ελεύθερους επαγγελματίες, τη μετάταξη του κλάδου εστίασης και κάποιων προϊόντων διατροφής από τον κανονικό συντελεστή ΦΠΑ 24% στο 13%, και της ενέργειας από το 13% στο 6%.
